Review: Vinnie Paz – God Of Serengeti

Οι τελευταίες κυκλοφορίες του Vinnie Paz με τον Ill Bill και ως Jedi Mind Tricks με είχαν απογοητεύσει ως ένα βαθμό. Τόσο, ώστε να χαθεί το όποιο θετικό hype είχα δημιουργήσει μέσα μου μετά την ακρόαση του «Season Of The Assasin». Από την άλλη, την ίδια άποψη είχα για τον Paz γενικότερα και πριν από το release του προπέρσινου solo δίσκου του και στο τέλος με εξέπληξε θετικότατα.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, το «God Of Serengeti» έχει τα αποτελέσματα που περίμεναν οι hardcore fans και οι ακροατές που δεν τον έχουν και τόσο σε εκτίμηση. Ο 35χρονος rapper συνεχίζει την στιχουργική του ανάλυση των θεματολογιών που τον απασχολούν όλα αυτά τα χρόνια με μπόλικη ενέργεια, το ίδιο πάθος, αλλά και με τους ήδη γνωστούς καλλιτεχνικούς προσανατολισμούς.

Το intrο («Shadow Of The Guillotine») παρουσιάζει μουσικά σε λιγότερο από τρία λεπτά κατά κάποιον τρόπο το βασικό ύφος του δίσκου. Σκληρά, βαριά και εν μέρει σκοτεινά beats που συμβαδίζουν με το ήδη γνωστό προφίλ του Vinnie Paz αλλά και με τις συνεργασίες που μας έχει συνηθίσει στο παρελθόν (Immortal Technique, Block McCloud, Apathy, King Syze). Μέσα σε αυτά τα feats έρχονται και προστίθενται ωραία τα αγαπημένα ονόματα των Mobb Deep και Scarface, με την συμμετοχή του θρύλου του Νότου να «χάνει» λόγω παραγωγής-ρεφρέν σε σχέση με το πολύ καλό «Duel To The Death».

Όπως είπα και πιο πάνω, τα πράγματα ήρθαν λίγο πολύ όπως τα περίμενε ο μέσος ακροατής που έχει μία άλφα εμπειρία από τον ήχο και το υλικό του συγκεκριμένου καλλιτέχνη. Όταν οι παραγωγές ή τα ρεφρέν (ή και τα δύο μαζί) του κάνουν το χατίρι («Cheesesteaks», «You Can’t Be Neutral On A Moving Train») το αποτέλεσμα καταφέρνει και πείθει και τον πλέον απαιτητικό. Όταν όμως συνεχίζεις και βάζεις πάνω από 12-14 κομμάτια στον δίσκο σου (ενώ ξέρεις ότι το βασικό σου πρόβλημα είναι να συγκρατείς τον ακροατή κοντά σου χωρίς να τον κουράζεις), θα πρέπει να δεχτείς ότι το album θα φανεί αρκετά τραβηγμένο.

Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα-πέντε τραγούδια που θα μπορούσαν να φύγουν με το «καλημέρα» («Geometry of Business», «Feign Submission») όχι επειδή είναι «άσχημα», αλλά επειδή δεν συνεισφέρουν τίποτα στο σύνολο. Άλλωστε ένα ακόμα θετικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πραγματικά κακά ή άσχημα tracks στο «God Of Serengeti».

Στο τέλος όμως καταλαβαίνεις ότι μία ολοκληρωμένη ακρόαση είναι αρκετή για να νιώσεις τα “φαντάσματα» της “επανάληψης» και των κενών σημείων να σε περιτριγυρίζουν γι’ άλλη μία φορά. Και είναι κρίμα, γιατί το υλικό που παρουσιάζει ο Vinnie Paz είναι σε γενικές γραμμές σωστό και μάλιστα υπάρχουν και εκλάμψεις για κάτι αλλιώτικο από αυτό που έχουμε συνηθίσει από μεριάς του («Jake LaMotta»). Με μικρότερη διάρκεια και με λιγότερα μη-ουσιαστικά κομμάτια δεν θα κέρδιζαν μονάχα τα highlights του album τύπου «Last Breath», αλλά και ολόκληρος ο δίσκος γενικότερα.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν:  «Last Breath»,  «Duel To The Death»,  «Battle Hymn»,  «Jake LaMotta», «Cheesesteaks», «You Can’t Be Neutral On A Moving Train»

Tracklist:

01. Shadow Of The Guillotine Feat. Q-Unique
02. Slum Chemist
03. The Oracle
04. And Your Blood Will Blot Out The Sun Feat. Immortal Technique & Poison Pen
05. Last Breath Feat. Chris Rivers (aka Baby Pun) & Whispers
06. Crime Library Feat. Blaq Poet
07. Feign Submission (Interlude)
08. Duel To The Death Feat. Mobb Deep
09. Problem Solver Feat. Scarface
10. Battle Hymn Feat. Apathy, King Syze, Crypt the Warchild, Jus Allah, Esoteric, Blacastan, Celph Titled & Planetary
11. Geometry of Business Feat. La Coka Nostra
12. Jake LaMotta
13. 7 Fires Of Prophecy Feat. Tragedy Khadafi
14. Cheesesteaks
15. Cold, Dark, and Empty Feat. FT and Smoke
16. Razor Gloves Feat. R.A. the Rugged Man
17. Wolves Amongst The Sheep Feat. Kool G. Rap & Block McCloud
18. You Can’t Be Neutral On A Moving Train
19. Kingdom Crusher Feat. Block McCloud

.

Επιμέλεια: Εκτωρ Αποστολόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *