Όταν άκουσα το «Run the World (Girls)» έμεινα απογοητευμένος για να είμαι ειλικρινής. Από τα λιγότερο εντυπωσιακά πρώτα singles που έχει βγάλει η Beyonce μέχρι τώρα, και αντικειμενικά μόνο μαζί με το video clip καταφέρνει να με ικανοποιήσει μέχρι ενός σημείου. Όταν είδα μάλιστα και το εξώφυλλο, συνέχισα να γκρινιάζω σχετικά με αυτό τον δίσκο, μιας και πιο πολύ μοιάζει με cover για το περιοδικό Vogue (μου πήρε δυο-τρεις μέρες για να καταλάβω ότι αυτό πραγματικά θα ήταν το και τελικό εξώφυλλο).

.

Όποτε, ξεκίνησα την ακρόαση του «4» σκεπτόμενος ότι όλα μου φταίνε, αν και πρόλαβα να ακούσω την συνεργασία με τον Andre 3000. Πρόκειται για μία πολύ ανάλαφρη και πετυχημένη προσπάθεια, σε παραγωγή Kanye West και Consequence, η οποία ανακοινώνει και μέσα στον δίσκο την συνολική ανάκαμψη του album. Πριν από αυτό το τραγούδι, παρουσιάζονται τέσσερις μπαλάντες με συν και πλην. Στα συν, δεν μπορεί να βρίσκεται κάτι άλλο πέρα από την εκπληκτική φωνή της Beyonce. Με το αυθόρμητο ύφος της και τα φωναχτά σημεία της, καταφέρνει να σκλαβώσει τον ακροατή, ακόμα και όταν δεν της δίνετε ένα μουσικό χαλί υψηλής ποιότητας (σπόντα για τα πλην).

Το «1+1» είναι σε παραγωγή The-Dream και στην επιμέλεια του Tricky Steward, είναι το opening track, αλλά δεν έχει το επικό συναίσθημα που περίμενα. Ειδικά από τον γνωστό παραγωγό-καλλιτέχνη περίμενα πολλά παραπάνω, ασχέτως αν κατάφερε και πάλι να γράψει ιδιαίτερα όμορφους ερωτικούς στίχους.

Όπως γίνετε σ’ όλους κατανοητό, ο «έρωτας» και ο ρομαντισμός βρίσκονται στο επίκεντρο. Η γνωστή θεματολογία εδώ και δεκαετίας στο μέσω R&B album, το οποίο απαιτεί μουσικοσυνθέσεις που θα παρασύρουν τον ακροατή. Αυτές κάνουν την εμφάνιση τους σιγά σιγά μέσω των «I Miss You» και «Rather Die Young», με τα σχόλια για τα εκπληκτικά vocals της Beyonce να περιττεύουν. Έχω την αίσθηση ότι αυτή την περίοδο δύσκολα υπάρχει άλλη τραγουδίστρια με mainstream προφίλ που πιάνει τέτοιους τόνους με τόση μεγάλη ευκολία.

Η πραγματικά μεγάλη στιγμή όμως, έρχεται προς το τέλος του «4». Το «I Was Here» μπαίνει άνετα στα δέκα καλύτερα R&B τραγούδια της χρονιάς, μ’ ένα έντονο ηχητικό προσανατολισμό και την κύρια Knowles (η Carter,  όπως προτιμάει κανείς) να δίνει ρέστα. Μπαλάντα από τις λίγες, η οποία όμως συγχρόνως αποκαλύπτει το τι έλειπε από το πρώτο δεκαπεντάλεπτο του CD. Το μόνο ερωτηματικό που βάζω σ’ αυτή την δημιουργία, είναι σχετικά με την θέση της στον δίσκο.

Εμφανίζεται μετά από την jump off τριάδα, η οποία είναι πραγματικά απαραίτητη ώστε να μην «κουραστεί» ο ακροατής από το ήρεμο ύφος στα 3/5 της ολοκληρωμένης δισκογραφικής απόπειρας. Αυτό δεν θα ήταν κακό, άμα έκλεινε και ο δίσκος με αυτό τον τρόπο. Δηλαδή, με το συναισθηματικά πιο φορτισμένο track και μ’ ένα ήρεμο επίλογο. Αντίθετα, ακολουθεί στα καπάκια το γνωστό «Run the World (Girls)», θέτοντας το με αυτό τον τρόπο εκτός θέματος. Μοιάζει σαν να μην ανήκει στο υπόλοιπο υλικό, σαν να ακούω το bonus κομμάτι από το I-Tunes. Αν έκανε η Beyonce την επιλογή του executive producing, τότε το εκλαμβάνω ως μήνυμα ότι ίσως κι εκείνη συμμερίζεται την άποψη μου γι’ αυτό το single. Άλλωστε, δεν συνηθίζεται να «βυθίζεται» στο τέλος ενός δίσκου το βασικό single ενός artist…

Μαζί με το «Countdown», που θα το χαρακτήριζα μέχρι και εκνευριστικό, είναι τα δύο λιγότερο προσεγμένα τραγούδια. Τα υπόλοιπα tunes λειτουργούν σαν μία γιορτή προς τιμήν των φωνητικών ικανοτήτων της Beyonce. Αυτό το αλλεπάλληλο επιθετικό φωναχτό ύφος της, που ειδικά φέτος κάνει την εμφάνιση του ανά 30-40 δευτερόλεπτα, δύσκολα θα το άντεχα σ’ οποιαδήποτε άλλη τραγουδίστρια. Καταφέρνει να μετατρέψει το «ήμαρτον, όχι άλλη τσιρίδα» σε «wow, τι βγάζει η κοπέλα από μέσα της», και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανένας. Φωνητικά, νομίζω ότι η Beyonce φτάνει στο peak της, παρουσιάζοντας το πιο ώριμο προφίλ που έχω δει μέχρι τώρα. Αν είχε την ανάλογη δημιουργική υποστήριξη από τους beatmakers και είχε επιμείνει στο πλάνο που έδειχνε να θέλει να ακολουθήσει από την αρχή αυτής της δουλειάς, ενδεχομένως να μιλούσαμε για τον καλύτερο R&B δίσκο της χρονιάς. Αν πάλι δεν σας κάνει κλικ με την πρώτη ακρόαση, δοκιμάστε άλλη μία. Μάλλον θα φταίει, ότι ζούμε πλέον στην εποχή όπου ο μέσος RnB τραγουδιστής ΠΡΕΠΕΙ να τραγουδήσει σε μία Dance παραγωγή. Πάλι καλά, που υπάρχουν κάποιοι που θυμούνται και λίγο το παρελθόν τους.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Party», «Start Over», «Love on Top», «End of Time», «I Was Here»

Tracklist:

01. 1+1
02. I Care
03. I Miss You
04. Best Thing I Never Had
05. Party (feat. André 3000)
06. Rather Die Young
07. Start Over
08. Love on Top
09. Countdown
10. End of Time
11. I Was Here
12. Run the World (Girls)
.

Run the World (Girls)

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος