Review: Kid Cudi – Indicud

Πονέσανε τα αυτάκια μας ρε Cudi… Ναι, σας κάνω ένα μικρό spoil του άρθρου γιατί θέλω να σας προστατέψω. Από τον νέο δίσκο του γνωστού καλλιτέχνη, από τα μεγάλα sites που του έδωσαν μία θετική βαθμολογία, απ’ όλους… Ειδικά οι ξένες σελίδες που το βαθμολόγησαν με πράσινους αριθμούς στο Metacritic, πρέπει να τον συμπαθούν πολύ και να μισούν εμένα που με έστειλαν σε πολλαπλές ακροάσεις.

Αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω το πώς εξέτασαν το «Indicud», έναν μουσικό αχταρμά. Και για να μην νομίζετε ότι έχω τίποτα με τον Kid Cudi, σας παραπέμπω σε παλιότερο άρθρο μου (link).

Δεν χρειάζεται να πω πολλά για τον συγκεκριμένο δίσκο, γιατί πραγματικά έχει πάμπολλες αδυναμίες. Παραγωγικά να το πάρω το θέμα, έχει τουλάχιστον 5-6 κομμάτια που απλά δεν παλεύονται: «Unfuckwittable», «Beez», «Afterwards», «Mad Solar». Και δεν είναι μόνο τα beats, έχουν και κάποιες ιδιαιτερότητες που τους δίνουν ουσιαστικά την χαρακτηριστική βολή: κακό ρεφρέν, 9λεπτη διάρκεια και πάει λέγοντας…

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως, είναι ότι αυτές οι ιδιαίτερες, προοδευτικές (εδώ γελάμε) μελωδίες είναι τόσο δυσβάσταχτες που δυσκολεύουν τα φωνητικά του Kid Cudi σε τρομερό βαθμό. Γιατί όσοι έχετε μία πείρα με παλαιότερες ολοκληρωμένες κυκλοφορίες, θα έχετε προσέξει αυτόν το «φαλτσοειδή» τόνο που κουβαλάει στην φωνή του. Αυτό τον κάνει αναγνωρίσιμο και σε αρκετά τραγούδια είχε καταφέρει να το παρουσιάσει ως ένα είδους gimmick.

Εδώ πέρα όμως μπλέκεται άσχημα με τους περίεργους και χωρίς ουσία ήχους! Συνυπολογίστε και την διάρκεια του δίσκου η οποία φτάνει τα 70 λεπτά (!!!) και καταλαβαίνετε ότι σ’ όλα αυτά προστίθεται άλλο ένα βασικό πρόβλημα, αυτό της διάρκειας.

Αυτή βέβαια είναι η δική μου γνώμη – υπάρχουν και καμιά κατοστάρα χιλιάδες θετικά votes στα πρόσφατα video clips του Cudi στο Youtube που διαφωνούν μαζί μου. Ίσως βέβαια οι περισσότεροι απ’ αυτούς να εστίασαν την προσοχή τους στα singles τα οποία όταν τα άκουσα κι εγώ μεμονωμένα τα βρήκα κομπλέ. Δεν ξετρελάθηκα και σίγουρα δεν τα είχα στο repeat όπως άλλες δημιουργίες του Kid Cudi, αλλά fact είναι ότι είχαν θετικά στοιχεία.

Όμως, ακόμα και τα σχετικά καλά κομμάτια, τα οποία βοηθιούνται από τις συμμετοχές των A$ap Rocky, Kendrick Lamar, King Chip και Too $hort, μοιάζουν “αδύναμα” για να σηκώσουν ένα τόσο κουραστικό project. Κατά κάποιον τρόπο βυθίζονται μέσα σε αυτό 70λεπτο και χάνουν την όποια ενέργεια έβγαζαν σαν singles.

Πιστέψτε με, δεν περίμενα ποτέ μου ότι θα κουραζόμουν να ακούσω μία δουλειά από τον Kid Cudi, ενός mainstream καλλιτέχνη που πάντοτε προσπαθούσε να κάνει non-mainstream πράγματα.

Τα οποία δεν πετύχαιναν πάντοτε, αλλά σου άρεσαν μόνο και μόνο για την απόπειρα της εκτέλεσης, τον τρόπο με τον οποίο έβρισκαν την σωστή θεσούλα τους στον δίσκο, πράγματα που έλειψαν παντελώς από το «Indicud». Το μόνο που παρέμεινε σταθερό είναι ο τρόπος που rapάρει και το περιεχόμενο των στίχων του, οι οποίοι παραμένουν ενδιαφέροντες στα περισσότερα tracks. Δεν είναι σούπερ ποιοτικός lyricist, αλλά καταφέρνει και σε κρατάει με τις ιστορίες του και τα κουπλέ του. Περισσότερο από πολλούς άλλους συναδέλφους του.

Μουσικά όμως όλο αυτό μοιάζει σαν μία άτυπη συνέχεια του ήδη μέτριου «Wizrd», με πινελιές από το «Man on the Moon II» και μ’ ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα που οδηγεί στην χώρα του πουθενά…

KiD CuDi – INDICUD - REVIEW-BEATTOWN

Βαθμολογία:
vote2

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Just What I Am», «Solo Dolo Part II», «Brothers», «Cold Blooded»

Tracklist:

01. The Resurrection Of Scott Mescudi
02. Unfuckwittable
03. Just What I Am feat. King Chip
04. Young Lady feat. Father John Misty
05. King Wizard
06. Immortal
07. Solo Dolo Part II feat. Kendrick Lamar
08. Girls feat. Too Short
09. New York City Rage Fest
10. Red Eye feat. Haim
11. Mad Solar
12. Beez feat. RZA
13. Brothers feat. King Chip & A$AP Rocky
14. Burn Baby Burn
15. Lord Of The Sad And Lonely
16. Cold Blooded
17. Afterwards (Bring Yo Friends) feat. Michael Bolton & King Chip
18. The Flight Of The Moon Man

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *