Review: The Weeknd – Kiss Land

Το γεγονός ότι η RnB είναι πιο δεκτική και «χαλαρή» στις αλλαγές και τις επιρροές την κάνει να νιώθει πιο «σίγουρη» σ’ ότι αφορά πωλήσεις και επιτυχίες. Αντίθετα με την Rock, Hip-Hop και άλλα μουσικά είδη, η RnB μπορεί να παρουσιάσει πολλά διαφορετικά πρόσωπα, κατατάσσοντάς την ψηλά στην λίστα των πολυπλατινένιων genre που θα φέρουν την επιτυχία στα charts –  δίπλα στην Pop.

Αυτό το σκηνικό όμως την κάνει κατά διαστήματα να δείχνει όλο πιο αναλώσιμη, με αρκετούς καλλιτέχνες να χάνουν από ένα σημείο και μετά την διαφορετικότητά τους. Οι τελευταίοι δίσκοι του Ne-Yo (link) μοιάζουν περισσότερο με χαρμόσυνα Pop concepts τα οποία θα μπορούσε να τα τραγουδήσει ο οποιοσδήποτε, ο Chris Brown έχει ταχτεί πλήρως στο concept του «Electro-RnB», η Rihanna βρίσκεται κάπου στην μέση και οι παραδοσιακές δυνάμεις (Mary J. Blige,R.Kelly, Tank κτλ.) δεν σταυρώνουν ούτε το 1/10 των πωλήσεων που είχαν συνηθίσει μια πενταετία πίσω.

Γι’ αυτό και δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει κανέναν η επιτυχία των Mixtapes του The Weeknd το 2011. Μουσικά, φωνητικά αλλά και σαν concept, ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η σκηνή. Έναν τραγουδιστή με επιρροές των 90s, με τα άκρως ερωτικά κείμενα και με beats που δεν τα ακούς πουθενά αλλού. Πώς να μην εντυπωσιαστούν τα περισσότερα Μέσα, ανεξάρτητα και μη, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας site, ακούγοντας εκείνες τις δισκάρες: «House Of Baloons Review» & «Echoes Of Silence Review»

Μετά από αυτόν τον πανικό, ακολούθησε ένα επίσημο re-release των τριών Mixtapes πέρσι τον χειμώνα (link) και τώρα βρισκόμαστε στο επόμενο βήμα, το «Kiss Land». Το πρώτο album που βγαίνει κυριολεκτικά μέσω major δισκογραφικής και που δουλεύτηκε κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Το σκηνικό που έχει στηθεί γύρω από τον συγκεκριμένο δίσκο είναι λίγο-πολύ γνωστό, με τον The Weeknd να μας υποδέχεται με το 6λεπτο «Professional» το οποίο ανήκει στα τυπικά πλούσια σε ηχητικές και φωνητικές αλλαγές του 23χρονου.

Γι’ άλλη μία φορά, όπως και στο πετυχημένο cover του «Dirty Diana», η επιρροή του Michael Jackson είναι σε τέτοιου είδους δημιουργίες εμφανέστατη και το καλό είναι ότι προσπαθεί να αντλήσει τα καλύτερα στοιχεία, παραμένοντας πάντα ιδιαίτερος στο στυλάκι του.

Άλλωστε το έχει πει και ο ίδιος, ότι «μεγάλωσε με R.Kelly, Michael Jackson και Prince», με τον πρώτο να φαντάζει στιχουργικά ως «δάσκαλος» του The Weeknd που προσπαθεί να επαναφέρει στιγμές τύπου «TP-2.com», με ακόμη πιο έντονο λεξιλόγιο. Κάτι που μπορεί να το κάνει όχι μόνο επειδή είναι 2013, αλλά επειδή καταφέρνει και δένει το συναισθηματικό με το σεξουαλικό στοιχείο με πολύ έξυπνο και σωστό τρόπο.

Όλο αυτό το έχει δέσει θεματολογικά με την (δευτερεύουσα) ιστορία του ανερχόμενου καλλιτέχνη που ζει το όνειρό του με τα groupies, τα roadtrips και τις ζωντανές εμφανίσεις, τα οποία όμως έχουν την σκοτεινή πλευρά της απουσίας της πραγματικής αγάπης και του «σπιτιού σου» («Adaptation»).

Το θέμα είναι ότι τα παραπάνω δεν θα μπορούσαν να δρομολογηθούν με τον κατάλληλο τρόπο, χωρίς τις κατάλληλες παραγωγές. Ο σκοτεινός ήχος (με εξαίρεση το «Wanderlust») παντρεύεται άριστα με το λυρικό περιεχόμενο, προσφέροντας το απαιτούμενο ερωτικό setting. Με τον ρυθμό άλλοτε να χαλαρώνει («The Town») και άλλοτε να φορτσάρει («Kiss Land»), ο δίσκος κερδίζει από αυτή την εναλλαγή, κάνοντας τα 55 λεπτά να περνάνε πολύ ευχάριστα και χωρίς τις λεγόμενες «κοιλιές».

 Η παραγωγική ομάδα που βρίσκεται από πίσω του έχει κάνει γι’ άλλη μια φορά εξαιρετικά κατά διαστήματα δουλειά, μην μπορώντας όμως να παρουσιάσει κάτι εντελώς καινούργιο από τις προηγούμενες τρεις κυκλοφορίες. Προφανώς είναι αρκετά δύσκολο να φτάσεις στο επόμενο level όταν είσουν ήδη στην κορυφή από άποψη ποιότητας. Όσοι όμως έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με τον The Weeknd θα καταλάβουν ότι πρόκειται για ένα LP που στοχεύει σε τρία πράγματα: 1) να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο χωρίς να χαθεί ίχνος ποιότητας και 2) να εδραιωθεί δισκογραφικά ο βασικός καλλιτέχνης και 3) να μην προχωρήσουν σε καμία αλλαγή σε ότι αφορά παραγωγή και στίχους.

Tο «Kiss Land» διεκπεραιώνει τους βασικούς στόχους στον απόλυτο βαθμό, αν και το τρίτο στοιχείο λειτουργεί κάπως αποτρεπτικά για όσους ακούν τον The Weeknd εδώ και αρκετό καιρό και θα επιθυμούσαν κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό που θα φρεσκάριζε κάπως την δισκογραφία του. Καταφέρνει να δώσει συνέχεια στο τρομερό σερί του καλλιτέχνη που ακούει στο όνομα The Weeknd με κομμάτια που ξεχωρίζουν από τον ανταγωνισμό. Τραγούδια που αυτή την φορά δεν έχουν το hit potential του «Wicked Games», αλλά έχουν αρκετό υλικό για να κάνει και τον πιο απαιτητικό ακροατή να κάτσει και να ασχοληθεί μαζί του. Γιατί πολύ απλά, κάνει κάτι που θυμίζει «άλλες» εποχές, με μοντέρνο και διαφορετικό ήχο και όλο αυτό το δίνει μία ταυτότητα που τον κάνει- αν μη τι άλλο – να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους.

the-weeknd-kiss-land-beattown

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Adaptation», «Love In the Sky», «Wanderlust», «Kiss Land»

Tracklist:

01. Professional
02. The Town
03. Adaptation
04. Love In the Sky
05. Belong To the World
06. Live For (feat. Drake)
07. Wanderlust
08. Kiss Land
09. Pretty
10. Tears In the Rain

iTunes Deluxe:
11. Wanderlust (Pharrell Remix)
12. Odd Look (feat. Kavinsky)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *