Review: Macklemore & Ryan Lewis – This Unruly Mess I’ve Made

Άλλη μία ενδιαφέρουσα χρονιά για την Hip Hop έχει ξεκινήσει και βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περίπου τρεις μήνες. Διάφορα πρωτοκλασάτα ονόματα της μουσικής σκηνής αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν από νωρίς τις φετινές τους δουλειές, είτε αυτές αποτελούν solo projects (The-Dream, Kanye West, Rihanna etc), είτε collaboration albums (2 Chainz & Lil Wayne). Ανάμεσα σε όλες αυτές τις κυκλοφορίες συναντάμε και το πολυαναμενόμενο «This Unruly Mess I’ve Made», το δεύτερο album των Macklemore & Ryan Lewis και το πρώτο μετά το 2012 και το απόλυτα επιτυχημένο «The Heist».

Το φετινό LP θα μπορούσε να αποτελέσει και μία απάντηση σε όσους δήλωσαν πως το συγκεκριμένο ντουέτο ήταν ένα «one-album wonder», ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα μάλλον έδωσε πάτημα σε ακριβώς αυτόν τον κόσμο. Οι πωλήσεις δεν σημαίνουν κάτι σ’ ότι αφορά την ποιότητα ενός δίσκου, αλλά το γεγονός ότι τα προγνωστικά δίνουν λιγότερα first week sales στο φετινό project των Macklemore και Ryan Lewis απ’ ότι στον Yo Gotti προφανώς και κατι σημαίνει.

Ας περάσουμε στο ζουμί του νέου αυτού LP, το οποίο (όπως σχεδόν κάθε νέα κυκλοφορία) είχε τα θετικά του, αλλά και τα αρνητικά του. Η αλήθεια είναι, πως όταν κυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα singles του «This Unruly Mess I’ve Made», τα «Downtown» και «Growing Up», οι περισσότεροι πιστέψαμε πως αυτό το album μπορούσε να κλέψει λίγο από την αίγλη του «The Heist». Και τα δύο τραγούδια ήταν αρκετά ποιοτικά και με εύστοχα feats. Παράλληλα, φανερώθηκε και μία βελτίωση τόσο στους στίχους του Macklemore, όσο και στο επίπεδο των παραγωγών από τον Ryan Lewis. Όλα κυλούσαν ομαλά και το τρίτο single του δίσκου («Kevin») ήρθε να ανεβάσει ακόμη περισσότερο την προσδοκία του γράφων για το νέα αυτή δισκογραφική προσπάθεια.

Από ότι φάνηκε όμως, τα προαναφερθέντα κομμάτια ήταν και τα μόνα πραγματικά καλά τραγούδια του «This Unruly Mess I’ve Made», μαζί με το «Need To Know» στο οποίο φιλοξενείται ο Chance The Rapper. Tα υπόλοιπα κομμάτια μπορούν να χαρακτηριστούν εύκολα και ως (ενοχλητικές;) μετριότητες. Θα υπάρξουν πολλές στιγμές που θα σας κάνουν να σκεφτείτε το κουμπί του «skip» πριν καλά καλά ολοκληρωθούν τα αδύναμα tracks του δίσκου. Ο Macklemore δεν αποτελούσε τον κύριο υπεύθυνο γι’ αυτό το φαινόμενο, μιας και οι μέτριες έως βαρετές παραγωγές του Ryan Lewis, αλλά και κάποια κακά feats, αποτέλεσαν το βασικό πρόβλημα σ’ έναν δίσκο με πάρα πολλά σκαμπανεβάσματα.

Το πρώτο τραγούδι της tracklist, το «Light Tunnels», δεν καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του ακροατή, όπως θα όφειλε ως ένα intro track που είναι. Θα έπρεπε να συζητάμε για το κομμάτι που θα δώσει στον ακροατή την απαραίτητη ώθηση για να συνεχίσει με την ακρόαση του υπόλοιπου project.

Ότι δεν καταφέρνει όμως το «Light Tunnels», το φέρει εις πέρας το πολύ καλό «Downtown» που ακολουθεί αμέσως μετά, για να έρθει το «Brad Pitt’s Cousin» και να «γκρεμίσει» ουσιαστικά ξανά ό,τι χτιζόταν στα προηγούμενα λεπτά. Ο Macklemore προσπάθησε να προσθέσει λίγο χιούμορ στο «This Unruly Mess I’ve Made”, όπως είχε κάνει άλλωστε και στο “The Heist”, όσο και στις solo κυκλοφορίες του. Ωστόσο, το συγκεκριμένο tune είναι τόσο κακό που δεν θα έμπαινε ούτε ως bonus track σε κάποιο από τα albums των The Lonely Island.

Αμέσως μετά συναντάμε το «Buckshot», ένα τραγούδι για το οποίο υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες, κυρίως εξαιτίας της παρουσίας των KRS-One και DJ Premier. Δεν είναι  ένα κακό τραγούδι, ωστόσο αυτό που μας εκνεύρισε πραγματικά ήταν το γεγονός ότι δεν έμοιαζε με κάποιο τραγούδι του Macklemore, αλλά αντίθετα με κάποιο leftover track των Atmosphere. Μιλάμε για το απόλυτο copy-paste της δουλειάς του ποιοτικού group, απλώς με χαμηλότερο επίπεδο παραγωγής, εξ’ ου και ο χαρακτηρισμός «leftover». Τα δυνατά τραγούδια «Growing Up» & «Kevin» ακολουθούν στην επίσημη tracklist, με το αδιάφορο «St. Ides» να κλείνει το πρώτο μισό του album.

Στο δεύτερο μισό του δίσκου υπάρχει το πολύ καλό «Need To Know», με τον Chance The Rapper να προσφέρει τα μέγιστα ως guest παρουσία και αμέσως μετά, ακολουθεί το κατά πάσα πιθανότητα χειρότερο τραγούδι του CD, το «Dance Off». Ένα πραγματικά άθλιο τραγούδι, με έναν corny Anderson Paak και μία τραγική παραγωγή. Αν στην αρχή του συγκεκριμένου άσματος άκουγα τις χαρακτηριστικές φράσεις «We The Best» και «Another One» του DJ Khaled, θα πίστευα με περίσσια ευκολία ότι πρόκειται για ένα ακόμη τραγικό κομμάτι του πρόσφατου «I Changed A Lot», του δίσκου που θα κέρδιζε με περίσσια ευκολία ένα (υποθετικό) μουσικό «Χρυσό Βατόμουρο» για το 2015.

 Στην επόμενη τριάδα βρίσκουμε μία ακόμη «ψυχρή» προσπάθεια με ψυχρό χιούμορ από τον MacklemoreLet’s Eat»), ενώ τα θετικά lyrics των «Bolo Tie» και «The Train» αδικούνται από μία κακή και μία μέτρια παραγωγή αντίστοιχα. Τέλος, το «White Privilege II», καταντάει βαρετό,κουραστικό, αλλά και με μία θεματολογικά εντελώς λανθασμένη προσέγγιση. Σε συνδυασμό με την μεγάλη διάρκειά του (9 λεπτά) και το άνευρο beat, η κατάσταση κρίνεται ως μη αναστρέψιμη σε αυτό το σημείο του δίσκου.

Τα δύο επιπλέον τραγούδια του «This Unruly Mess I’ve Made» προσφέρουν απλά επιπλέον υλικό για τους πιο hardcore οπαδούς των Macklemore & Ryan Lewis, χωρίς να κρύβουν τίποτα ιδιαίτερο.

Συνοπτικά, το «This Unruly Mess I’ve Made» πρόκειται ξεκάθαρα για ένα μέτριο προς κακό LP, με τον Ryan Lewis να αδικεί τις θετικές στιγμές της στιχουργικής προσπάθειας του Macklemore, που απέδωσε εν μέρει καλά στα περισσότερα τραγούδια του album. Το εν λόγω project αποτελεί άλλη μία φετινή απογοήτευση, μετά τα «Anti», «Khalifa» και «The Life Of Pablo» των Rihanna, Wiz Khalifa και Kanye West αντίστοιχα.

Υ/Γ.1: Θα ήταν ενδιαφέρων να ακούσουμε τον Macklemore να επικεντρώνεται ξανά στην solo καριέρα του, την οποία έχει παραμελήσει εδώ και πέντε χρόνια. Oι επιδώσεις του ως guest rapper σε τραγούδια άλλων καλλιτεχνών και παραγωγών (π.χ. CunninLynguists & Clinton Sparks) ήταν ικανοποιητικές και η κυκλοφορία ενός νέου solo album όπου θα συνεργαζόταν και με άλλους παραγωγούς εκτός του Ryan Lewis θα μπορούσε να φρεσκάρει την καλλιτεχνική πλευρά του καλλιτέχνη.

Υ/Γ.2: Με τόσες μέτριες στιγμές σε αυτόν τον δίσκο, αναρωτιόμαστε πόσο χειρότερα ήταν τα κομμάτια με τους Talib Kweli, Big Boi και T-Pain που τελικά κόπηκαν από την τελική tracklist.

Macklemore-Ryan-Lewis-This-Unruly-Mess-Ive-Made-Album-Art

 Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Downtown», «Kevin», «Need To Know», «Growing Up»

Tracklist:

01. Light Tunnels (feat. Mike Slap)

02. Downtown (feat. Eric Nally, Melle Mel, Kool Moe Dee, and Grandmaster Caz)
03. Brad Pitt’s Cousin (feat. XP)
04. Buckshot (feat. KRS-One & DJ Premier)
05. Growing Up (feat. Ed Sheeran)
06. Kevin (feat. Leon Bridges)
07. St. Ides
08. Need To Know (feat. Chance The Rapper)
09. Dance Off (feat. Idris Elba & Anderson Paak)
10. Let’s Eat (feat. XP)
11. Bolo Tie (feat. YG)
12. The Train (feat. Carla Morrison)
13. White Privilege II (feat. Jamila Woods)

Deluxe:
14. The Shades
15. Spoons (feat. Ryan Bedard)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *