Review: Lil Wayne – I Am Not A Human Being II

Lil Wayne, ένα όνομα, ένας rap καλλιτέχνης, ένας superstar (και ενίοτε rockstar), πάνω από 15 χρόνια ιστορία στον
χώρο του hip hop. Τα λόγια περιττά, η προσωπικότητά του όμως τεράστια, και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο κάνω αυτή την εισαγωγή. Εισαγωγή για την κριτική του τελευταίου (και 10ου κατά σειρά) επίσημου σόλο δίσκου του, sequel του
“I Am Not A Human Being I”, με τίτλο φυσικά I Am Not A Human Being II.

Έχω πει πολλές φορές πως δεν μου αρέσουν “κενά” intros, outros, skits, interludes και τα λοιπά. Και το intro του συγκεκριμένου δίσκου, είναι ακριβώς το αντίθετο. Με τρομερή μουσική υπόκρουση, από έναν άγνωστο (σε εμένα) παραγωγό ονόματι Elew, και τρομερή παρουσία από τον Weezy, είναι ακριβώς αυτό που ήθελα να ακούσω! Με έφτιαξε απίστευτα και μου άνοιξε την όρεξη να ψάξω και τις υπόλοιπες γεύσεις που συνθέτουν τον εν λόγω δίσκο.

Και περνάμε δυναμικά στην συνέχεια. Με την επιμέλεια της μουσικής να ανήκει στον Detail (παραγωγό του hit single του Wayne με τίτλο “How To Love”) σε συνεργασία με τον Rasool Diaz, και με την συμμετοχή του Boo (Από το δίδυμο Boo & Gotti, παλαίμαχους της Cash Money), το “Curtains” αποτελεί ένα από τα καλύτερα κομμάτια του είδους του, που έχω ακούσει μέχρι τώρα για το 2013. Ο Tunechi (ένα από τα πολλά ψευδώνυμα του Lil Wayne), χαλαρός, με σωστή χρήση autotune και μερικές on point ατάκες, κάνει αισθητή την παρουσία του, για ακόμη μία φορά.

Και συνεχίζουμε με έναν από τους πιο περιζήτητους guest stars των τελευταίων δύο ετών! Ο λόγος φυσικά για το φαινόμενο Tity Boi. Δεν τον γνωρίζετε? Μήπως το “2 Chainz” σας φαντάζει πιο γνώριμο? Μουσική υπόκρουση από το άπαιχτο δίδυμο Cool & Dre, ο,τι πρέπει για τους δύο superstars, οι οποίοι έχουν μία πολύ καλή παρουσία στο κομμάτι και βγάζουν τον απαραίτητο δυναμισμό. Μέχρι στιγμής έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το “IANAHB II” είναι μία από τις πιο “street” κυκλοφορίες του Weezy, συμπεριλαμβανομένων και των mixtapes του. Αυτό βέβαια, σε προσωπικό επίπεδο πάντα, δεν με χαλάει καθόλου, αλλά όσοι από εσάς ψάχνετε το “Lollipop” του 2013, είστε άτυχοι. Τα bangers και τα anthems πάνε κι έρχονται στον συγκεκριμένο δίσκο.

Συνεχίζω λοιπόν την ακρόαση, με μεγάλη όρεξη! “Gunwalk” σε μία σκοτεινή παραγωγή του Juicy J σε συνεργασία με τον Crazy Mike. Τον Weezy έρχεται να βοηθήσει o Gudda Gudda, ίσως άγνωστος στους περισσότερους από εσάς, αλλά πρόκειται για ένα από τα low profile παιδιά της εταιρίας του Weezy, Young Money. Δεν είναι άσχημο κομμάτι, αλλά ίσως κουράσει μερικούς αυτή η επανάληψη.

Αλλά δεν θέλω να μου αγχώνεστε, καθώς ακολουθεί το “No Worries“, το 2ό κατά σειρά single από τον δίσκο. Με παραγωγή και συμμετοχή από τον Detail, πρόκειται για ένα mainstream banger με χιουμοριστικό στιχουργικό περιεχόμενο από πλευράς του κυρίου Carter (το επίθετο του Lil Wayne). Αυτό βέβαια φαίνεται καλύτερα αν δείτε και το video clip του κομματιού, το οποίο είναι εμπνευσμένο από την ταινία “Fear & Loathing In Las Vegas”, παραγωγής 1998 σε σκηνοθεσία του μεγάλου Terry Gilliam και με πρωταγωνιστή τον, επίσης μεγάλο, Johnny Depp.

Συνεχίζω την ακρόαση του δίσκου με το “Back To You”. Την παραγωγή του κομματιού έχουν επιμεληθεί οι Fabio Marascullio και Christian Davis Stalnecker. Είναι ένα πολύ όμορφο κομμάτι με στοιχεία rock μπαλάντας, και βασισμένο στο πολύ όμορφο “Compass” του Jamie Lidell. Δεν είναι από τα κομμάτια που ξεχωρίζω, αλλά σίγουρα δεν το λες και κακό!

Κάπου εδώ ήρθε η ώρα για το πρώτο skip του δίσκου! Και μόνο που είδα την συμμετοχή του Soulja Boy, έφριξα! Ο Lil Wayne είσαι ρε φίλε, όχι ο Chief Keef, για να μου έχεις συμμετοχή με τον Soulja εν έτει 2013!

Μετά από αυτό το shock, προχωράω στο “Beat The Shit”. Από τον τίτλο και την συμμετοχή του Gunplay, καταλαβαίνω ότι θα χτυπηθώ πολύ! Η παραγωγή που έχουν στρώσει οι DVLP και Filthy, είναι επηρεασμένη από την ηλεκτρονική Trap μουσική. Ενώ όταν ξεκινάει το κομμάτι, δεν ενθουσιάζομαι, με το που μπαίνει ο Gunplay πετάγομαι από την καρέκλα και αρχίζω να κοπανιέμαι. Αλλά σε κάποια στιγμή ξανακάθομαι. Και αυτό γιατί ενώ έχει τα φόντα να με κάνει να χτυπιέμαι επί τέσσερα λεπτά, χάνει τόσο πολύ με το μετριότατο ρεφρέν, που απλά με ξενερώνει.

Όταν βλέπεις συμμετοχή 2 Chainz και παραγωγή από T-Minus, ξέρεις ότι πρόκειται για “hot” κομμάτι! Αυτό ακριβώς είναι το “Rich As Fuck”. Minimal παραγωγή από τον μεγάλο beatmaker, με έμφαση στα μπάσα, που τόσο θυμίζουν old school παραγωγές και βγάζουν μια νοσταλγία. Πολύ ωραίο κομμάτι, παρόλα αυτά όμως θα ήθελα ένα verse από τον 2 Chainz, και όχι μόνο ένα ρεφρέν. Και πάλι όμως κέρδισε ένα repeat, έστω και αν είναι για την παραγωγάρα του T-Minus!

Είμαι στο 10ο κομμάτι του δίσκου. We “Trippy” Mane Το trademark του Juicy J, ο οποίος συμμετέχει και δίνει και το beat για το κομμάτι. Περίμενα να είναι ένα από τα μεγαλύτερα bangers του δίσκου. Χάνει όμως πολύ από τη μέτρια παραγωγή, η οποία ακούγεται πολύ πρόχειρη και μου χαλάει την γενικότερη εικόνα, του παραγωγικού κομματιού του album.

Πάλι καλά που το “Love Me”, με συμμετοχές από τον “hook master” Future και τον Drake, βασίζεται σε μία από τις καλύτερες παραγωγές του 2013, δια χειρός του Mike WiLL. Θεωρώ ότι πρόκειται για το καλύτερο single του Weezy, μετά το “Lollipop”. Η παρουσία του Weezy είναι πολύ smooth και οι Future και Drake απλά προσθέτουν στο ρεφρέν το απαραίτητο “charm” στο κομμάτι.

Το τελείωμα του δίσκου, και εννοώ τα τέσσερα τελευταία τραγούδια, είναι πραγματικά ακραίο! Γιατί το λέω αυτό θα μου πείτε… Αυτό συμβαίνει γιατί τα “Romance” και “God Bless America”, είναι δύο από τα πιο solid tracks του δίσκου. Πoλύ ωραία δουλειά στο κομμάτι της παραγωγής και πολύ καλή παρουσία από τον Tunechi. Μπορεί να μην είναι από τα κομμάτια που θα πεις “WOW γ*****”, αλλά είναι πραγματικά καλές δουλειές, από κάθε άποψη.

Και στα καπάκια βλέπω το “Wowzers” με συμμετοχή της Trina και παραγωγή….Αχχχ κυλάνε δάκρυα….παραγωγή από τον Soulja Boy?! Με ποιά λογική??? Αλήθεια η συμμετοχή αυτού του τύπου σαν guest σε κομμάτι δεν ήταν αρκετή? Έπρεπε να υπάρχει και beat του στον δίσκο? Είναι ίσως το χειρότερο όνομα που θα μπορούσε να υπάρχει στα credits του album!!!

Ε! και μετά από αυτό, ακούω και το “Hello”. Ντάξει έκανες την φάση σου στο “Rebirth” με rock, nu metal και grunge επιρροές, αλλά όχι άλλο. Φτάνει!

Γίνομαι πολύ κακός ίσως, αλλά η απογοήτευση, έστω και από αυτά τα λίγα κομμάτια, είναι μεγάλη! Εν κατακλείδι, πρόκειται για έναν πολύ solid δίσκο. Πιο “street” ύφος σε σχέση με το Carter IV, πιο σκοτεινός κατά μία έννοια. Σε καμία περίπτωση κακός δίσκος. Απλά είχε κάποια κομμάτια που χαλάνε λίγο την συνολική εικόνα και ρίχνουν την ποιότητα, ενός κατά τα άλλα καλού δίσκου.

Lil Wayne - I Am Not A Human Being II - beattown

Βαθμολογία:
vote3

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «IANAHB», «Curtains», «No Worries», «Rich As Fuck», «Love Me», «God Bless America»

Tracklist:

01. IANAHB
02. Curtains f. Boo
03. Days And Days f. 2 Chainz
04. Gunwalk f. Gudda Gudda
05. No Worries f. Detail
06. Back To You
07. Trigger Finger f. Soulja Boy
08. Beat The Shit f. Gunplay
09. Rich As Fuck f. 2 Chainz
10. Trippy f. Juicy J
11. Bitches Love Me f. Drake & Future
12. Romance
13. God Bless Amerika
14. Wowzers
15. Hello
16. Lay It Down f. Nicki Minaj
17. Hot Revolver f. Dre
18. My Homies Still f. Big Sean

Επιμέλεια: Ανδρέας Παπαλουκόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *