Κριτική Δίσκου: 50 Cent – Animal Ambition: An Untamed Desire to Win

Θα μπω κατευθείαν στο ψητό… Βα-ρε-θη-κα. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που κουράστηκα τόσο πολύ ακούγοντας έναν δίσκο του 50 Cent. Το πρόβλημα δεν βρισκόταν απαραίτητα στην κακή ποιότητα των συμμετοχών ή στην έλλειψη εντυπωσιακών παραγωγών, αλλά περισσότερο στο πόσο άνευρος έδειχνε ο 50 Cent ως προς το σύνολο του album. Επίσης, υπήρχε και κάτι άλλο πρωτοποριακό στην συγκεκριμένη δισκογραφική κίνηση. Οι εντυπώσεις πριν την κυκλοφορία του και οι εντυπώσεις μετά…

Ο 50 μας είχε παρουσιάσει σχεδόν ολόκληρο το album με μεμονωμένες δημοσιοποιήσεις νέων video clips των περισσότερων singles. Και για κάποιον λόγο, οι περισσότεροι από εμάς βάζαμε το χέρι στην φωτιά ότι θα ακούγαμε κάτι πραγματικά πολύ καλό. Δεν ξέρω αν ήταν πιο πολύ η δίψα μας για έναν αυθεντικό, εντυπωσιακό δίσκο του συγκεκριμένου rapper που μας οδήγησε σε αυτή την λανθασμένη προσδοκία, αλλά το τελικό προϊόν παρουσιάστηκε μ’ ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο σε σχέση με αυτό που περιμέναμε.

Καλύτερο παράδειγμα από τα πρώτα πέντε κομμάτια δεν υπάρχει. Στην έναρξη του «Animal Ambition: An Untamed Desire to Win» θα βρείτε το καλύτερο τραγούδι του album, το «Pilot», μαζί με το πολυαναμενόμενο λόγω συμμετοχών «Smoke»και παρέα με άλλα τρία ικανοποιητικά tracks. Όλα αυτά μαζί όμως, σαν σύνολο, δεν λειτουργούν σε καμία περίπτωση αρμονικά. Ο ακροατής νιώθει ότι ακούει ένα καλούτσικο albumάκι από κάποιον μέτριο rapper και σε αυτό φταίει φυσικά και ο 50 Cent ο οποίος δείχνει ανόρεχτος, όπως και ολόκληρος ο δίσκος.

Αν εξαιρέσω το πολύ ενοχλητικό ρεφρέν του «Animal Ambition», δεν θα βρήκα πολλά άλλα τρανταχτά «φάουλ» που μου χάλασαν την αισθητική μου με το «καλημέρα». Ο Αμερικανός rapper δείχνει όμως να έχει επιλέξει ως προς το σύνολό του μέτριες παραγωγές για να στηρίξει τα μέτρια raps του τα οποία δεν ικανοποιούν ούτε τον πιο hardcore fan του. Δεν περίμενα βαθυστόχαστο νόημα από τον λυρισμό του, αλλά κάτι πιο δυναμικό θα το’ θελα. Βέβαια, είναι γνωστό στους περισσότερους ότι ο συγκεκριμένος MC δεν μπορεί να διαχειριστεί με την απαραίτητη σοβαρότητα ένα μέτριο beat, πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει και μία ενδιαφέρουσα συμμετοχή για να δημιουργηθεί μία καλή rap-εναλλαγή. Δεν θέλω να φανώ άδικος με τον Yo Gotti που έκανε φέτος μία πολύ τίμια προσπάθεια, αλλά δεν είναι επιπέδου 50 και GUnit, της καλής G-Unit σ’ ότι αφορά το κλίμα ενός CD. Το ίδιο ισχύει και για το παλικάρι εν ονόματι Kidd Kidd. Δεν ξέρω τι του βρίσκει αυτού του ανθρώπου, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί επιμένει τόσα χρόνια σε αυτόν τον τύπο, αλλά τα lyrics του και η γενικότερη παρουσία του στο μικρόφωνο είναι ανύπαρκτα. Και φυσικά θα πρέπει να τον ακούσουμε σε τρία κομμάτια για να εμπεδώσουμε το… ταλέντο του, ένα δεν μας έφτανε.

Γενικότερα πρέπει να δοθεί ένα ελαφρυντικό σε αυτό το project από την στιγμή που μιλάμε για μία ανεξάρτητη δισκογραφική κυκλοφορία γι’ αυτό και δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις για την συμμετοχή «cream de la cream» της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Υπάρχουν όμως αρκετά ταλέντα εκεί έξω και υπάρχουν και πολύ καλύτερες παραγωγές για να στηρίξουν ένα project που υποτίθεται ότι «υπογράφει» την επιστροφή του άλλοτε κορυφαίου solo καλλιτέχνη σ’ ότι αφορά πωλήσεις και charts. Ας μην ξεχνάμε ότι το «Animal Ambition: An Untamed Desire to Win» διαφημίστηκε ως το album με το οποίο θα γιόρταζε την ανεξαρτησία του καλλιτέχνη, η οποία ανεξαρτησία θα του προσέφερε την δημιουργικότητα που του είχε στερήσει η Interscope Records τα τελευταία χρόνια. Δεν πρόκειται μονάχα για ένα απλό ορεκτικό εν όψει του κανονικού του LP σε μερικούς μήνες από τώρα.

Με αυτά και με αυτά, προσωπικά έμεινα με την… «όρεξη» σ’ ότι αφορά τις προσδοκίες που είχα γι αυτό το album. Μετά από αρκετές ακροάσεις κάθισα να ακούσω το τελευταίο πολύ καλό Mixtape που είχε κυκλοφορήσει πριν από μερικά χρόνια με τον τίτλο «The Big 10». Κάπου εκεί κατάλαβα ένα παραπάνω το πόσο μέτριο ήταν συνολικά το «Animal Ambition: An Untamed Desire to Win» το οποίο είχε πολύ λίγες ηχητικές στιγμές που θα τις κρατούσα στην μουσική μου συσκευή και μετά το καλοκαίρι. Πρώτη φορά πέφτω τόσο έξω στις αρχικές μου εκτιμήσεις και ελπίζω ο 50 Cent να μας ανταμείψει για την υπομονή που δείχνουμε στο τέλος του 2014 με την κυκλοφορία του «Street King Immortal». Μπορεί οι καλές στιγμές της τωρινής δισκογραφικής απόπειρας να είναι τα teasers του «αύριο».

50 cent - review -Animal Ambition- An Untamed Desire to Win

Βαθμολογία:
vote2,5

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: Pilot, Smoke, Winners Circle, Flip On You

Tracklist:

01. Hold On
02. Don’t Worry ‘Bout It (feat. Yo Gotti)
03. Animal Ambition
04. Pilot
05. Smoke (feat. Trey Songz)
06. Everytime I Come Around (feat. Kidd Kidd)
07. Irregular Heartbeat (feat. Jadakiss & Kidd Kidd)
08. Hustler
09. Twisted (feat. Mr. Probz)
10. Winners Circle (feat. Guordan Banks)
11. Chase the Paper (feat. The Prodigy, Kidd Kidd & Styles P)
12. The Funeral (Bonus Track)
13. You Know (Bonus Track)
14. Flip On You (feat. Schoolboy Q) (Bonus Track)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *