Review: The Chainsmokers – Memories… Do Not Open

Οι παλιότεροι αναγνώστες του Beat-Town θα θυμούνται ενδεχομένως κάποιες σκόρπιες αναρτήσεις πριν από αρκετά χρόνια για ένα δίδυμο που κυκλοφορούσε ενδιαφέροντα free remixes. Το όνομα τους The Chainsmokers, συνήθως κοιτούσαν να συγκεντρώσουν από παντού την προσοχή του κόσμου, είτε μέσω hypem, είτε μέσω άλλων μουσικών πλατφορμών για ανεξάρτητους καλλιτέχνες. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον μιλάμε για ένα από τα πιο hot ονόματα παγκοσμίως σ’ ότι αφορά τα mainstream Pop-EDM hits. Ένα «φαινόμενο» που γεμίζει πλέον στάδια για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, αλλά και που δύσκολα θα εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από τους «hit-makers της εποχής».

Και ο λόγος για τον οποίο στηρίζουμε την εν λόγω θεωρία, είναι ο πρώτος τους ολοκληρωμένος δίσκος. Δεν γνωρίζουμε αν το «Memories… Do Not Open» δημιουργήθηκε με βιασύνη ή αν όντως αυτό ήταν το καλύτερο υλικό που είχαν για την ηχογράφηση ενός κανονικού album, αλλά η γενικότερη εικόνα είναι αρκετά μέτρια. Με εξαίρεση τα «Paris» και «Something Just Like This», τα περισσότερα τραγούδια ή είναι μέτρια ή αποτελούν μία προσπάθεια να επαναληφθεί η επιτυχία κάποιου παλαιότερου hit single.

To «Memories… Do Not Open» στηρίζεται κατά 80% σε αρκετά πιο Pop ρυθμούς και αντικειμενικά, αυτή είναι και η πορεία που καθορίζει πλέον την καριέρα τους. Οι The Chainsmokers άρχισαν να αποφεύγουν την (commercial) EDM για χάρη ενός πιο αργού, ατμοσφαιρικού Pop ρυθμού, με μπόλικα synthesizers και ευκολονόητα και catchy Pop vocals. Μία τακτική που τους βγήκε σε καλό και η οποία ακολουθείται σε σχεδόν ολόκληρο το album κατά γράμμα. Απλώς, αυτή τη φορά γίνεται με εντελώς λάθος τρόπο.

Κομμάτια όπως το «Break Up Every Night» υπάρχουν (δυστυχώς) δεκάδες στο Spotify και με ακριβώς την ίδια light Pop-Rock προσέγγιση. Γενικότερα, μας δόθηκε η εντύπωση ότι πέρα από τα δύο μεγάλα singles που κυκλοφόρησαν τους τελευταίους δύο μήνες, οι The Chainsmokers δεν είχαν κάτι άλλο να παρουσιάσουν πέρα από αδιάφορες Pop παραγωγές («Young»), επαναλήψεις («My Type») και πεζά trap beats («It Won’t Kill Ya»).

Σε μερικά σημεία γίνεται μία προσπάθεια να «σωθούν» κάποια tracks, είτε μ’ ένα απαλό πιάνο, είτε με μία εναλλαγή του ήχου που θα ζωντανέψει το εν λόγω κομμάτι («The One»), αλλά δυστυχώς οι στίχοι δεν μας αφήνουν να χαρούμε ούτε αυτές τις στιγμές. Τα lyrics του «Memories… Do Not Open» είναι τόσο απλοϊκά και πεζά, που κάνουν το «Closer» να μοιάζει με βαθυστόχαστο κομμάτι που αναζητά το νόημα της ερωτικής ζωής. «She’s got seven different personalities/Every one’s a tragedy» και «She wants to break up every night/Then tries to fuck me back to life» είναι μερικά απλά παραδείγματα τα οποία ακούγονται ακόμη πιο κιτς και πεζά όταν τα τραγουδάει ο Drew Taggart, ο ένας εκ των δύο βασικών καλλιτεχνών. Το στιχουργικό επίπεδο του δίσκου απευθύνεται (στην καλύτερη) σε teenage κοινό που έχει μία πολύ basic αντίληψη του «κρίνω και ακούω» και η αίσθηση αυτή μεγεθύνεται ακόμη περισσότερο από την στιγμή που δεν υπάρχουν μεγάλοι vocalists.

Σε αντίθεση με το «Collage EP», το «Memories… Do Not Open» μοιάζει με project που ξέμεινε στην πορεία από λεφτά, επειδή το budget δόθηκε εξ ολοκλήρου στους Coldplay. Κάπως έτσι φτάσαμε να ακούμε τον (αντικειμενικά) μέτριο φωνητικά Taggart σε περισσότερα κομμάτια απ’ ότι έπρεπε, διάφορα τριτοδεύτερα ονόματα ως feats και την ταλαντούχα Jhene Aiko να αναλώνεται σε κομμάτι που ασχολείται με τον σοβαρό προβληματισμό του «αν θα βρω την πραγματική αγάπη τώρα που έγινα πλούσιος». Ναι, κάποια πράγματα είναι τόσο… απογοητευτικά.

Το μόνο που σώνει τους The Chainsmokers είναι η εν μέρει hit-making προσέγγιση που υπάρχει σε κάποια σημεία του δίσκου, η οποία ενδεχομένως να τους ανεβάσει τους αριθμούς των plays στο YouTube και στο Spotify ακόμη περισσότερο. Σαν ολοκληρωμένο LP όμως, το «Memories… Do Not Open» μοιάζει μ’ ένα project που συντάχθηκε στα γρήγορα ώστε να υποστηριχθούν τα πολύ καλά «Paris» και «Something Just Like This»  και να επωφεληθούν δισκογραφικά οι The Chainsmokers από το hype που υπάρχει γύρω από το όνομα τους.

the-chainsmokers-memories-do-not-open

Βαθμολογία:
vote2

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Something Just Like This», «Paris», 

Tracklist:

01. The One
02. Break Up Every Night
03. Bloodstream
04. Don’t Say (feat. Emily Warren)
05. Something Just Like This
06. My Type (featt. Emily Warren)
07. It Won’t Kill Ya (feat. Louane)
08. Paris
09. Honest
10. Wake Up Alone(feat. Jhené Aiko)
11. Young
12. Last Day Alive (feat. Florida Georgia Line)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *