Τι κι αν έχει κάνει ένα κάρο καραγκιοζιλίκια… Τι κι αν του ήρθε ξαφνικά να ηχογραφήσει ένα Autotune album…Οι περισσότεροι ακροατές που τον άκουσαν στα πρώτα του βήματα σαν beatmaker και στις καταπληκτικές πρώτες ολοκληρωμένες κυκλοφορίες του, συνεχίζουν να τον θαυμάζουν. Μετά από μία πολύ περίεργη εποχή για τον ίδιο, στην οποία η προσωπική του ζωή τον επηρέασε σε αρκετά μεγάλο βαθμό, επιστρέφει με μία ενέργεια που θυμίζει μέρες ’04.

.

Όλες οι «εθελοντικές» διαρροές μέσω του G.O.O.D. Friday συνέβαλαν στο θετικότατο κλίμα στις τάξεις των μουσικόφιλων, με αρκετά τραγούδια να εντυπωσιάζουν. Από την άλλη, μπορεί αυτό το εβδομαδιαίο concept να λειτουργήσει και ως handicap, από την στιγμή που βάση του tracklist φαίνεται πως θα υπάρχουν ελάχιστα νέα κομμάτια στον δίσκο. Βασικά, όλοι μας που παρακολουθούμε τα δρώμενα των leaks καθημερινά έχουμε ακούσει σχεδόν όλο το «My Beautiful Dark Twisted Fantasy» κι αυτό ενδεχομένως να του γυρίσει μπούμερανγκ.

Καταρχήν, μπορώ να πω από τώρα ότι υπάρχουν περιπτώσεις κομματιών όπου το mastering έκανε θαύματα και δεν έχει ουδεμία σχέση με τα leaks των τελευταίων εβδομάδων. Ξεκινάω κατευθείαν με το τραγούδι που ταιριάζει στην παραπάνω παρατήρηση, το «Hell Of A Life». Μία δημιουργία, που’ χει ένα από τα πιο «πορωτικά» beatακια σε συνδιασμό με το ραπάρισμα και που πριν από αρκετές μέρες ακουγόταν ως ένα μετριότατο αποτέλεσμα. Ο Kanye West παρουσιάζει μία αναρχία στις παραγωγές του και στην όλη λειτουργία του δίσκου. Έχει αποστασιοποιηθεί αρκετά από το πλάνο του «Late Registration» και αυτό στην αρχή μου έκανε κακή εντύπωση. Μ’ άρεσε ο τρόπος με τον οποίο προχωρούσε στους δίσκους του, αλλά στο «My Beautiful Dark Twisted Fantasy» δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη σειρά. Όταν ξεπέρασα το περίεργο συναίσθημα του «τα έχω ξανακούσει αυτά», η αίσθηση του «πήρε τα καλύτερα κομμάτια και τα πέταξε σ’ ένα CD στα γρήγορα» αντικαταστάθηκε από έναν ενθουσιασμό, έναν θαυμασμό που θύμιζε την πρώτη μέρα που άκουσα το «College Dropout». Προσωπηκά, χάθηκα στην ροή του album, το οποίο εμφανίζει τον παραγωγό που είχαμε αγαπήσει, όμως πιο παρορμητικό και με απίστευτη όρεξη να βγάλει από μέσα του όλες τις ιδέες που’ χε τόσο καιρό.

Το «Dark Fantasy» ξεκινάει με την Nicki Minaj (!) και στο ρεφρέν τίθεται το ερώτημα: «Can we get much higher?» φτιάχνοντας ένα κλίμα  που χαρακτηρίζει τον ταλαντούχο καλλιτέχνη όλα αυτά τα χρόνια. Φανταστείτε, ότι αμέσως μετά ακολουθεί το «Gorgeous» με τον Raekwon, ένα βαθυστόχαστο track το οποίο προβάλει επίσης την λυρική σοβαρότητα που έχει ο Kanye:

«Is Hip-Hop, just a euphemism for a new religion
The soul music for the slaves that the youth is missing
This is more than just my road to redemption
Malcolm West had the whole nation standing at attention
As long as I’m in Polo’s smiling they think they got me
But they would try to crack me if they ever see a black me»

O συγκεκριμένος καλλιτέχνης ποτέ δεν ήταν ο καλύτερος lyricist και ούτε θα γίνει ποτέ. Σίγουρα είναι ένα μείον ότι σε αυτόν τον τομέα δεν έγινε καλύτερος απ’ ότι στις παλαιότερες δουλειές του. Παρ’ όλα αυτά, ξελάφρωσα όταν άκουγα ξανά τον Kanye West να ραπάρει και όχι να επικεντρώνεται στο Autotune. Γιατί η τυπική μουσική που κάνει, οι μαγευτικές-μελαγχολικές παραγωγές («Runaway») και το πιο σκοτεινό ηχητικό προφίλ, του ταιριάζει ΓΑΝΤΙ. Το «My Beautiful Dark Twisted Fantasy» καταφέρνει για πρώτη φορά να πιάσει τις συνθέσεις των πρώτων δύο LPs του κι ας μην έχει άμεση σχέση μαζί τους. Είχα πει από την πρώτη στιγμή που είχα ακούσει το «Power» ότι κάνει τον ακροατή να νιώθει ότι του λέει ότι «επέστρεψε». Και πραγματικά αυτό έχει γίνει, το αψυχολόγητο ύφος του και τα φοβερά samples («Devil In A New Dress») επαναφέρουν την self-consciousness που από το πρώτο του hit δήλωνε πως κατέχει. Πόσο καιρό είχα να ακούσω ένα sample του κηρίου West να με κυριεύει από μόνο του?

Στο «Devil In A New Dress» πάντως έγινε μία κίνηση που για μένα στοίχισε  αρκετά. Καλός και άγιος ο Rick Ross, μπορώ να καταλάβω γιατί τον έβαλε στο τέλος, αλλά όταν ο J.Cole έχει πετάξει τέτοιο κουπλέ στο ίδιο beat πριν από μερικές εβδομάδες, δεν κάνεις το λάθος να μην τον συμπεριλάβεις σε αυτόν τον δίσκο. Οι συμμετοχές για μένα έκαναν όλες την δουλειά τους, αν και στο εμφατικό «All The Lights» οι συνεργασίες είχαν κατά την άποψη μου την λιγότερο ουσιαστική λειτουργία ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Πώς να μην νιώθω άλλωστε έτσι, όταν ακολουθεί ίσως η η καλύτερη στιγμή ως προς το σύνολο μίας δημιουργίας, το «So Appalled». Ή για παράδειγμα το «Blame Game» που έχει έναν John Legend που καταθέτει περισσότερο συναίσθημα απ’ ότι σ’ ολόκληρο τον τελευταίο του δίσκο. Είναι αδύνατον να μην αναφερθώ στο «Lost In The World» που είναι το κλασσικό κομμάτι που σε κάνει να τραγουδάς δυνατά το ρεφρέν στο δωμάτιο σου, αφού έχεις πρώτα βεβαιωθεί ότι είσαι μόνος στο σπίτι.

To πέμπτο κατά σειρά album του Kanye West τον βρίσκει κατά την άποψη μου σε μία δεύτερη χρυσή εποχή. Ο δίσκος αυτός είναι ο μακράν πιο περίεργος και πιο ενδιαφέρον σε εκτέλεση που έχω ακούσει μέχρι τώρα από τον ίδιο. Τα μικρά λάθη (όπως η απόφαση να μην συμπεριλάβει το «Christian Dior Denim Flow») μπορεί να στέρησαν τον χαρακτηρισμό του classic. Επίσης, είμαι σίγουρους ότι δεν θα είναι λίγοι εκείνοι που θα νιώσουν στην αρχή απογοητευμένοι ή όχι και τόσο γεμάτοι, μια και τα περισσότερα τα έχουν ακούσει το τελευταίο διάστημα. Με το που του έδωσα τον χρόνο του και όταν άκουσα για πρώτη φορά τα σκόρπια κομμάτια ενωμένα, ολοκληρώνοντας κατά κάποιον τρόπο το παζλ, πραγματικά το αγκάλιασα. Ο πολύπλευρος καλλιτέχνης είναι ίσως από τους τελευταίους ανθρώπους που μπορούν ακόμα να κάνουν ότι θέλουν με τα μουσικά τους πλάνα, ακόμα και αν έχει major deal. Το «My Beautiful Dark Twisted Fantasy» προσθέτει κάτι που είχε λείψει τον τελευταίο καιρό από την μουσική, μία φιγούρα που με τις παραγωγές του έδειχνε τον δρόμο στον συνδιασμό της ποιότητας και του mainstream.

Υ.Γ.: Μία μικρή συμβουλή για το τέλος: Όταν ετοιμάζεις μία τόσο δημιουργική «ταινία» είναι κακό να δείχνεις τόσα πολλά trailer. Αυτό με επηρέασε και στην τελική μου βαθμολογία.

Βαθμολογία:


Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Gorgeous», «Power», «So Appalled», «Devil In a New Dress», «Lost In the World»

Tracklist:

01. Dark Fantasy
02. Gorgeous (feat. Kid Cudi & Raekwon)
03. Power
04. All of the Lights (Interlude)
05. All of the Lights
06. Monster (feat. Jay-Z, Rick Ross, Nicki Minaj & Bon Iver)
07. So Appalled (feat. Jay-Z, Pusha T, Prynce Cy Hi, Swizz Beatz & The RZA)
08. Devil In a New Dress (feat. Rick Ross)
09. Runaway (feat. Pusha T)
10. Hell of a Life
11. Blame Game (feat. John Legend & Pusha T)
12. Lost In the World
13. Who Will Survive In America

.

Runaway (Feat. Pusha T)

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος