Review: Janelle Monae – The Electric Lady (Metropolis: Suites IV & V)

Το 2010 μου είχε κλέψει την καρδιά η Monae. Το λέω χωρίς ίχνος ντροπής, αλλά ο εκπληκτικός δίσκος «The ArchAndroid» μου είχε κάνει αμέσως κλικ. Τα φωνητικά, οι παραγωγές, το story που κρυβόταν από πίσω και το γενικότερο vibe το ανακήρυξαν ως ένα από τα καλύτερα albums εκείνης της χρονιάς. Και ας μην πήρε το Grammy του Best Contemporary R&B Album εκείνη την χρονιά (προτίμησαν βλέπετε το «Raymond vs Raymond» από Usher….το RnB-«έγκλημα» της δεκαετίας)…

Ας αφήσω όμως την γκρίνια για πράγματα που συνέβησαν πριν από δυόμιση χρόνια και ας συγκεντρωθούμε στο comeback της 27χρονης που διάρκεσε αρκετά. Αν δεν είχε και την φοβερή και τρομερή επιτυχία με τους Fun («We Are Young») θα την είχαμε ξεχάσει εντελώς!

Το «The Electric Lady» «φοράει» τον συνοδευτικό τίτλο «Metropolis: Suites IV & V», ανακοινώνοντας κατά κάποιον τρόπο την συνέχεια της ιστορίας του ανδροειδούς Cindy Merryweather που δεν είναι άλλο από το fictional alter-ego της Janelle Monae.

Η τραγουδίστρια συνεχίζει την περιήγησή της σ’ έναν φανταστικό κόσμο ως ρομπότ, cyborg, female robocop – πείτε το όπως θέλετε – και προσφέρει αυτό το διαφορετικό και συγχρόνως ιδιαίτερο κλικ στον δίσκο. Όσοι έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με την δισκογραφία της, επίσημη και ανεπίσημη, όλο αυτό δεν θα τους προκαλεί καμία έκπληξη. Το συναίσθημα που κυριαρχεί είναι η «περιέργεια» για το «πού το πάει» όλο αυτό το πράγμα.

Η ιστορία του χαρακτήρα που δημιούργησε η ίδια αντικατοπτρίζει πιο πολύ το δικό της στυλάκι (look, ντύσιμο κτλ) παρά τον ίδιο τον δίσκο. Αυτό είναι πολύ καλό για την νεαρή καλλιτέχνιδα η οποία συνεχίζει και χτίζει πάνω σε αυτό το ιδιαίτερο image, το οποίο όμως δεν κρίνεται και απαραίτητο για την λειτουργία του album. Δεν ξέρω αν φταίει το storytelling της ή αν με «κούρασε» λίγο το concept. Σίγουρα έγιναν κάποια θεματολογικά φάουλ που δεν βοηθάνε την ροή του story («Dance Apocalyptic», skits που δεν με κρατούσαν και ιδιαίτερα συγκεντρωμένο στην ιστορία), αλλά πιστεύω ότι απλώς δεν μπόρεσαν να φτάσουν το επίπεδο των παραγωγών και γενικότερα την καλλιτεχνική απόδοση της Janelle Monae.

Ειδικά το πρώτο 20λεπτο του «The Electric Lady» είναι φ-ο-β-ε-ρ-ό! Ένα δυναμικό και συγχρόνως ατμοσφαιρικό μπάσιμο, με τον Prince να σε καλωσορίζει ως το πρώτο feat, με την Erykah Badu να δίνει συνέχεια στο κολλητικό singlάκι «Q.U.E.E.N» και αμέσως μετά να ακολουθεί το ταξιδιάρικο «Electric Lady» με Solange. Όλα τα παραπάνω περνάνε με άριστα τις κατηγορίες παραγωγή, vocals, χημεία μεταξύ ήχου και φωνής κτλ,  κτλ.

Μέχρι το κομμάτι «Look Into My Eyes» κυριαρχούν οι γρήγορες, funky παραγωγές (με εξαίρεση το ερωτικό ντουέτο με Miguel) και από εκεί και πέρα ένιωθα σαν να με έβαλαν σε μία μηχανή του χρόνου και να με γύρισαν στο 2010. Το δεύτερο μέρος του δίσκου ξεκινάει με το «Suite V: Electric Overture» και θυμίζει πολύ έντονα το προηγούμενο album της. Αυτό είναι καλό επειδή μιλάμε για έναν σχεδόν τέλειο δίσκο, από την άλλη διαχωρίζει κατά κάποιον τρόπο τα δύο μέρη μεταξύ τους και με έκανε να νιώθω σαν να μπαίνω σ’ ένα καινούργιο και διαφορετικό project.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν βεβαίως ότι η ποιότητα των ηχογραφήσεων έχει πέσει κατά πολύ ή ότι το τελικό αποτέλεσμα απογοητεύει. Κομμάτια όπως τα «Can’t Live Without Your Love» και «Sally Ride» θα ενθουσιάσουν τον μέσο RnB ακροατή και θα γράψουν έναν πανέμορφο επίλογο. Ολοκληρώνοντας με το «What An Experience» ένιωθα ότι άκουσα έναν ποιοτικό δίσκο, που προσπάθησε να φτάσει τα πάρα πολύ υψηλά στάνταρ του 2010 και να κλείσει το κεφάλαιο «Metropolis και Cindy Merryweather» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

H Janelle Monae είναι ό,τι πιο φρέσκο έχει βγει στην μαύρη μουσική τα τελευταία χρόνια και νομίζω ότι όλοι όσοι ακούσουν το συγκεκριμένο album θα συμφωνήσουν μαζί μου. Μπορεί η «μάσκα» του ανδροειδούς να της παρέχει μία απαραίτητη προστασία απέναντι στα κατά διαστήματα γνωστά μουσικά μονοπάτια που βαδίζει, αλλά η κοπέλα καταφέρνει για δεύτερη φορά να εντυπωσιάσει ακόμα και τον πιο απαιτητικό ακροατή. Το μόνο που με στεναχωρεί στην περίπτωση του «The Electric Lady» είναι ότι δεν θα βρει την αναγνωρισιμότητα που του ταιριάζει σ’ ότι αφορά πωλήσεις, charts κτλ. Ελπίζω αυτό το γεγονός να μην επηρεάσει αρνητικά τις μελλοντικές κινήσεις της ταλαντούχας κοπελιάς από το Κάνσας.

review-janelle-monae-Metropolis- Suites IV & V - The Electric Lady-beattown

Βαθμολογία:
vote4

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Q.U.E.E.N.» , «Electric Lady», Can’t Live Without Your Love, «Sally Ride»

Tracklist:

01. Suite IV: Electric Overture
02. Givin Em What They Love (feat. Prince)
03. Q.U.E.E.N. (feat. Erykah Badu)
04. Electric Lady (feat. Solange)
05. Good Morning Midnight (Interlude)
06. PrimeTime (feat. Miguel)
07. We Were Rock n’ Roll
08. The Chrome Shoppe (Interlude)
09. Dance Apocalyptic
10. Look Into My Eyes
11. Suite V: Electric Overture
12. It’s Code
13. Ghetto Woman
14. Our Favorite Fugitive (Interlude)
15. Victory
16. Can’t Live Without Your Love
17. Sally Ride
18. Dorothy Dandridge Eyes (feat. Esperanza Spalding)
19. What An Experience

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *