Review: T-Pain – Oblivion

O T-Pain αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από σημαντικότερα ονόματα της τελευταίας 15ετίας. Aπό το 2011 και το τελευταίο του album (“Revolver”) πέρασαν 6 ολόκληρα χρόνια, με πολλά σκαμπανεβάσματα. Η διετία της κατάθλιψης (2012-13), το μεγάλο του hit με τίτλο “Up Down” που “έφερε” ξανά buzz γύρω από το όνομα του ως και το 2014, οι κόντρες με τη δισκογραφική του εταιρία (RCA), τα mixtapes “The Iron Way” και “T-Wayne” με τον Lil Wayne και επιτέλους, το νέο του album πριν γίνει ανεξάρτητος καλλιτέχνης, το “Oblivion”.

Το 2017 ήταν αρκετά περίπλοκο για τον γνωστό τραγουδιστή, αφού με εξαίρεση την κυκλοφορία των…lost files του “T-Wayne” τα κομμάτια που είχε κυκλοφορήσει ο Τ-Pain είχαν ups & downs ως προς την ποιότητά τους. Το νέο του LP λανσαρίστηκε με δύο singles, το τραγικό “Goal Line“, το οποίο αποτελεί ένα από τα χειρότερα τραγούδια στην καριέρα του “T-Pizzle” και το πολύ καλό “Textin My Ex“. Aυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην ξέρουμε τι να περιμένουμε από το εν λόγω project, μιας και τα δυο αυτά singles είχαν τεράστια διαφορά ποιότητας μεταξύ τους.

Πάμε τώρα στο album, το οποίο ξεκινάει με ένα θετικό hip hop intro με καλή παραγωγή και με σπόντες για όσους “σκότωσαν” την καριέρα του. Το αμέσως επόμενο κομμάτι, “Classic You” είναι ακόμη μία όμορφη μπαλάντα, με εξαιρετική παραγωγή και με τον αγαπημένο Chris Brown να δίνει μία πολύ καλή verse. Τα επόμενα δύο jams (“Straight“, “That’s How It Go”) είναι σύντομα, trap κομματάκια που “κρατάνε” το ενδιαφέρον του ακροατή, χωρίς ωστόσο να αποτελούν τα “διαμάντια” του project, όπως ακριβώς συμβαίνει και στα “Pu$$y On The Phone” και “Your Friend“. Προχωράμε με το θετικότατο “No Rush” το οποίο -όπως και το “She Needed Me“- έχει διάφορα rnb/dance vibes και είναι κατάλληλο για το ράδιο.

Συνεχίζουμε, με το “May I” και το “2 Fine“, τα οποία είναι αυστηρά για hardcore οπαδούς του Αμερικανού τραγουδιστή. Δεν είναι άσχημα τραγούδια, απλά η μεγάλη τους διάρκεια θα κουράσουν τους “ουδέτερους” fans. Αμέσως μετά βρίσκουμε το “Ι Τold My Girl“, το οποίο μαζί με το “Goal Line” αποτελούν τα μόνα πολύ κακά tracks του “Oblivion”. Κάπως έτσι φτάνουμε στην “μαγική” τριάδα όπου όλα τα tunes είναι εξαιρετικά. Το “Cee Cee From DC” είναι βγαλμένο από τη “χρυσή εποχή” του T-Pain, καθώς έχει μπόλικα Thr33 Ringz vibes. Το “That Comeback” αποτελεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παραγωγές του album, καθώς αναμειγνύει ήχους 80-90s με R&B. Θετικό πρόσημο έχουν και τα super ποιοτικά feats των Wale και Ne-Yo. Κάπου εδώ, φτάσαμε και στο “Second Chance“, φυλάγοντας ουσιαστικά το καλύτερο για το τέλος! Προφανώς, μιλάμε για ένα από τα πιο δυνατά τραγούδια στην καριέρα του T-Pain. Η συνεργασία με τον καταξιωμένο πιανίστα Roberto Cacciapaglia, το τρομερό μήνυμά του και η απίστευτη παραγωγή του, τοποθετούν το εν λόγω track πάρα πολύ ψηλά στις καλύτερες κυκλοφορίες του 2017.

Συνοψίζοντας, ο Τ-Pain επέστρεψε με ένα καλό album, το οποίο έχει μόλις δύο καθαρά αρνητικά τραγούδια και αρκετά πολύ καλά. Βέβαια, ίσως τα σκαμπανεβάσματα κατά τη διάρκεια της ακρόασής του προκαλέσει κάποιο αρνητικό συναίσθημα, ωστόσο δεν παύουμε να μιλάμε για ένα θετικό -συνολικά- LP.

Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισαν: “Classic You”, “Second Chance”, “Textin My Ex”, “Cee Cee From DC”, “That Comeback”, “She Needed Me”, “No Rush”

Tracklist:

01. Who Died
02. Classic You (feat. Chris Brown)
03. Straight
04. That’s How It Go
05. No Rush (feat. Chris Brown)
06. Pu$$y On The Phone
07. Textin My Ex (feat. Tiffany Evans)
08. May I (feat. Mr Talkbox)
09. I Told My Girl (feat. Manny G)
10. She Needed Me
11. Your Friend
12. Cee Cee From DC (feat. Wale)
13. Goal Line (feat. Blac Youngsta)
14. 2 Fine (feat. Ty Dolla $ign)
15. That Comeback (feat. Ne-Yo)
16. Second Chance (feat. Roberto Cacciaplagia)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *