Review: Kygo – Cloud Nine

Πέρα από το ευγενικό προφίλ του Kygo που τον κατατάσσει ως το απόλυτο παράδειγμα του καλού γαμπρού που θα ήθελε κάθε πεθερός για την μονάκριβη κόρη του, ο ταλαντούχος Νορβηγός αποτελεί ένα από τα πιο πρόσφατα success stories της mainstream πλευράς της ηλεκτρονικής μουσικής. Ο Kygo κατάφερε να βρει την απόλυτη φόρμουλα και το κλειδί της επιτυχίας για τα ραδιόφωνα όλου του κόσμου, χρησιμοποιώντας  τα πιο απλά εργαλεία της Tropical House.

Μερικές φορές όμως, το «απλό» είναι την ίδια στιγμή και ιδιαίτερα δύσκολο για έναν παραγωγό. Τα «Stole The Show» και «Firestone» δεν λανσάρουν κάτι το τρομακτικά καινούργιο μουσικά, αλλά μεταφέρουν αυτή την αέρινη απλότητα μέσω του πιάνου και των ήρεμων Pop-Electro vibes στον ακροατή όσο ελάχιστα radio hit singles. Ειδικά για το (γυναικείο) κοινό που δεν είναι μυημένο στις απαιτητικές παραγωγές άλλων electro genres, η μουσική του Kygo χαλαρώνει, ταξιδεύει, μα πάνω απ’ όλα διασκεδάζει μ’ έναν μοναδικό τρόπο, διαφορετικό απ’ ότι η ανεβασμένη τα τελευταία τρία χρόνια Deep House.

Η δουλειά του Kygo στο «Cloud Nine» είναι αρκετά safe, με ελάχιστα ρίσκα και ουσιαστικά πολλαπλασιάζει τα piano rhythms του σε πολλά μικρά και μεγάλα κομμάτια με παιχνιδιάρικους ήχους και με ιδιαίτερα γνωστούς vocalists («Fiction» με τον Tom Odell). H βάση όλων των τραγουδιών είναι σχεδόν ίδια, χωρίς να σημαίνει αυτό απαραίτητα ότι παντού ακούμε μονάχα το πιάνο να συμβαδίζει με τους dance ήχους. Στο «Raging», παραδείγματος χάριν, υπάρχουν οι απαλοί ήχοι της acoustic κιθάρας,  αλλά η πατέντα της tropical house δύσκολα σπάει σε οποιοδήποτε τραγούδι, κάτι που προφανώς έχει τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του.

Το «Happy Birthday» με τον John Legend μοιάζει για παράδειγμα υπερβολικά πολύ με τρία-τέσσερα άλλα τραγούδια από τον δίσκο, ένα απόλυτα αναμενόμενο αποτέλεσμα από την στιγμή που ο Kygo δεν προσπαθεί να ξεφύγει καθόλου από την συνταγή που του εξασφάλισε το airplay. Δεν θα’ταν υπερβολή να υποστηρίξει κανείς ότι το «Intro» του «Cloud Nine» είναι ίσως το πιο «πειραματικό» tune του album.

Και μπορεί στα πρώτα 25 με 30 λεπτά να μην ενοχλεί, γιατί πράγματι ακούς το απόλυτο καλοκαιρινό after-beach-party soundtrack της χρονιάς, αλλά στο δεύτερο μέρος εμφανίζονται ξεκάθαρα τα σημάδια «κόπωσης».  Περίπου μετά το εξαιρετικό «Oasis» νιώθεις ότι ακούς λίγο πολύ μία από τα ίδια, χωρίς να υπάρχουν και όλας τα τεράστια κομμάτια τύπου «Firestone» και «Stole The Show» που θα σε «ταρακουνήσουν» λίγο με την εξαιρετικά κολλητική γραφή τους.

Και όταν δεν μπορεί να σε ενθουσιάσει πλέον και τόσο η παραγωγή του Kygo, δύσκολα θα βρεις το χαμένο σου ενδιαφέρον σε απλοϊκά lyrics που εστιάζουν μονάχα στην γρήγορη ένταξη των τραγουδιών στα ραδιόφωνα όλων των χωρών αυτού του κόσμου. Ίσως η τοποθέτηση του πιο up-tempo λόγω vocals «I’m In Love» ή κάποιου άλλου μεγάλου hit προς το τέλους του δίσκου να βοηθούσε να φρεσκάρει λίγο την όλη εμπειρία του project.

Ο Kygo δεν προσπάθησε όμως ποτέ να πουλήσει κάτι παραπάνω από αυτό που παρουσίασε τα τελευταία δύο χρόνια ως καλλιτέχνης. Είναι ένας παραγωγός που γνωρίζει πολύ καλά τι χρειάζονται αυτή την περίοδο τα beach bars και τα ραδιόφωνα που βασίζονται σε καλοκαιρινές playlists και με το «Cloud Nine» προσπάθησε απλώς να οχυρωθεί κατάλληλα για το υπόλοιπο της χρονιάς με ένα album που θα μπορούσε να προσφέρει κάποια νέα hits. Η ηλεκτρονική σκηνή χρωστάει στον Kygo την πιο ανάλαφρη παρουσίαση του μουσικού genre μέσω μίας πιο μελωδικής Pop αισθητικής, μακριά από τα ξερά drops και τα deep beats που είχαμε συνηθίσει να ακούμε την τελευταία πενταετία.

Το κατά πόσο θα μπορέσει να υπερβάλλει εαυτόν και να ηχογραφήσει του χρόνου κάτι που θα ξεπερνάει τα κατά τα άλλα περιορισμένα όρια της Tropical House, αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζει κανείς για την ώρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το mainstream κοινό διψάει αυτή την στιγμή για dreamy tunes αλά «Not Alone» με απαλές παραγωγές και κολλητικά snaps και ο Kygo κράτησε όλο αυτό το momentum σ’ έναν ολοκληρωμένο δίσκο, χωρίς να αφήνει χώρο για οτιδήποτε άλλο πέρα από την δοκιμασμένη συνταγή που του εξασφάλισε εκατομμύρια views και plays στο διαδίκτυο. Όσοι περίμεναν κάτι διαφορετικό θα πρέπει να κάνουν λίγο ακόμη υπομονή και όσοι ψάχνουν για ένα χαλαρό soundtrack για τα απογεύματα μετά την παραλία, το «Cloud Nine» θα αποτελέσει την καλύτερη δυνατή επιλογή για το 2016.

Kygo - Cloud Nine

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Stole The Show», «Firestone», «Oasis», «Not Alone», «Stay»

Tracklist:

01. Intro
02. Stole the Show (feat. Parson James)
03. Fiction (feat. Tom Odell)
04. Raging (feat. Kodaline)
05. Firestone (feat. Conrad Sewell)
06. Happy Birthday (feat. John Legend)
07. I’m in Love (feat. James Vincent McMorrow)
08. Oasis (feat. Foxes)
09. Not Alone (feat. RHODES)
10. Serious (feat. Matt Corby)
11. Stay (feat. Maty Noyes)
12. Nothing Left (feat. Will Heard)
13. Fragile
14. Carry Me (feat. Julia Michaels)
15. For What It’s Worth (feat. Angus & Julia Stone)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *