Review: Ace Hood – Trials & Tribulations

Η ιστορία γύρω από τον Ace Hood είναι, αν μη τι άλλο, μία ιστορία γεμάτη από «Trials & Tribulations». Έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο το 2007 με το «Gutta» και μετά ακολούθησαν τα «Ruthless» (2009) και «Blood, Sweat & Tears» (2011). Στο μεταξύ έχει κυκλοφορήσει ντουζίνες από mixtapes, πολλά εκ των οποίων έχουν φιγουράρει σε λίστες με mixtapes της χρονιάς. Τα albums του από την άλλη δεν είχαν το αντίκρισμα, από πλευράς πωλήσεων, και δεν κατάφεραν να τον βάλουν δίπλα σε κάποιο από τα «μεγάλα» ονόματα της μουσικής βιομηχανίας, παρόλο το ταλέντο και το «hustle» του νεαρού rapper(Είναι μόλις 25 ετών, και μετράει ήδη 7 χρόνια στον χώρο). Περνάμε να δούμε λοιπόν, αν η τελευταία του δουλειά έχει τα φόντα να του δώσει το δισκογραφικό status που κυνηγάει τόσα χρόνια.

Προσπερνώντας το intro με τίτλο «Testimony» γίνεται η αρχή του δίσκου με το ομώνυμο κομμάτι. Η παραγωγή ανήκει στους Renegades, και ο Ace Hood μας εξιστορεί όλα τα εμπόδια που αντιμετώπισε καθ’ όλη τη πορεία της ζωής του. Κομμάτι που κρύβει πολύ πόνο («Looked my daughter in her eyes, right before she passed away/Watched them doctors pull the plug, don’t wanna live another day»), πίσω από το διψασμένο και «αγριεμένο» delivery του νεαρού.

Στη συνέχεια ακολουθεί το «Another Statistic», σε μουσική επιμέλεια του Cardiak. Η θεματολογία κινείται γύρω από τραγωδίες που έχουν λάβει χώρα, είτε προσφάτως, είτε κάποια στιγμή στο παρελθόν (Ο ξυλοδαρμός του 14χρονου Emmett Till, Η πρόσφατη βομβιστική επίθεση στη Βοστόνη). Ωραίο κομμάτι βασισμένο σε μία ωραία φράση και ιδεολογία («Don’t want to be another statistic»).

Και αφού έχει βγάλει από μέσα του κάποιες προσωπικές αλήθειες, και κάποια παράπονα για αυτά που αντικρίζει και βιώνει ο μέσος Αμερικάνος καθημερινά, έρχεται η ώρα για motivation. Με την βοήθεια του Meek Mill και μουσική παραγωγή από τον Sonny Digital («Birthday Song», «Racks»), το «Before The Rollie» βρίσκει τους δύο νεαρούς MC’s να εξιστορούν γεγονότα από την καθημερινότητά τους, πριν κάνουν επιτυχία στην μουσική βιομηχανία. Σίγουρα δεν έχουν να μας πουν κάτι καινούργιο, αλλά όταν έχεις δύο τόσο «πεινασμένους» και γεμάτους ενέργεια MC’s, ακόμα και τέτοιου είδους cliche κομμάτια ακούγονται ένα κλικ καλύτερα.

Συνεχίζοντας στο ίδιο μουσικό μοτίβο με υπεύθυνο τον Lee «On The Beats» («Pop That»), και με την συμμετοχή του πανταχού παρών Lil Wayne, έχουμε το δεύτερο επίσημο single από τον δίσκο με τίτλο «We Outchea». Ένα street κομμάτι, καθαρά για τους δρόμους και το hustling. Ένα pure banger, που δίνει στον ακροατή αυτό ακριβώς που περιμένει, όχι όμως και το κάτι παραπάνω.

Στο επόμενο κομμάτι με τίτλο «We Them Niggas», πάνω σε μία μινιμαλιστική θα έλεγα παραγωγή από τον Boi-1da, ο Ace τα «χώνει» ήρεμος στους haters, ενώ εξυμνεί τα «αδέρφια» του. Ανούσιο κομμάτι γενικά, που δεν προσφέρει το δυναμικό προφίλ παρόμοιων κομματιών.

Και προχωράμε στην πρώτη «μεγάλη» συνεργασία του album με τον Anthony Hamilton να προσφέρει στο κομμάτι την απαραίτητη μελωδικότητα με την όμορφη φωνή του. Το «The Come Up» βρίσκει τον Antoine (όπως είναι το πραγματικό όνομα του Ace Hood) να δίνει άλλο ένα inspirational talk στους ακροατές του. Εξ’ άλλου είναι και αυτό που κάνει καλύτερα. Πολύ όμορφο κομμάτι, πάνω σε μία πολύ ταιριαστή παραγωγή, υπεύθυνος της οποίας είναι ο Arthur McArthur.

Ο μεγάλος Tupac μας είχε εξιστορήσει τα δικά του «Ambitionz Az A Ridah». Εν έτη 2013, και βασιζόμενοι σε αυτό το concept οι Ace Hood και Chris Brown, μας δίνουν μια διαφορετική εκδοχή αυτού του κομματιού. Στο «Rider» ο Chris Brown τραγουδάει «If you show me your ambitions of a rider», και γενικά το κομμάτι βρίσκει την πιο ερωτική, ας πούμε πλευρά του Ace. Όμορφο, radio-friendly κομμάτι, υπεύθυνος παραγωγής είναι ένας παραγωγός ονόματι Beewirks.

Το επόμενο cut του δίσκου έχει τίτλο «Hope» και για άλλη μια φορά βρίσκουμε τον κεντρικό καλλιτέχνη να προσπαθεί να εμπνεύσει τους νέους ανθρώπους μέσα από τα δικά του προσωπικά βιώματα. Κουραστικό θα έλεγα, δεν με άγγιξε όσο άλλα κομμάτια αυτού του στυλ, στα οποία μας έχει συνηθίσει ο Ace.

Έχουμε και λέμε, Sonny Digital, Metro Boomin (Karate Chop), Southside και TM88. Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για την παραγωγή του banger «Pray For Me». Δυναμικός ο Ace, όπως μας έχει συνηθίσει εξ’ άλλου, ζωγραφίζει εικόνες παράνοιας και βίας όπως την έχει βιώσει στους δρόμους. Δυνατό κομμάτι, όχι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά σίγουρα έχει κάτι για να ξεχωρίσει.

«I woke up in a new Bugatti»

Ένας στίχος που έχει μείνει στους περισσότερους. Από τα πιο δυνατά κομμάτια του έτους, και το πρώτο single του δίσκου, καθώς επίσης και η πρώτη χρυσή πλακέτα για τον Ace, με τον ίδιο ως το κεντρικό πρόσωπο του κομματιού. Η παραγωγή ανήκει στον Mike WiLL, και πραγματικά είναι από τις πιο δυνατές του είδους! Ο Future προσφέρει ένα από τα πιο δυναμικά του ρεφρέν, και ο Rick Ross στο τρίτο κουπλέ συμπληρώνει με τον τρόπο του, ένα από τα πιο ολοκληρωμένα singles για το έτος!!

Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο, συναντάμε το «How I’m Raised». Trap ήχος, δυνατή παραγωγή, χωρίς όμως να ξεχωρίζει όπως ας πούμε αυτή του «Bugatti». Ο Ace Hood με την βοήθεια auto-tune (ντάξει δεν έκατσε όσο άσχημα περίμενα τελικά), μέσα από ανακυκλωμένα lines μας λέει για τις ηθικές αξίες που απέκτησε μεγαλώνοντας. Δεν είναι άσχημο κομμάτι, αλλά πιο πολύ για mixtape material μου κάνει, παρά για album cut!

Είναι γνωστό ότι ο Ace δεν είναι κανένας στιχουργός που θα «φτύσει» περίπλοκα και ψαγμένα lines. Αλλά αντίθετα το ατού του είναι η αμεσότητα και η ευθύτητα στους στίχους του. Δεν προσπαθεί να σε βάλει να σκεφτείς τι εννοεί στον τάδε στίχο, αντίθετα σου λέει ότι έχει να σου πει ευθέως! Αυτό συμβαίνει και στο «MY Bible». Από τα καλύτερα κομμάτια του CD, στιχουργικά και παραγωγικά!

Το κλείσιμο γίνεται με ένα τραγούδι, φόρο τιμής στην μητέρα του. Άλλωστε καθ’ όλη την διάρκεια του δίσκου, κάνει συχνές αναφορές στην μητέρα του με κάθε ευκαιρία! Το όλο μουσικό εγχείρημα δένει με την υπέροχη συμμετοχή της τεράστιας Betty Wright, που προσφέρει την χαρακτηριστική της φωνή στο κομμάτι και το απογειώνει! Μακράν από τις καλύτερες συμμετοχές σε τέτοιου είδους κομμάτι!

Η αλήθεια είναι ότι το «Trials & Tribulations» ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Είχε τις σωστές συμμετοχές, στα tracks που έπρεπε, προσεγμένες beats, και σταθερή παρουσία από τον Ace Hood. Δεν βρήκα καμία πραγματικά κακή στιγμή στον δίσκο, αλλά ούτε και κάποιο κομμάτι που θα το ακούω για χρόνια! Το κακό με τον Ace είναι ότι ανακυκλώνεται συχνά και βασίζεται σε συγκεκριμένες θεματολογίες. Παρόλα αυτά, είναι πάντα σταθερός με τις κυκλοφορίες του, δεν θα σε εκπλήξει, αλλά ούτε και θα σε απογοητεύσει γιατί αυτό που κάνει το κάνει καλά. Εν κατακλείδι, πρόκειται για έναν καλό, σταθερό και προσεγμένο album, χωρίς όμως να προσφέρει αυτό το κάτι παραπάνω για να τον ξεχωρίσω ή να τον βάλω δίπλα σε κάποιες από τις μεγάλες κυκλοφορίες του έτους.

Ace Hood - Trials & Tribulations-beattown

 Βαθμολογία:
vote3

Κομμάτια που ξεχώρισαν: «Before The Rollie», «We OUtchea», «The Come Up», «Bugatti», «Mama»

Tracklist:

1)Testimony
2)Trials & Tribulations
3)Another Statistic
4)Before The Rollie (feat. Meek Mill)
5)We Outchea (feat. Lil Wayne)
6)We Them Niggas
7)The Come Up (feat. Anthony Hamilton)
8)Rider (feat. Chris Brown)
9)Hope
10)Pray For Me
11)Bugatti (feat. Future & Rick Ross)
12)How I’m Raised
13)My Bible
14)Mama (feat. Betty Wright)

Επιμέλεια: Ανδρέας Παπαλουκόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *