Πρόκειται για μία εξαίρετη εβδομάδα, πραγματικά. Όσοι από εσάς παρακολουθήσατε τα τελευταία κεντρικά θέματά μας, θα είδατε ότι υπάρχουν τέσσερις θετικότατες κριτικές για τέσσερα ολόφρεσκα albums. Ένα πολύ καλό σερί, το οποίο ήρθε από το πουθενά και απ’ ότι φαίνεται δεν θα σταματήσει τόσο γρήγορα. Το «Trophies»  είναι ο νέος δίσκος των Apollo Brown και O.C., ενός υπερβολικά ώριμου παραγωγού και ενός απίθανου rapper που συνηθίζουν να κυκλοφορούν μικρά δισκογραφικά διαμάντια

Τα 16 τραγούδια μοιάζουν γεμάτα ως tracklist, αλλά μ’ ένα intro και τρία κομμάτια που δεν ξεπερνούν τα τρία λεπτά, η συνολική διάρκεια κρατείται σε νορμάλ επίπεδα. Πρόκειται για έναν δίσκο που παρουσιάζεται μέσα από την αγνή φωνή της Hip-Hop, της καθαρής Hip-Hop μουσικής που συμβολίζει, εντυπωσιάζει και δεν κουράζει. Το δίδυμο πορεύεται χωρίς σπαστικά singlάκια για το iTunes, χωρίς αλλοπρόσαλλες συμμετοχές και πάνω απ’ όλα, χωρίς οπισθοδρομικές ιδέες που κρατούν τέτοιου είδους κυκλοφορίες αιχμάλωτες στις λαϊκίστικες θεωρίες και σκέψεις το παρελθόντος.

Οι παραγωγές κοιτούν όλες μπροστά, παρ’ όλο που υπάρχει έντονο το συναίσθημα μίας άλλης, πιο ωραίας εποχής. Ο λόγος βρίσκεται στην αλληλεπίδραση που έχουν τα beats του Apollo Brown με την κεντρική θεματολογία που αναπτύσσει ο O.C. Ο έμπειρος MC φωτογραφίζει τον μέσο άνθρωπο που κοιτάει και σκέφτεται κυρίως μηχανικά, με τα κύρια ενδιαφέροντά του να τριγυρνούν γύρω από την τσέπη του και τις υλικές επιβραβεύσεις που δέχεται από άλλους. Όλα αυτά σ’ έναν ματεριαλιστικό κόσμο, ο οποίος έχει αποσπάσει την προσοχή του ανθρώπου από το να κοιτάει μέσα του και να δημιουργεί κάτι νέο, ωραίο και καινοτόμο.

Όλα αυτά ακούγονται περισσότερο κολτουριάρικα απ’ ότι είναι και η συγκεκριμένη κριτική μπορεί να σας φοβίσει ή να σας αποτρέψει, εφόσον δεν έχετε ασχοληθεί με τα συγκεκριμένα άτομα. Η αλήθεια είναι όμως, παρ’ ότι υπάρχει ένας vocalist που ασχολείται με αυτή την «βαριά» και βαθυστόχαστη θεματολογία, δεν προσπαθεί να σε πείσει μ’ ένα δασκαλίστικο ύφος. Το αντίθετο μάλιστα, προχωράει από κομμάτι σε κομμάτι μιλώντας μέσα από την καρδιά του και λιγότερο με το μυαλό του.

Δεν ξέρω πόσοι θα συμμεριστούν την άποψή μου, αλλά θεωρώ ότι ο O.C. πιάνει ίσως μία από τις καλύτερες επιδόσεις της καριέρας του.  Ο 49χρονος με εντυπωσίασε γι’ άλλη μια φορά, γιατί στο «Trophies»  μπορεί και φτάνει υψηλότατα rap-επίπεδα ενώ έχει καταπιαστεί με μία θεματολογία που θα μπορούσε εύκολα να κουράσει το αγοραστικό κοινό εν έτει 2012. Ένα κοινό που αρέσκεται κυρίως σε εύκολα στιχάκια στα ρεφρέν και γρήγορα raps που είναι για το θεαθήναι μιας και τις περισσότερες φορές υπολείπονται σε ποιότητα.

Συνδυάστε όλα τα παραπάνω με τα κολλητικά samplαρισμένα vocals στο δυνατό opener «The Pursuit»  ή με τις ατμοσφαιρικές παραγωγές τύπου «Anotha One»  και θα έχετε ένα σχεδόν αψεγάδιαστο τελικό αποτέλεσμα. Ο Apollo Brown προσφέρει πλουραλισμό στις παραγωγές του, οι οποίες ξέρουν και να δαγκώνουν όταν χρειάζεται («Disclaimer» , «People’s Champ» ) δίνοντας έναν επιθετικό τόνο σ’ ένα album που χαρακτηρίζεται από μία γλυκιά μελαγχολία.

To «Trophies»  φτάνει στο peak του με το «The Formula» . Ένα κομμάτι που θα θεωρηθεί από αρκετούς ως το καλύτερο της χρονιάς και εγώ δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί τους. Γενικότερα, δεν ξέρω τι θα έπρεπε να κατακρίνω σε έναν δίσκο που βγάζει την πιο αυθεντική εικόνα για την σεζόν 2012. Ίσως, ότι δεν φτάνουν όλα τα τραγούδια τα υψηλά στάνταρ της συνολικής απόδοσης του «Trophies»  (βλέπε «Nautica» , «Signs» ). Ακόμη και αυτά όμως, είναι αντικειμενικά καλά και ολοκληρωμένα, με αρχή μέση και τέλος.

Για αυτή την κριτική πήρα extra χρόνο για να κάτσω να το μελετήσω λίγο καλύτερα, γιατί άρχισα να πιστεύω ότι μετά από αυτή την ξερή μουσικά περίοδο μπορεί να με επηρέασαν οι θετικές εξελίξεις που είχαμε τις τελευταίες ημέρες στα δισκογραφικά δρώμενα. Η αλήθεια είναι όμως, ότι αν πρέπει κάποιοι να πάρουν το «βραβείο»  γι’ αυτόν τον μήνα, αυτοί είναι οι Apollo Brown και OC. Με συνθέσεις που βγάζουν μία ποιοτικά ανωτάτη αίσθηση, με ξύπνιους στίχους που ξεχωρίζουν από την μάζα και με δύο βασικούς καλλιτέχνες που σε κρατούν σε εγρήγορση.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Pursuit» , «Prove Me Wrong», «Anotha One» , «The Formula» , «Just Walk», «Options»

Tracklist:

1. Trophies
2. The Pursuit
3. Prove Me Wrong
4. Nautica
5. Anotha One
6. Disclaimer
7. We The People
8. Signs
9. The First
10. Angels Sing
11. Just Walk
12. The Formula
13. People’s Champ
14. Options
15. Caught Up
16. Fantastic

.

The Formula

.

Επιμέλεια: Εκτωρ Αποστολόπουλος

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος