Οι 15 Καλύτεροι Δίσκοι Toυ 2016

Φέτος ήταν μία δύσκολη χρονιά με πολλές υποχρεώσεις και πάρα πολύ τρέξιμο. Αποτέλεσμα ήταν να μείνουν μερικά reviews «πίσω» και να πέσουν θύματα των πολλών ενημερώσεων και της δισκογραφικής επικαιρότητας γενικότερα. Αυτός είναι και ο λόγος που το φετινό άρθρο με τους καλύτερους δίσκους του 2016 θα έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Αρκετά από τα albums που ακολουθούν στην αγαπημένη σας ετήσια λίστα θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά φορά εξαιτίας της απουσίας της ολοκληρωμένης δισκοκριτικής. Στις κυκλοφορίες που δεν παρουσιάστηκαν με ολοκληρωμένα reviews θα υπάρξει φυσικά και μία βαθμολογία η οποία θα βοηθήσει στον προσανατολισμό του Best of list.

.

common-black-america-again
15. Common – Black America Again

Γεμάτος με ωραία και κοινωνικοπολιτικά μηνύματα, με ατμοσφαιρικές συνεργασίες και σοβαρές παραγωγές, ο Common μπόρεσε και επέστρεψε μ’ ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και αρκετά safe album. To “Black America Again” αντιμετωπίζει πολλά σοβαρά ζητήματα που απασχολούν αρκετό κόσμο στην καθημερινότητά του, αλλά παράλληλα δεν καταφέρνει να παρουσιάσει ένα δίσκο με αξέχαστες καλλιτεχνικές στιγμές. Τα πάντα σε αυτό το δίσκο λογίζονται από “καλά” έως και “πολύ καλά”, αλλά τίποτα δεν σου αφήνει την αξέχαστη ή αξιομνημόνευτη αίσθηση ενός “Be” ή “Like Water For Chocolate” ή έστω ενός “The Dreamer/The Believer”. Όπως και να’ χει, το “Black America Again” είναι πολύ πιο ενδιαφέρον και σοβαρό από πολλά άλλα “μεγάλα” urban LPs της εποχής μας και γι’ αυτό δεν θα πρεπε να προσπεραστεί από τον μέσω urban ακροατή.

.

joe-budden-rage-the-machine-album-zip-download

14. Joe Budden – Rage And The Machine  (REVIEW)

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Joe Budden παρουσίασε στο κοινό του ένα πολύ καλό project που θα έμπαινε σίγουρα στις τελικές μας λίστες, όπως συνέβη άλλωστε και με μεμονωμένα του singles σε άλλη πρόσφατη λίστα μας.  Όλοι βέβαια ευελπιστούμε να συνεχίσει στα ίδια υψηλά επίπεδα, αφήνοντας μία και καλή την αστάθεια περασμένων ετών στο μακρινό παρελθόν.

.

Kygo - Cloud Nine13. Kygo – Cloud Nine (REVIEW)

Ο Kygo δεν προσπάθησε ποτέ να πουλήσει κάτι παραπάνω από αυτό που παρουσίασε τα τελευταία δύο χρόνια ως καλλιτέχνης. Είναι ένας παραγωγός που γνωρίζει πολύ καλά τι χρειάζονται αυτή την περίοδο τα beach bars και τα ραδιόφωνα που βασίζονται σε καλοκαιρινές playlists και με το «Cloud Nine» προσπάθησε απλώς να οχυρωθεί κατάλληλα για το υπόλοιπο της χρονιάς με ένα album που θα μπορούσε να προσφέρει κάποια νέα hits. Η ηλεκτρονική σκηνή χρωστάει στον Kygo την πιο ανάλαφρη παρουσίαση του μουσικού genre μέσω μίας πιο μελωδικής Pop αισθητικής, μακριά από τα ξερά drops και τα deep beats που είχαμε συνηθίσει να ακούμε την τελευταία πενταετία.

.

.bishop lamont

12. Bishop Lamont – The Reformation (REVIEW)

Ο Bishop Lamont επιβεβαίωσε με το “The Reformation” ότι αποτελεί έναν από τους πλέον αδικημένους και άκρως ταλαντούχους rappers της μουσικής σκηνής. Είναι σίγουρο ότι αν αυτό το project είχε κυκλοφορήσει το 2006 που ο Bishop συγκαταλεγόταν στα «καυτά ονόματα» της Hip-Hio σκηνής, τότε θα είχε λάβει μεγαλύτερη αναγνώριση από τον κόσμο και την βιομηχανία γενικότερα. Επιπλέον, είναι επίσης σίγουρο ότι αν αυτή η δουλειά είχε βγει από κάποιον από τους τωρινούς mainstream καλλιτέχνες, τότε τα media και ο κόσμος θα το μνημόνευαν για αρκετό καιρό.

.

The Lonely Island – PopstarNever StopNever Stopping

11. The Lonely Island – Popstar: Never Stop, Never Stopping (REVIEW)
vote4-2

Οι Τhe Lonely Island παρουσίασαν ένα εξαιρετικό μείγμα στίχων και παραγωγών, με εντυπωσιακά feats και ένα συνολικά ξεκαρδιστικό αποτέλεσμα. Καλό θα ήταν η αφρόκρεμα της μουσικής βιομηχανίας να προβληματιστεί από αυτό το album και να αναρωτηθεί πώς ένα comedy group κατάφερε να βρει περισσότερη δημιουργικότητα και καλύτερες παραγωγές από άλλα μεγάλα ονόματα της αγοράς.

.

run-the-jewelz-rtj3

10. Run The Jewelz –RTJ3 
vote4-2

Run The Jewelz (Killer Mike και El-P) κυκλοφόρησαν λίγο πριν την ολοκλήρωση του 2016 ένα άκρως ενδιαφέρον LP, συνεχίζοντας αυτό που ξεκίνησαν πριν από περίπου τρία χρόνια. Εξαιρετικές ηχητικές ιδέες, επιθετικά και έμπειρα raps από τον Killer Mike και γενικότερα δεν γίνεται να απογοητεύσει τον μουσικόφιλο που θέλει κάτι διαφορετικό, κάτι απαιτητικό. Από την άλλη πλευρά βέβαια, το “RJT3” δεν μπορεί να μας εκπλήξει πλέον όπως το πρώτο “RJT”, αλλά και πάλι πρόκειται για έναν δίσκο με μία πολύ ιδιαίτερη και άγρια ομορφιά.

.

joenewalbum
09. Joe – #MYNAMEISJOE (REVIEW)
vote4-2

 O βετεράνος Joe Thomas αποφάσισε να διατηρήσει το όνομα του αξέχαστου δίσκου του “My Name Is Joe” με έναν πιο «μοντέρνο» τίτλο (“#MYNAMEISJOETHOMAS”) ως βάση του φετινού του album. O Joe κυκλοφόρησε εν τέλει ένα πανέμορφο album που θα πρέπει να συγκαταλέγεται στα καλύτερα του 2016, υπενθυμίζοντάς μας πως η πραγματική R&B είναι ακόμη εδώ.

.

chance-the-rapper-chance-3jpg
08. Chance The Rapper – Coloring Book
(REVIEW)

Το «Coloring Book» αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα projects του 2016. Παράλληλα, επιβεβαιώνει την ανοδική πορεία του Chance The Rapper ως MC και τη σχετική αναβάθμιση του roster του. Ονόματα όπως εκείνα των Kanye West, Lil Wayne, T-Pain, 2 Chainz & Jeremih προστέθηκαν για πρώτη φορά στο δικό του, solo ρεπερτόριο. Φανταστείτε, ότι στο τελευταίο του (solo) project εν ονόματι «Acid Rap», αλλά και στο ντεμπούτο του με τίτλο «10 Day», ο συνδυασμός εμπορικά-ποιοτικά feats καλυπτόταν μονάχα από τους Twista και BJ The Chicago Kid. Ο τελευταίος, μάλιστα, θα μπορούσε άνετα να έχει μία θέση στο φετινό project του Chance, αντί των αρνητικών Future, Young Thug & Lil Yachty.

.

beyonce-lemonade-big-cover

07. Beyonce – Lemonade (REVIEW)

H Beyoncé κατάφερε να εναρμονίσει και να ελέγξει ηχητικά ολόκληρο τον δίσκο, παρ’ ότι μιλάμε για πολλούς παραγωγούς με διαφορετικές επιρροές (Diplo, Hit-Boy, Kevin Garrett) οι οποίοι έπρεπε να εναρμονιστούν με τις παραγωγικές ικανότητες του κεντρικού προσώπου του album. Με το «Lemonade», η Beyoncé φτάνει για πρώτη φορά στο επίπεδο όπου καταφέρνει να εντυπωσιάσει τον μουσικό κόσμο με καθαρά μουσικούς όρους και χωρίς τα γνωστά ηχητικά tricks των πιο απλοϊκών radio hits. Και αυτό από μόνο του αποτελεί μία αρκετά μεγαλύτερη επιτυχία για έναν καλλιτέχνη, από το να είχε απλώς 3-4 singles στα Top 100 των Billboard.

.

childish-gambino-awaken-my-love
06. Childish Gambino – Awaken

Πόσες φορές πρέπει να ακούσαμε άραγε το “Redbone”? Λίγο λιγότερες από τις πολλαπλές ολοκληρωμένες ακροάσεις του “Awaken”, του φετινού solo project του Childish Gambino το οποίο εντυπωσίασε με διαφορετικό τρόπο. Ο γνωστός καλλιτέχνης αποφάσισε να αφήσει σε δεύτερο ρόλο τα Hip-Hop και Rap στοιχεία, ώστε να δώσει περισσότερο χώρο σε μία πιο funky και soul προσέγγιση. Το αποτέλεσμα; Ο Gambino κυκλοφόρησε ίσως το πιο ενδιαφέρον και διασκεδαστικό του project. Τα ερωτικά και ρομαντικά κομμάτια ήταν πάντοτε το δυνατό του χαρτί και αυτό επιβεβαιώνεται γι’ άλλη μια φορά στα καίρια σημεία του album. Με κιθάρες, πιάνο και γενικότερα πλούσιες ενορχηστρώσεις, ο 33χρονος κωμικός, ηθοποιός, στιχουργός, παραγωγός και πάνω απ’ όλα μουσικός καλλιτέχνης, κατάφερε να κλέψει την παράσταση με την πιο ώριμη και διαφορετική δουλειά του έως σήμερα.

.

a-tribe-called-quest-we-got-it-from-here-thank-you-4-your-service-1478899602-640x640

05. A Tribe Called Quest – We Got It From Here…Thank You For Your Service
vote4-2

 

O έκτος και τελευταίος δίσκος των θρυλικών A Tribe Called Quest παρασύρει το κοινό με το πιο εύκολο/δύσκολο πράγμα στον κόσμο και στην κουλτούρα της Hip-Hop σκηνής: με τα λεγόμενα “mic skills”. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο καλά ακούγονται τα raps των εν λόγω MCs και με τι ευκολία παραδίδει ο ένας στον άλλον την σκυτάλη. Και το ίδιο ακριβώς πράγμα ισχύει και για τις παραγωγές του απίθανου “We Got It From Here…Thank You For Your Service”. Οι άνθρωποι γνωρίζουν τι και πώς πρέπει να διαχειρίζονται συγκεκριμένες παραγωγές και μουσικά όργανα. Με ποιον τρόπο θα βοηθήσουν να ακουστούν τα μηνύματα που θέλουν να μεταφέρουν στον απλό ακροατή και με ποιον τρόπο θα καταφέρουν το κάτι παραπάνω από άποψη καλλιτεχνικής προσέγγισης. Οι A Tribe Called Quest ήρθαν, είδαν και νίκησαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο, γράφοντας ίσως τον καλύτερο δυνατό επίλογο για ένα group που έχει γράψει την δική του ιστορία στον μουσικό χώρο.

.

eric-prydz-opus
04. Eric Prydz – Opus

Δεν ήμασταν σίγουροι κατά πόσο θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε το “Opus” του κορυφαίου Eric Prydz στην λίστα μας, από την στιγμή που ο συγκεκριμένος δίσκος αποτελείται από πολλά κομμάτια που κυκλοφόρησαν τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια. Από την άλλη, η συνολική ηχητική εικόνα του πρώτου καθαρόαιμου LP του Pryda είναι τόσο στιβαρή, εντυπωσιακή και ολοκληρωμένη, που θα ήταν αμαρτία να μην κοσμεί την τελική δισκογραφική λίστα του 2016. Πρόκειται για ένα album που συγκεντρώνει μερικά ηχητικά διαμάντια που αντιπροσωπεύουν την πιο ποιοτική πλευρά της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, με το ομώνυμο single να αποτελεί ένα από τα καλύτερα τραγούδια των τελευταίων ετών.

.

ssirens-nicolas-jaar
03. Nicolas Jaar – Sirens

Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Μπιτούπολης ήταν η έλλειψη review για το “Sirens” του αγαπημένου Nicolas Jaar. Ο άνθρωπος “ζωγράφισε” στον φετινό του δίσκου, παντρεύοντας γι’ άλλη μια φορά αταίριαστους ήχους με τον πλέον ταιριαστό τρόπο. Η experimental ηλεκτρονική σκηνή είναι πολύ τυχερή που έχει στις τάξεις της έναν καλλιτέχνη όπως τον 26χρονο Αμερικανό (με Χιλιανές ρίζες)  και αυτό επειδή καταφέρνει να σε εντυπωσιάσει και με τα πολιτικά του μηνύματα. Τουλάχιστον σ’ ότι αφορά τον τρόπο με τον οποίο συμβαδίζουν τα περιεχόμενα με τις πολυτάραχες παραγωγές του. Ειδικά μετά την ολοκλήρωση του κορυφαίου δισκογραφικού φινάλε της σεζόν (“History Lesson”), είναι σίγουρο ότι οι fans του είδους θα έχουν ενθουσιαστεί με την δεύτερη προσωπική και ολοκληρωμένη δουλειά του Jaar.

.

k. michelle - mitv

02. K. Michelle – More Issues Than Vogue (REVIEW)

Μιλάμε για ένα album το οποίο δεν συμβάδισε με τα “trends” (π.χ. trap παραγωγές, τον κλασσικό ήχο του DJ Mustard ή feats από τους overrated Future, Young Thug κ.α.), έχει τρομερές εναλλαγές μεταξύ soul, R&B, Hip Hop και πιο Dance κομματιών και καταφέρνει να καλύψει οποιοδήποτε γούστο, ακόμα και των πιο απαιτητικών ακροατών. Το τρίτο ολοκληρωμένο LP της K. Michelle, είναι αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα albums των τελευταίων ετών στο χώρο της R&B, αποτελεί την πρώτη ευχάριστη έκπληξη του 2016 και τον ιδανικότερο τρόπο για τον μέσο ακροατή να ασχοληθεί με την νεαρή τραγουδίστρια.

.

Frank-Ocean-blonde-album-cover01. Frank Ocean – Blond(e) (REVIEW)

Σε σύγκριση με το «Channel Orange», το «Blond» μπορεί να στερείται της ηχητικής λάμψης του άμεσου εντυπωσιασμού, αλλά προσφέρει παραπάνω πράγματα και περισσότερη ουσία ως ένα αυθεντικό, deep urban LP. Με το που ξεπεράσετε την υπερβολική ηρεμία της πρώτης ακρόασης, θα αφεθείτε στον ρυθμό ενός δίσκου που μοιάζει στην αρχή λιγάκι αφιλόξενος ως περιβάλλον, αλλά στο τέλος δεν θα θέλετε πλέον να απομακρυνθείτε από τα συγκεκριμένα vibes. Αν δεν κολλήσετε στο repeat, σίγουρα θα σας κάνει να σκέφτεστε κάποιες στιγμές του album  και μετά την ακρόασή του. Ένα συναίσθημα που σπανίζει στις μέρες μας και συγκεκριμένα στην mainstream μουσική βιομηχανία. Ο Frank Ocean επέστρεψε μετά από αρκετά χρόνια αδράνειας μ’ ένα δίσκο που κατάφερε να εντυπωσιάσει το παγκόσμιο μουσικό κοινό όσο ελάχιστα LPs φέτος.

.

Honorable Mention

Tinashe – Nightride

John Legend – Darkness And Light

The Weeknd – Starboy

De La Soul – and the Anonymous Nobody…

Bruno Mars – 24K Magic

 

.

Μεγαλύτερη απογοήτευση  

The Game – Streets Of Compton (REVIEW)
streets-of-compton

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *