Το «Shock Value» δεν με είχε σοκάρει σαν σύνολο, αλλά είχε κομμάτια που έγιναν τεράστια hits. Είχε στιγμές όπου ο Timbaland ξεδίπλωνε το ταλέντο του κι ας μην έφτανε σε συνολικό επίπεδο την δουλειά που είχε κάνει στους δίσκους του Justin και της Furtado. Το «Shock Value 2», κακά τα ψέματα, ήταν ένα από τa πλέoν αναμενόμενα albums της χρονιάς. Αν μη τι άλλο, σαν hitmaker παρουσιάστηκε και σαν hitmaker τον αποθεώνουν μέχρι και σήμερα…

Το «Intro» του album έχει σαν βάση το «THX Deep Note» του George Lucas, αρκετά τροποποιημένο και που σε κάνει να ελπίζεις ότι η συνέχεια θα είναι ανάλογη με έναν κλασσικό δίσκο που ξεκινούσε με την ίδια ιδέα ( Dr. Dre «2001»). Τα τραγούδια που ακολουθούν είναι σε γενικές γραμμές καλά. Το «Carry Out» έχει μια καλή παραγωγή και θα έλεγα το είναι μεγαλύτερο hit σε αυτό τον δίσκο… Κάτι που μόνο κομπλιμέντο δεν είναι, αφού δεν πρόκειται για κάτι το τρομερό και σε καμία περίπτωση δεν θα κατακτήσει τα clubs για πολύ… Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και στα επόμενα τρία κομμάτια όπου οι παραγωγές είναι προσεγμένες αλλά κακά τα ψέματα δεν θα ξεσηκώσουν τον ακροατή. Αναμένοντας μία ηχητική βόμβα μετά από μια καλούτσικη αρχή, εμφανίζεται το χειρότερο κομμάτι του album: «We Belong Together». Το τραγούδι είναι τόσο προβλεπόμενο και τόσο πεζό, που αναρωτιέται κανείς πώς επέτρεψαν να μπει στον δίσκο. Πάλι καλά που αλλάζει λίγο το στυλ («Morning After Dark») και έχοντας ακούσει το πρώτο (μπερδεμένο) μισό του δίσκου αρχίζει μια πιο θετική πλευρά στον τομέα των παραγωγών.


Δυο πιο δυναμικά κομμάτια «σηκώνουν» το album, με το “μεξικάνικο” τέλος του «Ease Off Liquor» να κάνει μια θετικότατη εντύπωση. Από εκεί και πέρα αρχίζει μια τετράδα από tracks σε χαλαρότατο ρυθμό, τα οποία σε γενικές γραμμές ικανοποιούν. Μπορεί να μην υπάρχει η μαγεία του «Apologize», όμως σίγουρα θα ευχαριστήσει όσους ψάχνουν κάτι προς αυτή την κατεύθυνση. Δυο πιο hip-hop/rn’b tracks κλείνουν τον δίσκο με το closing track «Symphony» να είναι το πιο κολλητικό ανάμεσα τους. Οι πολλές εναλλαγές του ήχου και των beats, δεν θα έλεγα πως συμβάλουν ιδιαίτερα στο να δημιουργηθεί μια ομαλή ένωση ανάμεσα στα κομμάτια, κάτι που κάνει ακόμα πιο εμφανή την έλλειψη κάποιας παραγωγής επιπέδου Timbaland.


Δεν χρειάζεται να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας: Ο Timbaland ουδέποτε ήταν κάποιος καλλιτέχνης με πλούσιες ικανότητες στο μικρόφωνο. Μέσω της μουσικής του έγινε γνωστός, αυτός είναι και ο κύριος λόγος για να τον γνωρίζεις σαν καλλιτέχνη. Αυτό το στοιχείο δεν αλλάζει, με τα raps του να είναι ΟΚ μέχρι ενός σημείου και κάποια hooks να είναι απλά καλά. Όταν αποφασίζει στο «Timothy Where You Been» να εξιστορήσει πέντε-δέκα πράγματα για τον εαυτό του, καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή του ακροατή.


Οι συμμετοχές πάλι που έχει επιλέξει σε κάποια σημεία λειτουργούν πιο πολύ αρνητικά, χωρίς να μπορέσουν να δώσουν λίγο χρώμα στον δίσκο. Η εμμονή που υπάρχει σε μερικούς καλλιτέχνες όπως στον Timbaland να προωθεί δευτεροκλασάτους ράπερ όπως π.χ. ο Attitude και D.O.E. μόνο κακό κάνει σε ένα κομμάτι που ήδη με την παραγωγή του δεν σε εντυπωσιάζει. Επίσης, το να κάνεις κάτι καινούργιο με διαφορετικούς τραγουδιστές, όπως Miley Cirus και Katy Perry δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα βγει και ενδιαφέρον. Κάποια πράγματα κάνουν μπαμ ότι δεν κολλάνε, και απορώ γιατί δεν παρέμεινε πιο πολύ στην συνεργασία με Justin Timberlake και Nelly Furtado . Η συγκεκριμένη τριάδα έχει την ικανότητα ακόμα και σε μέτρια κομματάκια να ακούγεται τρομερά αρμονικά. Βέβαια υπάρχουν και συνεργασίες που του βγήκαν: με τους The Fray, Jet η και τους One Republic (όπως και στο προηγούμενο CD) καταφέρνουν να πιάσουν το συναίσθημα και το αποτέλεσμα ικανοποιεί….


Αυτό που δεν ικανοποιεί τους απαιτητικούς ακροατές, είναι το συνολικό album. Πέρα από τα λάθη που έγιναν στις συμμετοχές και δύο-τρία μετριότατα κομμάτια, τα υπόλοιπα τραγούδια δεν κρίνονται σε καμία περίπτωση κακά, αλλά συγχρόνως λείπει η σπουδαία αναφορά. Για όσους θέλουν ένα απλό Pop album με μερικά καλά tracks η επιλογή του «Shock Value 2» δεν θα ήταν λάθος. Είναι ένα ενδιαφέρον casual CD το οποίο όμως δεν θα αντέξει για πολύ στον χρόνο. Ο Timbaland φαίνεται να έχει μείνει κάπου στο 2007 και να μην μπορεί να επιστρέψει με μια καινούργια ιδέα,με κάτι πιο φρέσκο, κάτι δυνατό. Αν μιλούσαμε για ένα Mainstream-pop CD ενός άγνωστου η νέου καλλιτέχνη ίσως να άξιζε ένα 3/5. Στη συγκεκριμένη περίπτωση συζητάμε για έναν θρυλικό beat maker για τον οποίον έχουμε τεράστιες απαιτήσεις.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισα: Carry Out, Morning After Dark, Undertow, Timothy (Where Have You Been),

Tracklist:

1. “Intro” (feat. DJ Felli Fel )
2. “Carry Out” ( feat. Timberlake)
3. “Lose Control” ( feat. JoJo )
4. “Meet In tha Middle” (feat. Bran’ Nu )
5. “Say Something” (feat. Drake)
6. “Tomorrow In a Bottle” (feat. Chad Kroeger & Sebastian )
7. “We Belong to the Music” (feat. Miley Cyrus )
8. “Morning After Dark”  ( feat. Nelly Furtado & SoShy )
9. “If We Ever Meet Again” ( feat. Katy Perry )
10. “Can You Feel It”  ( feat. Sebastian & Esthero )
11. “Ease Off the Liquor”
12. “Undertow”  ( feat. The Fray & Esthero )
13. “Timothy (Where Have You Been)” (feat. Jet)
14. “Long Way Down” ( feat. Daughtry )
15. “Marchin’ On” (Timbaland Remix)  ( feat. OneRepublic )
16. “The One I Love” ( feat. Keri Hilson & D.O.E.)
17. “Symphony” ( feat. Norwood Attitude, Bran’ Nu & D.O.E.)

Morning After Dark

Carry Out” – (LIVE version στο Λας Βέγκας)

About Author

Έκτωρ Αποστολόπουλος