Review: Beyonce – Lemonade

Ξαφνική ανακοίνωση, γρήγορη κυκλοφορία μέσω TIDAL και μία μουσική ταινία με την στήριξη της HBO. Η Beyoncé μας πιάνει γι’ άλλη μια φορά απροετοίμαστους με την νέα της δισκογραφική κυκλοφορία, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το concept του εξαιρετικού «Beyoncé».  Τουλάχιστον σ’ ότι αφορά το marketing του album, γιατί καλλιτεχνικά υπάρχουν αρκετές διαφορές με το project του 2013.

Μιλώντας για marketing, πρέπει να τονίσουμε ότι ο προσωπικός τόνος αλλά και η θεματολογία που πηγάζει από τα έντονα συναισθήματα της Beyoncé έχει καταφέρει να ξεκινήσει μία τρελή λαίλαπα σχολίων σε Twitter και Facebook. Την απάτησε την Beyonce ο Jay-Z? Και αν ναι, με ποια;

Η 34χρονη τραγουδίστρια αρέσκεται γενικά στο να δημοσιοποιεί τις προσωπικές της σκέψεις στα τραγούδια της, ακόμη και όταν πρόκειται για πιο πικάντικα θέματα όπως στο «Sorry»:

Looking at my watch, he shoulda been home / Today I regret the night I put that ring on / He always got them fucking excuses (…)  He only want me when I’m not on there / He better call Becky with the good hair”

Αυτή η κατάσταση την βοηθάει να απλωθεί όχι μόνο στιχουργικά, αλλά και μουσικά. Οι παραγωγές του «Lemonade» είναι πολύ πιο μεστές απ’ οποιοδήποτε άλλο δίσκο της και ακούγεται σαν μία πιο ώριμη συνέχεια του «Beyonce». Πολύ πιο ολοκληρωμένος από τα «B’Day» και «I Am Sasha Fierce», με μία πλούσια παλέτα ηχητικών επιρροών,  με ελάχιστα κομμάτια να στοχεύουν προκλητικά προς ένα ραδιοφωνικό hit potential.

Η σύγκριση μεταξύ του ατμοσφαιρικού album opener, της πιο rock συνεργασίας με τον Jack White («Don’t Hurt Yourself») και του up-tempo «Daddy Lessons», φτάνει για να καταλάβει κανείς το καλλιτεχνικό υπόβαθρο του «Lemonade».  Ο μέσος ακροατής που αρέσκεται στο να απολαμβάνει RnB, Pop αλλά και πιο Soul-Pop προσπάθειες σε μονάχα έναν δίσκο, θα βρει στο «Lemonade» ακριβώς αυτό που έψαχνε.

Για το πιο hardcore κοινό της Beyonce δεν το συζητάμε καν, αφού στο έκτο προσωπικό album της Beyoncé θα ακούσουν μία απελευθερωμένη, δυναμική γυναίκα η οποία περνάει τα δικά της μηνύματα. Η 34χρονη το είχε πάντα μέσα της, απλώς στο «Lemonade» βιώνουμε μία αρκετά πιο ώριμη γραφή σε σχέση με το «Single Ladies».

Με εξαίρεση την απλώς συμπαθητική παρουσία του James Blake στο κομμάτι «Forward», οι παρουσίες των Jack White, The Weeknd και Kendrick Lamar εμπλουτίζουν το LP ουσιαστικά και με όλα τα χαρακτηριστικά τους να αφομοιώνονται από τις ίδιες τις δημιουργίες της Beyoncé. Στις περιπτώσεις των Jack White και The Weeknd πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι υπάρχουν οι στιγμές όπου νιώθεις ότι τα κομμάτια είναι περισσότερο δικά τους, παρά της γοητευτικής τραγουδίστριας.

To μοναδικό μελανό σημείο του «Lemonade» αποτελεί ξεκάθαρα το «Formation» το οποίο αποτελεί το low point του δίσκου, τουλάχιστον από άποψη ήχου και παραγωγής. Ο Mike Will Made It έχει κάνει πολύ καλύτερα beats και αυτό εδώ ακούγεται σαν ένα leftover. Φυσικά, το γεγονός ότι τοποθετήθηκε στο τέλος του album και σε συνδυασμό με τους στίχους που ταιριάζουν ως φινάλε, καμουφλάρει κάπως τα πράγματα.

Συνοψίζοντας, η Beyoncé κάνει ίσως την καλύτερή της ολοκληρωμένη παρουσία. Η στεναχώρια που μετατράπηκε σε οργή, οι (πνευματικές) αξίες της οικογένειας  και η εσωτερική δύναμη της ανεξάρτητης γυναίκας που σώνουν τον γάμο της και την οικογένειά της, όλα αυτά παρουσιάζονται με μία μεστότητα και απλότητα, που όμοιά της δεν έχει ξαναυπάρξει στην δισκογραφία της αγαπημένης καλλιτέχνιδας.

Το κερασάκι στην τούρτα; Το γεγονός ότι η Beyoncé κατάφερε να εναρμονίσει και να ελέγξει ηχητικά ολόκληρο τον δίσκο, παρ’ ότι μιλάμε για πολλούς παραγωγούς με διαφορετικές επιρροές (Diplo, Hit-Boy, Kevin Garrett) οι οποίοι έπρεπε να εναρμονιστούν με τις παραγωγικές ικανότητες του κεντρικού προσώπου του album. Με το «Lemonade» η Beyoncé φτάνει για πρώτη φορά στο επίπεδο όπου καταφέρνει να εντυπωσιάσει τον μουσικό κόσμο με καθαρά μουσικούς όρους και χωρίς τα γνωστά ηχητικά tricks των πιο απλοϊκών radio hits. Και αυτό από μόνο του αποτελεί μία πολύ μεγαλύτερη επιτυχία για τον καλλιτέχνη από το να είχε 3-4 singles στα Top 100 των Billboard.

beyonce-lemonade-big-cover

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Pray You Catch Me», «Don’t Hurt Yourself», «6 Inch»

Tracklist:

01. Pray You Catch Me
02. Hold Up
03. Don’t Hurt Yourself feat. Jack White
04. Sorry
05. 6 Inch feat. The Weeknd
06. Daddy Lessons
07. Love Drought
08. Sandcastles
09. Forward feat. James Blake
10. Freedom feat. Kendrick Lamar
11. All Night
12. Formation

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *