Review: Ghostface Killah & Adrian Younge – Twelve Reasons To Die

Νομίζω πως έπρεπε να ασχοληθώ πρώτα με τον συγκεκριμένο δίσκο πριν αρχίσω να ανεβάζω τις κριτικές για Kid Cudi, Will.I.Am και Σία. Από την μία επειδή σας το χρωστούσα κατά κάποιον τρόπο το review, από την άλλη είχα μπουχτίσει στα δυομισαράκια και τριαράκια τον τελευταίο καιρό και τούτη η κυκλοφορία έμοιαζε σαν μία όαση στην απέραντη μετριότητα που χαρακτηρίζει το 2013 γενικότερα.

Οτιδήποτε ακουμπάει ο Ghostface Killah σαν rapper είναι χρυσάφι – ή τουλάχιστον πολύ πολύ καλό. Το «Twelve Reasons To Die» σε ψήνει σαν concept πριν καν το ακούσεις: το πιασάρικο εξώφυλλο, ο τίτλος, ο παραγωγός Adrian Younge και last but not least η ιστορία του δίσκου. Οι πληροφορίες που είχαν δοθεί στο κοινό πριν την κανονική του κυκλοφορία συμπεριελάμβαναν το alter ego του Ghostface, την Ιταλία και την εποχή του 60 σαν «περιβάλλον», νταραβέρι με μαφίες και εγκληματικές οργανώσεις, έναν φόνο που οδηγεί στην δίψα για εκδίκηση, με λίγα λόγια… «τα πάντα όλα»!

Γι’ αυτό τον λόγο δεν πρόκειται να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από το σενάριο του νέου αυτού CD και θα αρκεστώ στις παραπάνω πληροφορίες που μπορείτε να τις βρείτε παντού, γιατί όλο αυτό είναι κάτι παραπάνω από το αλατοπίπερο της υπόθεσης. Μιλάμε για ένα κανονικότατο concept album που αφηγείται ουσιαστικά μία κανονική ιστορία/ταινία.

Η μουσική που ντύνει το δέκατο προσωπικό LP του έμπειρου καλλιτέχνη θα ικανοποιήσει πολλά διαφορετικά «γκρουπάκια». Τους σκληρούς hip-hop fans που θέλουν και αναζητούν το «βρώμικο» Wu-Tang feeling, τους ψαγμένους ακροατές που διψούν για κανονικές ενορχηστρώσεις που μεταφέρουν αυτό το σινεματικό (έως και σκοτεινό) συναίσθημα και γενικότερα όλο  τον καλό κόσμο που θέλει να ακούσει κάτι «διαφορετικό» αυτή την περίοδο που συνδυάζει καλή παραγωγή με ενδιαφέροντες στίχους. Δεν είναι τα πάντα τέλεια, ούτε θα ακούσετε κάτι πρωτόγνωρο ή «μαγικό», αλλά είμαι σίγουρος ότι θα συναρπάσει αρκετό κόσμο.

Το παραπάνω σχόλιο προϋποθέτει να σας αρέσει έστω και λίγο το rap σαν είδος και να μπείτε με όρεξη να ακούσετε κάτι βαρύ και με μπόλικο storytelling. Δεν θα συναντήσετε «εύκολα» ρεφρέν που θα σας υποδεχτούν με ανοικτές αγκαλιές και σίγουρα δεν θα βρείτε τραγουδάκια που θα σας κάνουν παρέα στο μετρό καθώς πηγαίνετε στην δουλειά σας. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο (μουσικό) έργο με αρχή, μέση και τέλος που κάνει μία αποσπασματική ακρόαση δύσκολη και ζητά από τον ακροατή να του αφιερώσει αυτά τα 40 λεπτά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποια hooks δεν έπρεπε να δουλευτούν κάπως διαφορετικά («Blood On The Cobblestones») ή ότι κάποια σημεία του δίσκου («Enemies All Around Me» – «An Unexpected Call (The Set Up)») δεν θα μπορούσαν να είναι απλά καλύτερα. Όπως έχω αφήσει να εννοηθεί και στις προηγούμενες παραγράφους, μπορεί να ευχαριστήσει αρκετό κόσμο, αλλά δεν παύει να είναι ένα ιδιαίτερο project που θα ωθήσει συγκεκριμένα άτομα να δώσουν αυτά τα 10-15 ευρώ.

Τα αξίζει αυτά τα λεφτά? Δεν το συζητάω καν, μιας και είναι ότι πιο ενδιαφέρον έχω ακούσει τους τελευταίους τέσσερις – πέντε μήνες! Παραγωγές υψηλού επιπέδου, πάντρεμα εξαιρετικού storytelling με δυνατό σενάριο από μία κορυφαία φιγούρα της Hip-Hop σκηνής και ένα filthy sound που θα σας κάνει να κολλήσετε, αν γουστάρετε έστω και λίγο αυτή την φάση γενικότερα. Πάω για άλλο ένα repeat γιατί αυτό είναι το «σωστό»: «So beware of the stare of the Ghost… Face… Killaaaaaaah»

ghostface-killah-twelve-reasons-to-die- beattownΒαθμολογία:
vote4

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: Ακούστε το όλο, δεν αξίζει να το πετσοκόψετε…

Tracklist:

01. Beware Of The Stare
02. Rise Of The Black Suits
03. I Declare War
04. Blood On The Cobblestones
05. The Center Of Attraction
06. Enemies All Around Me
07. An Unexpected Call (The Set Up)
08. The Rise Of The Ghostface Killah
09. The Catastrophe
10. Murder Spree
11. The Sure Shot (Parts One & Two)
12. 12 Reasons To Die

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *