Ο Gucci Mane ακολούθησε ακριβώς την ίδια τακτική με τον Lil Wayne με στόχο το μεγάλο mainstream success. Πολλές συμμετοχές σε όσο το δυνατόν περισσότερα CD’s συναδέλφων του κι άλλα τόσα Mixtapes για να καλλιεργήσει ένα buzz γύρω από το όνομά του. Το κατάφερε εν μέρει αφού μέχρι και το MTV τον συμπεριέλαβε στην ετήσια Hottest MC’s του 2009 λίστα. Πέρα από αυτό όμως, ακόμα και οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του άκουγαν ότι μπορεί να είναι δουλευταράς σαν τον Wayne, αλλά βρίσκεται δύο ταχύτητες πιο πίσω.


Το «State VS Radric Davis» ακολουθεί μια προ διετίας τραγική δισκογραφική δουλειά («Back To The Traphouse»), μόνο που αυτή την φορά τον υποστηρίζει μια αρμάδα από γνωστούς παραγωγούς: Drumma Boy, Scott Storch, Polow Da Don, J.U.S.T.I.C.E League κ.α. Τα beats είναι δυναμικά, με ρυθμό που αντιπροσωπεύει πλήρως ένα πολύ southern mainstream album, που σαν βάση για τον Gucci χαρακτηρίζεται ιδανική. Οι παραγωγές σαν το «Heavy», «Stupid Wild» ή «All About The Money» έχουν ενέργεια, έχουν ένα στυλ, όμως στα αυτιά μου ακούγονται “γνωστά”. Είναι κάτι που έχω ξανακούσει πολλές φορές και σε καμία περίπτωση δεν θα το έβαζα ανάμεσα στις αξέχαστες δουλειές των συγκεκριμένων παραγωγών. Κομμάτια σαν το «Spotlight» προκαλούν μια μικρή ευχάριστη έκπληξη και γενικότερα, αν και θα έπρεπε να αφαιρέσει τέσσερα tracks για μουσικούς λόγους, μπορώ να πω ότι σαν σύνολο στέκεται αξιοπρεπή.


Όταν όμως ακούω το «Bingo» και κατά την διάρκεια του τραγουδιού δεν ανακαλύπτω ποιοτικές διαφορές μεταξύ Soulja Boy και Gucci Mane, αυτό με βάζει σε σκέψεις. Δεν θέλω να προσβάλω τον Soulja, αλλά στην δικιά σου δισκογραφική δουλειά κάτι τέτοιους ράπερ επιβάλλεται να τους έχεις για πρωινό. Σε όλο τον δίσκο ο κεντρικός καλλιτέχνης προσπαθεί να κρατάει το ενδιαφέρον του ακροατή με το στυλάκι που έχει αναπτύξει τα τελευταία πέντε χρόνια. Παρ’ όλα αυτά στο τέλος σε κάνει να αναρωτιέσαι εάν κάτι τέτοιο εν έτει 2009 είναι αρκετό. Με άπειρους rapper να κυκλοφορούν solo LP’s, με τον άμεσο ανταγωνισμό να είναι οι Young Jeezy, T.I., Ludacris η ακόμα και ο Plies, προσωπικά πιστεύω ότι ο μέσος ακροατής αναζητεί και κάτι παραπάνω από catchy hooks.


Το ρόστερ των συμμετοχών είναι πλούσιο, με τον Gucci να ψωνίζει και πάλι από το πάνω πάνω ράφι. Lil Wayne, Cam’ron και Rick Ross είναι παραδείγματα για το πώς κάνεις ένα ωραίο feature και βοηθάς το κομμάτι. Εάν απέφευγε  B-Class προσκεκλημένους σαν τους OJ Da Juiceman και Waka Flocka Flame θα ήταν ακόμα καλύτερο το αποτέλεσμα. Τέλος υπάρχουν οι κλασσικές R’n’B παρουσίες, που δίνουν κάποια όμορφα hooks, που συνήθως βοηθάνε ουσιαστικά το album. Με τις πάμπολλες συνεργασίες καταφέρνει ως ένα βαθμό να περάσουν κάπως ΟΚ τα 74 λεπτά, όμως…


…δεν μπορεί κανείς να προσπεράσει το θέμα ότι μια ώρα και ένα τέταρτο με έναν μέτριο ράπερ είναι ΠΟΛΛΑ. Όσο καλές και να είναι οι μισές παραγωγές, όσα μεγάλα ονόματα και να βρει κανείς εδώ μέσα, δεν αλλάζει το γεγονός ότι πρόκειται για κάτι που έχουμε ξανακούσει περισσότερες από μια φορές. Συνήθως τις πολλές παρουσίες άλλων καλλιτεχνών τις θεωρώ κακό στοιχείο γιατί αφαιρούν μια άλφα προσωπικότητα και συνοχή από τον δίσκο, κάτι που συμβαίνει και εδώ στο σύνολο του. Ωστόσο εδώ πέρα χαρακτηρίζεται (εν μέρει) σοφή κίνηση, μια και είναι αδύνατον ο παραπάνω ράπερ να κρατήσει τελείως μόνος του το ενδιαφέρον για περισσότερο από 15 λεπτά. Το «The State VS. Radric Davis» είναι σίγουρα η πιο γεμάτη δουλειά του Gucci Mane, που όμως συγχρόνως δείχνει ότι κάπου εδώ ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει πιάσει το μέγιστο της απόδοσης του.

Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισαν: «Heavy», «Lemonade», «Spotlight», «Wasted», «Wasted (Remix)»

Tracklist:

1. “Classical” (Intro)
2. “Interlude: Toilet Bowl Shawty/Mike Epps”
3. “Heavy”
4. “Stupid Wild” (feat. Lil Wayne and Cam’ron)
5. “All About the Money” (feat. Rick Ross)
6. “Lemonade”
7. “Bingo” (feat. Soulja Boy Tell’em and Waka Flocka Flame)
8. “Spotlight” (feat. Usher)
9. “I Think I’m in Love” (feat. Jason Caesar)
10. “Bad Bad Bad” (feat. Keyshia Cole)
11. “Interlude: Toilet Bowl Shawty/Mike Epps”
12. “Sex in Crazy Places” (feat. Bobby V, Nicki Minaj, and Trina)
13. “The Movie”
14. “Volume” (feat. Wooh Da Kid)
15. “Gingerbread Man” (feat. OJ Da Juiceman)
16. “Wasted” (feat. Plies)
17. “Kush Is My Cologne” (feat. Bun B, Devin the Dude, and E-40)
18. “Worst Enemy”
19. “Interlude: Toilet Bowl Shawty/Mike Epps”
20. “Wasted (Remix)” (feat. Lil Wayne, Jadakiss, and Birdman)

Spotlight

Wasted

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος