Review: Kendrick Lamar – To Pimp A Butterfly

Ποια κατεύθυνση ακολουθείς σαν καλλιτέχνης μετά από το «good kid, m.A.A.d city»; Προς τα πού βαδίζεις σαν rapper έχοντας κυκλοφορήσει έναν τόσο καλό και διασκεδαστικό δίσκο ο οποίος δέχθηκε διθυραμβικά σχόλια από τον τύπο και τον κόσμο; Το γεγονός ότι ο Macklemore ζήτησε κατά κάποιον τρόπο «συγνώμη» από τον  Kendrick Lamar επειδή του «έκλεψε» το Grammy του καλύτερου δίσκου της χρονιάς 2013/14, χαρακτηρίζοντας ουσιαστικά μία τόσο σημαντική στιγμή για την καριέρα του ως «αδικία»,  λέει πολλά για την δουλειά που κάνει ο Lamar. Αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν συχνά στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας και ειδικά στην ανταγωνιστική Hip-Hop μουσική.

Από την πρώτη στιγμή γνωρίζαμε ότι ο Kendrick Lamar έχει τα φόντα να γράψει την δική του ιστορία στον χώρο της Hip-Hop μουσικής και το Beat-Town είχε δυσκολευτεί αρκετά στην βαθμολόγηση του «good kid, m.A.A.d city». Η αιώνια ερώτηση του «Είναι classic ή όχι;» ταλαιπώρησε το site μας το 2013 και δυο χρόνια μετά, ο νεαρός MC μας επιβραβεύει κατά κάποιον τρόπο για την «σκληρή» στάση που κρατήσαμε  τότε. Γιατί αν αποδεικνύει ένα πράγμα το «To Pimp A Butterfly», αυτό είναι ότι ο Kendrick Lamar δεν είχε φτάσει ακόμη στο στιχουργικό του peak. «Not even close» που λένε και στο «χωριό» μου…

Προσπαθώντας να προβλέψει κανείς την κατεύθυνση του «How To Pimp a Butterfly» μόνο από τα πρώτα δύο singles, τα «I» και «Blacker Than Berry», γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το ηχητικό concept έχει αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό από αυτά που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Ο ακροατής που περίμενε να ακούσει το κλασικό West Coast sound του «good kid, m.A.A.d city» ενδεχομένως να πάθει ένα πολιτισμικό σοκ. Τα τυπικά Dre beats έχουν αντικατασταθεί με Funk, Jazz και μία αύρα που θυμίζει άλλες εποχές, οι οποίες βέβαια μόνο άγνωστες δεν είναι για τους θαμώνες των G-funk επιρροών παλαιότερων LPs του Snoop Dogg. Και σαν να μην έφταναν οι παρουσίες των George Clinton και Thundercat για να ταράξουν τα νερά της Black Hippy κλίκας (των οποίων τα μέλη έχουν εξαφανιστεί από αυτό το δίσκο), να’ σου και ο Flying Lotus στο πρώτο κομμάτι του φετινού δίσκου.

Αλλά δεν είναι μόνο οι συμμετοχές, τα beats και τα singles που έχουν αλλάξει τα δεδομένα γύρω από τον καλλιτέχνη Kendrick Lamar, είναι και τα μικρά πραγματάκια όπως ο τίτλος του album, το εξώφυλλο και η προσθήκη ενός ποιήματος μέσω spoken word που προϊδεάζουν τον ακροατή ότι θα ακούσει κάτι καλό, κάτι διαφορετικό, κάτι που έχει τις κατάλληλες προδιαγραφές να εξελιχτεί σε κάτι πιο «deep» και πιο φιλόδοξο. Και ο Kendrick είναι ένας άνθρωπος με φιλοδοξίες και αρκετές ανησυχίες , ένας συνδυασμός που του επιτρέπει να απλωθεί θεματολογικά σε αρκετούς τομείς.

(Κοινωνικός) Ρατσισμός, απόγνωση, ανασφάλειες, υποκρισία και προβληματισμοί γύρω από την βιομηχανία της μουσικής που καταστρέφει πετυχημένους καλλιτέχνες. Όλα αυτά παρουσιάζονται μέσα από απαιτητικούς στίχους, μπόλικες αλληγορίες και διαφοροποιήσεις σε flow και στο «χρώμα» της φωνής του Kendrick Lamar, τεχνικές που προσφέρουν μία κινηματογραφική εμπειρία σε συγκεκριμένα σημεία του CD, με τον κεντρικό MC να αναλαμβάνει διαφορετικούς ρόλους. Αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε με μία ενιαία ιστορία που εξιστορείται από ένα «παιδί» που ζει στην χειρότερη περιοχή της Αμερικής, το Compton. Στο «To Pimp A Butterfly» συναντάμε ένα νεαρό που πατάει γερά στα πόδια του και προσπαθεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο μέσω των μηνυμάτων που εκτοξεύει μέσα από τα κομμάτια του.

Θα μπορούσαμε να συζητάμε για ώρες γύρω για τον φοβερό συμβολισμό της «πεταλούδας» και του καλλιτέχνη, για τις συζητήσεις με τον Θεό και για την μάχη με τον διάβολο, ή να εστιάσουμε στην κορυφαία στιγμή του album που δεν είναι άλλη από την τμηματοποίηση του ποιήματος με το οποίο συνοψίζει όλα τα θέματα που αναφέρθηκαν κατά την διάρκεια του δίσκου μέσα σε μία «υποτιθέμενη» συνέντευξη με τον Tupac Shakur (το απόλυτο «mind fuck»). Επειδή δεν πρέπει όμως να spoilάρουμε το περιεχόμενο του «To Pimp A Butterfly» ακριβώς επειδή πρόκειται για μία εμπειρία που πρέπει να βιώσει ο καθένας μόνος του, αυτό που αξίζει να τονιστεί είναι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει αυτά τα ευαίσθητα θέματα ο Kendrick Lamar.

O 27χρονος δεν προσπαθεί να σε «πείσει» ότι έχει δίκιο, ούτε θέλει να ακολουθήσεις τις ιδέες του με το ζόρι. Ο συγκεκριμένος rapper προσπαθεί να σου μεταφέρει τις ανησυχίες του, τους προβληματισμούς του και τις (άριστα) τεκμηριωμένες απόψεις του με έναν φιλικό τρόπο. Όχι με τον τρόπο ενός ξύλινου ντελάλη, αλλά μέσα από τον λόγο ενός πολύ σοβαρού νέου που μάχεται για έναν καλύτερο κόσμο σ’ ένα σάπιο περιβάλλον. Όσο κλισέ και αν ακούγονται τα παραπάνω, η αλήθεια είναι ότι το «To Pimp A Butterfly» περνάει τα σωστά μηνύματα, με τον σωστό τρόπο, μέσα σ’ ένα υπερβολικά απαιτητικό δισκογραφικό περιβάλλον. Αν θέλει ο ακροατής να κατανοήσει το τι γίνεται μέσα σε αυτό το album, δεν μπορεί παράλληλα να σερφάρει στο διαδίκτυο ή να παίζει Football Manager. Πρόκειται για ένα album με σημαντικό περιεχόμενο, με ένα «εχθρικό» για τον απλό ακροατή ηχητικό προσανατολισμό, τουλάχιστον σ’ ότι αφορά το συνολικό ύφος του δίσκου.

Και αυτό είναι ίσως το μοναδικό μειονέκτημα του κατά τα άλλα άριστου «To Pimp A Butterfly». Οι άνθρωποι που περίμεναν τα πιο προσβάσιμα hooks και beats του «good kid, m.A.A.d city» θα απορρίψουν το «To Pimp A Butterfly» με συνοπτικές διαδικασίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα «κολλήσετε» με τα «King Kunta» και «Alright», απλώς δεν υπάρχει κανένα κοινό σημείο με τις προηγούμενες δουλειές του Kendrick Lamar εκτός από τα φοβερά του lyrical skills. Όσοι δεν είναι εξοικειωμένοι με απαιτητικά στιχουργικά rap-concepts που ολοκληρώνονται μόνο μέσα από μία ολοκληρωμένη ακρόαση, δεν θα μπορέσουν να εκτιμήσουν άμεσα την ποιοτική και πραγματική αξία του «To Pimp A Butterfly». Η αλλαγή στο καλλιτεχνικό προφίλ του Kendrick έγινε με έναν βάρβαρο τρόπο (ειδικά στον ηχητικό τομέα) και στο παρελθόν έχουν υπάρξει Hip-Hop albums με παρόμοια θετικά μηνύματα τα οποία όμως διαμοιράστηκαν στο ευρύ κοινό μ’ έναν πιο απλό, λαϊκό και λιγότερο απαιτητικό τρόπο (με πρωτοστάτη το μεγάλο είδωλο του Kendrick, τον Tupac Shakur).

2pac

Είναι ξεκάθαρο όμως, ότι ο συγκεκριμένος rapper δεν νοιάζεται για το αν θα ξενίσει  κάποιους το νέο του project ή για το αν θα μπορούσε να «προσηλυτίσει» περισσότερο κόσμο. Πολύ πιθανόν να μπορούσε να προσθέσει και κάποια καλύτερα beats ή να μειώσει την συνολική διάρκεια σε πιο φιλικά επίπεδα. Δεν θα ήταν όμως το album που θα ήθελε να ηχογραφήσει, ένα album με ένα συγκεκριμένο όραμα. Με τα δυνατά του σημεία, τις μεγάλες στιγμές του και τα «λάθη» του, στοιχεία που χαρακτηρίζουν και τον άνθρωπο Kendrick Lamar, έναν καλλιτέχνη που τονίζει αρκετές φορές στα κομμάτια του ότι δεν είναι αλάνθαστος, ότι έχει τις καλές και τις «σκοτεινές» στιγμές του. Θέλει απλώς να περάσει συγκεκριμένα μηνύματα με συγκεκριμένους τρόπους και τεχνικές οι οποίες θα του επιτρέψουν να πραγματοποιήσει παράλληλα το στιχουργικό άλμα που επιθυμεί. Και αν μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι μας σε κάτι, ανεξάρτητα από βαθμολογίες και προσωπικά γούστα, το άλμα πέτυχε σε τέτοιο βαθμό που δυσκολεύει πλέον τα πράγματα για τους ανταγωνιστές που ενδεχομένως να προσπαθήσουν να τον ξεπεράσουν μέσα στο 2015.

Τέτοιες ιστορίες δεν γράφονται πάντοτε με «τέλειους» δίσκους, αλλά αρκετές φορές εμφανίζονται στην καθημερινότητά μας μέσω υπερβολικά φιλόδοξων albums. Και ο τρίτος κατά σειρά δίσκος του εν λόγω rapper είναι  το πιο φιλόδοξο project που έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα και πιθανότατα να είναι και το πιο φιλόδοξο στιχουργικά album για το 2015 γενικότερα. Το «To Pimp A Butterfly» έχει την δυνατότητα να διασκεδάσει, να προβληματίσει, να «υπνωτίσει» και στο τέλος να αφήσει με το στόμα ανοιχτό τον ακροατή. Το μόνο που ζητάει από εκείνον σαν αντάλλαγμα είναι την προσοχή του για περίπου 78 λεπτά. Αν υπάρχει η όρεξη και το μεράκι από την πλευρά των ακροατών για να ξεπεραστούν τα όποια εμπόδια της πρώτης «γνωριμίας» με το LP, τα πάντα θα πάρουν τον δρόμο τους για μία εμπειρία που δεν θα αλλάξει απαραίτητα τα πολιτικά και κοινωνικά «πιστεύω» των ακροατών, αλλά σίγουρα θα «αλλάξει» τα στάνταρ και τις απαιτήσεις που υπάρχουν από την μοντέρνα Hip-Hop σκηνή (και όχι μόνο) σε μεγάλο βαθμό.

Digital-Booklet-To-Pimp-A-Butterfly

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «These Walls», «Momma», «King Kunta», «The Blacker The Berry», «Mortal Man»

Tracklist:

01 Wesley’s Theory (ft. George Clinton & Thundercat)
02 For Free? (Interlude)
03 King Kunta
04 Institutionalized (ft. Bilal, Anna Wise & Snoop Dogg)
05 These Walls (ft. Bilal, Anna Wise & Snoop Dogg)
06 U
07 Alright
08 For Sale? (Interlude)
09 Momma
10 Hood Politics
11 How Much A Dollar Cost (ft. James Fauntleroy & Ronald Isley)
12 Complexion (A Zulu Love) (ft. Rapsody)
13 The Blacker The Berry
14 You Ain’t Gotta Lie (Momma Said)
15 i
16 Mortal Man

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *