Κάποτε ο Snoop Dogg πουλούσε δίσκους μόνο και μόνο επειδή ο τίτλος περιείχε το όνομά του. Ειδικά όταν είχε και δυνατό hit single οι πωλήσεις και γενικότερα η προώθηση του album λειτουργούσε πρίμα. Το 2008 όμως έτυχε να γράψει τέλος σε ένα ρεκόρ που κατείχε εδώ και 15 χρόνια. Το «Ego Trippin» ήταν η πρώτη δουλειά του Snoop που δεν έγινε χρυσή στην Αμερική και φανταστείτε ότι είχε και ένα πετυχημένο single («Sexual Seduction»). Πόσο χειρότερα μπορεί να πάνε τα     πράγματα στο «Malice N Wonderland» δεδομένου ότι κανένα track δεν έχει σημαντικό airplay?


Η αρχή γίνεται με το καινούργιο track «I Wanna Rock» το οποίο ακούγεται ενδιαφέρον, αλλά του λείπει αυτό το κάτι. Έχεις την εντύπωση στην αρχή ότι κάτι καλό ψήνεται αλλά η έλλειψη κάποιου καλύτερου hook χαλάει κάπως την θετική αρχική αίσθηση. Έχει τα κομμάτια με beats που θα γραφτούν απευθείας σε CD ώστε να υπάρχουν στο αυτοκίνητό σας (καλά ηχεία είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ) και τα πιο light-chill τραγούδια στα οποία η μουσική είναι σίγουρα ικανοποιητική. Τα μεγάλα ονόματα των παραγωγών όπως π.χ. Timbaland, Lil Jon, The Neptunes, Nottz και The Dream κάνουν μια καλή δουλειά, αλλά σε όλα εμφανίζεται ο προβληματισμός που υπάρχει από την αρχή. Καλά beats, αλλά δεν υπάρχει κάτι το συνταρακτικό και σίγουρα δεν υπάρχει κάποιο φοβερό tune.


Γι’ αυτό δεν φταίει αποκλειστικά η παραγωγή του κάθε τραγουδιού. Το «Pronto» θα μπορούσε να γίνει αρκετά καλύτερο αρκεί να είχε προτιμηθεί ένας καλύτερος rapper και όχι ο Soulja Boy (ο Young Jeezy θα σκότωνε για να εμφανιστεί σε αυτό το beat). Ειδικά όταν πρόκειται για την μόνη μεγάλη σε διάρκεια rap συνεργασία, μου προκαλεί έκπληξη ότι επιλέχθηκε ο Soulja και η εμφάνιση των Problem και Nipsey Hussle που πέρασαν και δεν ακούμπησαν. Οι υπόλοιπες συνεργασίες είναι με R’N’B καλλιτέχνες όπως οι R.Kelly και The Dream οι οποίοι μπορούν να βγάλουν από το καπέλο τους κάποιο super hit, αλλά κάνουν μια πολύ καλή παρουσία που είναι αρκετά ευχάριστη στο αυτί.


Ο κεντρικός ήρωας αυτού του ταξιδιού στο Wonderland είναι ο Snoop όπως ακριβώς τον θυμόσαστε από τις τελευταίες του δουλειές. Τα κλασσικά gangsta κλισέ, pimpin, bitches, λίγο ladies talk και γενικότερα ότι φαντάζεστε όταν σας έρχεται στο μυαλό το όνομα Snoop Dogg. Δυστυχώς έχει μείνει στάσιμος και είναι κρίμα να μην υπάρχει ένα πιο διαφορετικό track να σε εκπλήξει θετικά, όπως είχε κάνει στο «Blue Carpet Treatment» με το «Imagine». Από εκεί και πέρα δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν είναι ευχάριστος στο mic. Το flow του και γενικότερα το στυλ που έχει, δίνει στον δίσκο έστω και με το συνηθισμένο περιεχόμενο μια άλφα προσωπικότητα.


Το «Malice N Wonderland» σίγουρα δεν κρύβει εκπλήξεις ούτε είναι κάποιος classic Westcoast δίσκος. Δεν παραβλέπεται όμως ότι έχει 4-5 κομμάτια που σίγουρα αξίζουν την προσοχή, όχι μόνο των fan του Snoop, αλλά γενικότερα των mainstream hip-hop ακροατών. Υπό άλλες συνθήκες θα μιλούσαμε για έναν μέτριο δίσκο, αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν κομμάτια με πολύ κακό ήχο και πως πρόκειται για ένα album αρκετά συμπαγές που δεν κουράζει ( 12 κομμάτια χωρίς Intro και Outro) το κάνει να φαίνεται στο τέλος της ακρόασης αρκετά αξιόλογο.





Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισα: «2 Minutes Of Warning», «1800», «Different Languages»,«Pimpin Ain’t EZ», «Special»

Tracklist:

1. Intro
2. I Wanna Rock
3. 2 Minute Warning
4. 1800 (featuring Lil Jon)
5. Different Languages (featuring Jazmine Sullivan)
6. Gangsta Luv (featuring The-Dream)
7. Pronto (featuring Soulja Boy Tell ‘Em)
8. That’s Tha Homie
9. Upside Down (featuring Nipsey Hussle & Problem)
10.Secrets (featuring Kokane)
11.Pimpin Ain’t EZ (featuring R Kelly)
12.Luv Drunk (featuring The-Dream)
13.Special (featuring Brandy & Pharrell)
14.Outro

I Wanna Rock

Gangsta Luv feat. The Dream

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος