Review: Joey Bada$$ – All Amerikkkan Bada$$

Ο νέος δίσκος του Joey Bada$$ αποτελεί μία μικρογραφία της κατάστασης που επικρατεί όχι μόνο εντός των καλλιτεχνικών τοίχων, αλλά και στα κεφάλια του μουσικού κοινού. Ο νεαρός rapper έγινε γνωστός με το τρομακτικά καλό debut mixtape «1999» και το album «BA.DA.$$», projects που έδιναν έμφαση στα ‘90s και στον boom bap ήχο. Και όλα αυτά από ένα πιτσιρίκι που με τα βίας είχε ενηλικιωθεί. Μερικά χρόνια αργότερα, και ο 22χρονος πλέον Joey παρουσίασε το δεύτερο solo LP του με τον τίτλο «All Amerikkkan Bada$$» και με το πρώτο single εν ονόματι «Devastated» να αναδεικνύει τα προβλήματα που υπάρχουν στο Hip Hop κοινό (και όχι μόνο).

«Commercial», «mainstream», «θέλουμε το παλιό στυλ», «γιατί τραγουδάει ο Joey?», «ασχολείται με κοινωνικοπολιτικά αλλά όχι όσο όπως θα έπρεπε», είναι εκφράσεις και απόψεις που έκαναν την εμφάνισή τους στα comment sections του YouTube και άλλων σελίδων. Το πρόβλημα με τα περισσότερα σχόλια είναι ότι πηγάζουν από προσωπικά κολλήματα και από την προσκόλληση κάποιων ανθρώπων στο παρελθόν, οι οποίοι είναι αρνητικοί σε οποιαδήποτε μορφή καλλιτεχνικής αλλαγής.  Φυσικά κάθε άποψη είναι δεκτή, αλλά το πρώτο αρνητικό κύμα των hardcore fans του Joey Bada$$ έχασε ξεκάθαρα το δάσος στην περίπτωση του δεύτερου προσωπικού album του εν λόγω καλλιτέχνη.

Το «All Amerikkkan Bada$$» ήταν το φιλί της ζωής στην καριέρα του Αμερικανού rapper, όχι επειδή μέχρι τώρα δεν προσέφερε καλό υλικό, αλλά επειδή μία ενδεχόμενη συνέχεια του old-school boom bap ήχου θα τον έστελνε κυριολεκτικά στο πουθενά. Είναι ωραίο να ακούς νεαρούς καλλιτέχνες να αγκαλιάζουν το ένδοξο παρελθόν που έθεσε τις βάσεις στις οποίες πατούν τώρα και με τις οποίες χτίζουν την καριέρα τους, αλλά είναι ακόμη καλύτερο να τους βλέπεις να προσπαθούν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Με σωστό τρόπο και χωρίς να το παίζουν υπερβολικά safe επαναλαμβάνοντας αυτό που είχαν κάνει παλιότερα ξανά και ξανά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Joey Bada$$ προσπάθησε να ηχογραφήσει ένα τρελά experimental project, μιας και τα περισσότερα beats πατούν σε γνωστές φόρμουλες οι οποίες θα τον κάνουν προσβάσιμο σ’ ένα μεγαλύτερο ακροατήριο. Παρουσιάζει όμως δύο διαφορετικά πρόσωπα, εκείνο του ανάλαφρου, χαλαρού rapper στο πρώτο μισό του δίσκου και εκείνο του πιο σκοτεινού, «πεινασμένου» για καλούς στίχους MC, ο οποίος συνεργάζεται με δυνατά ονόματα της σκηνής.

Όλα αυτά, συνδυάζοντας μία κριτική σκέψη για την πολιτική κατάσταση της χώρας στην οποία ζει (ΗΠΑ), η οποία άποψη αν και κάπως επιφανειακή, είναι καλοδεχούμενη μιας και ζούμε σε μία εποχή όπου οι περισσότεροι rappers «φοβούνται» να ασχοληθούν με τα σημαντικά θέματα που μας προβληματίζουν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των στίχων του δεν είναι η ποιότητά τους, αλλά το περιεχόμενό τους, το οποίο επικεντρώνεται σε τόσες πολλές πτυχές του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, που είναι αδύνατον να ασχοληθεί κανείς εκ βαθέων με ένα από αυτά τα θέματα. Ανοίγεται πολύ, φαίνεται ότι είχε πολλά στο κεφάλι τα οποία ήθελε να τα εξωτερικεύσει και γι’ αυτό τον λόγο το «All Amerikkkan Bada$$» δείχνει μερικές φορές κάπως επιφανειακό.

Υπάρχουν όμως στιγμές όπως το «Y’ Don’t Love Me (Miss Amerikkka)», όπου ο Joey κάνει «παπάδες», παρουσιάζοντας μία συζήτηση με την κοπέλα του για τη μεταξύ τους σχέση η οποία περνάει κρίση, με την κοπέλα να είναι ουσιαστικά η Αμερική, η χώρα η οποία τον έχει απογοητεύσει. Γενικότερα πρόκειται για έναν rapper με ικανότητες, που παρά το νεαρό της ηλικίας του, καταφέρνει να περάσει τις ανησυχίες του στους ακροατές του με ορθολογικό τρόπο.

Τα 49 λεπτά βέβαια δεν περνούν ευχάριστα μονάχα εξαιτίας των σοβαρών στίχων, αλλά και εξαιτίας των παραγωγών. Υπάρχει ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός ανάμεσα σε δύο μοτίβα, με το πρώτο μισό να πατάει σε ανάλαφρες, jazzy μουσικοσυνθέσεις («For My People») και σε κολλητικά (τραγουδιστά) ρεφρέν («Temptations»). Όσο και να ξινίσει στους ταγμένους hip hop heads, πρόκειται για πολύ καλά κομμάτια, τα οποία προφανώς και έχουν επηρεαστεί από την Jazz Hip Hop τάση της τελευταίας πενταετίας.

Το κλίμα αλλάζει άρδην με το «άρρωστο» «Rockabye Baby» και έναν εκπληκτικό Schoolboy Q να κλέβει ξεκάθαρα την παράσταση, σε μία παραγωγή που ήταν κομμένη ραμμένη στα μέτρα του. Γενικότερα, το δεύτερο μισό του δίσκου κλείνει με εξαιρετικές συμμετοχές και παρουσίες έμπειρων συναδέλφων (Styles P, J. Cole, Kirk Knight, Nyck Caution), σ’ ένα πιο σκοτεινό και επιθετικό μουσικό περιβάλλον. Θεωρούμε ότι στο δεύτερο 20λεπτο θα κατευνάσουν κάπως τα πνεύματα του κοινού που δεν πήρε με καλό μάτι την αλλαγή πλεύσης του Joey Bada$$, αφού κομμάτια όπως το «Ring The Alarm» δεν γίνεται να μην τα αγαπήσεις άμα σου αρέσει ο καθαρός rap ήχος.

Το «All Amerikkkan Bada$$» δεν αποδεικνύει μονάχα ότι ο Joey Bada$$ έχει χώρο στην διεθνή μουσική βιομηχανία ως καλλιτέχνης, αλλά δείχνει και τον δρόμο στους υπόλοιπους νεαρούς rappers να μην φοβούνται την αλλαγή, μα πάνω απ’ όλα να ξεκινήσουν να ασχολούνται και με πιο σοβαρές θεματολογίες. Με τόσα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας στην καθημερινότητα, είναι έγκλημα για την Hip Hop σκηνή να μην προσπαθεί να ενσωματώσει και πιο σημαντικά πράγματα, πέρα από ανάλαφρα και αόριστα τραγούδια. Πρόκειται για έναν σωστά δομημένο δίσκο, με αρχή μέση και τέλος. Μπορεί να μην φτάνει το κοινωνικοπολιτικό insight ενός Nas (του λείπει ξεκάθαρα η ωριμότητα και η εμπειρία) και να βασίζεται σε ήδη γνωστές ηχητικές προσεγγίσεις, αλλά πρόκειται για ένα από τα πιο διασκεδαστικά και ιδιαίτερα ελπιδοφόρα δισκογραφικά projects του 2017.

joey-bada-all-amerikkkan-bada

Βαθμολογία:
vote35

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Land Of The Free», «Devastated», «Y U Don’t Love Me», «Rockabye Baby», «Ring The Alarm»

Tracklist:

01. Good Morning Amerikkka
02. For My People
03. Temptation
04. Land Of The Free
05. Devastated
06. Y U Don’t Love Me (Miss Amerikkka)
07. Rockabye Baby (Feat. ScHoolboy Q)
08. Ring The Alarm (Feat. Kirk Knight, Nyck Caution & Meechy Darko)
09. Super Predator (Feat. Styles P)
10. Babylon (Feat. Chronixx)
11. Legendary (Feat. J. Cole)
12. Amerikkkan Idol

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *