Ομολογουμένως ήταν η χειρότερη χρονιά για τον Chris Brown. Με όλο αυτό το σκηνικό που έγινε με την πρώην κοπέλα του Rihanna στιγματίστηκε ανεπανόρθωτα. Πάλι καλά να λέει, που απ΄ότι φαίνεται οι fans του τον πιστεύουν ακόμα σαν καλλιτέχνη και που του δίνεται η ευκαιρία να κυκλοφορήσει ένα νέο album.



Ένα album που ξεκινάει με αρκετά καλά τραγούδια. Ένα δυναμικό μπάσιμο με το club single του «I Can Transform Ya» και καλοδουλεμένες παραγωγές σαν το «Sing It Like Me» δίνουν μια θετικότατη αύρα στο Graffiti. Οι Pollow Da Don, Tha Bizness, Swizz Beatz και Ryan Leslie είναι μόνο μερικά από τα ονόματα των δημιουργών του ηχητικού τομέα του δίσκου και ο Chris Brown μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος με τα εργαλεία που του έδωσαν να δουλέψει. Τα τραγούδια εναλλάσσονται συνεχώς ανάμεσα σε club tunes και μπαλάντες. Δεν είναι όλες οι παραγωγές super και μερικές φορές κάποια beats είναι λίγο μπερδεμένα («What I Do») με αποτέλεσμα να χάνεται και ο ίδιος ο Brown σε αυτά. Τέτοια κομμάτια εμφανίζονται προς την μέση του δίσκου που ποιοτικά υστερούν σε σύγκριση με το πολύ καλό πρώτο τέταρτο.


Ο Brown όπως και στο “Exclusive» φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί σαν καλλιτέχνης, να έχει το δικό του στυλ και στα καλά κομμάτια αποδίδει σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Βέβαια σε αυτό συμβάλουν και τα beats που είναι κομμένα ραμμένα πάνω του, πράγμα που δείχνει ότι ξέρει τι του ταιριάζει και τι όχι. To μόνο πρόβλημα είναι όταν αναλαμβάνει να παρουσιάσει ένα μέτριο track («Lucky Me») σαν καλό με την παρουσία του και μόνο. Αυτό παραμένει ακόμα το αδύναμο του σημείο όπως και στα προηγούμενα CD του. Από εκεί και πέρα θα χαρακτήριζα τον νεαρό καλλιτέχνη ορεξάτο, με τα κλασσικό περιεχόμενο στα τραγούδια του, με κεντρικό θέμα τον έρωτα και με δυο εξαιρέσεις προς το τέλος όπου αναφέρεται και στην δύσκολη φάση που βρισκόταν.


Με τις συμμετοχές των Lil Wayne, The Game, Pliew, Tank, Trey Songz και Eva Simons να προσφέρουν στο τελικό αποτέλεσμα, θα έλεγα πως το «Graffiti» βγήκε καλό. Ο Chris Brown των χιλίων προβλημάτων παραμένει συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνει και συνεχίζει από εκεί που έμεινε το 2008. Δεν κάνει βήματα μπροστά, όμως καταφέρνει τουλάχιστον να κρατηθεί (σχεδόν) στα ίδια επίπεδα του τελευταίου του δίσκου. Είναι ένα καλό R’N’B album, που ακούγεται ευχάριστα ωστόσο έχει κάποια fillers τα οποία τα προσπερνάς την δεύτερη φορά χωρίς τύψεις. Αν παραμείνει προσηλωμένος σε αυτό που κάνει και γενικώς συμμαζευτεί λίγο, η μεγάλη δουλειά ίσως δεν αργήσει να έρθει.


Tip: Θα πρότεινα σε όσους τους αρέσει ο Brown γενικότερα την Deluxe Edition του δίσκου η οποία προσφέρει 7 τραγούδια του καλλιτέχνη στα οποία έχει γίνει καλή δουλειά όπως π.χ το «Gotta Be Ur Man».

Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισα: «I Can Transform Ya», «Sing Like Me», «Crawl», «So Cold»

Tracklist:

01. I Can Transform Ya ( feat. Lil Wayne & Swizz Beatz )
02. Sing Like Me
03. Crawl
04. So Cold
05. What I Do ( feat. Plies )
06. Famous Girl
07. Take My Time ( feat. Tank)
08. I.Y.A.
09. Pass Out ( feat. Eva Simons )
10. Wait ( Feat. Trey Songz & Game )
11. Lucky Me
12. Fallin Down
13. I’ll Go
14. Girlfriend (feat. Lupe Fiasco) (μόνο στις International εκδώσεις του δίσκου)

I Can Transform Ya ( feat. Lil Wayne & Swizz Beatz )

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος