Review: Maybach Music Group – Self Made Vol. 2

Το πρώτο CDακι δεν ήταν κακό. Είχε τρία πολύ μεγάλα hits, κάποια μικρά highlights αλλά ένα χρόνο μετά, με βρίσκω ν’ ακούω με το ζόρι πάνω από δύο-τρία tracks. Παρ’ όλο που παρουσίασε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλα τα ταλέντα της ομάδας του Rick Ross, η αλήθεια είναι ότι στο τέλος σου άφηνε μία περίεργη γεύση. Το “Self Made Vol. 2» υπόσχεται να διορθώσει τα λάθη του και με λίγες (αλλά καλές) αλλαγές στο ρόστερ της Maybach Music Group τραβάει προς μία νέα πορεία.

Ακούγοντας το «Actin Up» και το «Black Magic» ως τα πιο βαριά χαρτιά του δίσκου, καταλαβαίνεις αμέσως ότι δεύτερο «Tupac Back» δεν παίζει. Αν και ομολογώ ότι δύσκολα θα φανταζόμουν τον εαυτό μου να τραγουδάω ρεφρέν που σχετίζεται με τον David Copperfield (μακράν το πιο «τρελό» ρεφρέν της σεζόν), αυτό δεν φτάνει για να υπερκεράσει το εντυπωσιακό look των μεγάλων singles της προηγούμενης ομαδικής τους προσπάθειας. Γιατί όμως αυτή η σύγκριση?

Επειδή το «Self Made Vol.2» είναι η συνέχεια μίας Hip-Hop κλίκας που «μεγαλώνει» και θα έλεγα πως ωριμάζει σαν team. Μ’ έναν Meek Mill που έχει ανέβει πάρα πολύ σε όλα τα επίπεδα (του βγάζω το καπέλο στο «Black Magic»), μ’ έναν Wale που νιώθει ακόμα πιο άνετα στο σχετικά νέο του δισκογραφικό σπίτι και μ’ έναν Stalley που προσθέτει την απαραίτητη σοβαρότητα, για μερικούς περισσότερη απ’ ότι θα έπρεπε. Εγώ πάλι λέω ότι τον προτιμάω χίλιες φορές στην θέση του Pill (και ίσως του Gunplay) οι οποίοι με την παρουσία του Meek και του Rick Ross ακούγονται απλά περιττοί.

Ο Stalley μπορεί να μην δένει ακόμα ολοκληρωτικά με το υπόλοιπο ύφος του δίσκου, αλλά πείτε μου έναν που δεν θα γουστάρει το “Fountain Of Youth»? Ένα από τα καλύτερα beatάκια, το οποίο δόθηκε στο πιο «μαζεμένο» μέλος της Maybach αυτοκρατορίας, μία κίνηση η οποία μου δείχνει ότι τον πιστεύουν. Μετά τον Meek Mill, εκείνος έχει κάνει την καλύτερη χρονιά, αφού μπορώ να πω πως αναλογικά το Mixtape «Savage Life Of The American Dream» δίνει περισσότερα πράγματα απ’ ότι π.χ. το «Ambition» του Wale.

Για να μην κουράζω όμως με θέματα που ανήκουν στο παρελθόν, μπορώ να πω ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και στις παραγωγές. Μπορεί να λείπουν τα 5star bangers, αλλά έχει αρκετά μεγαλύτερο βάθος. Στα 14 κομμάτια δεν βρίσκω κάποιο τρανταχτό skip και αν εξαιρέσω την κάπως πτωτική πορεία στα τελευταία δέκα λεπτά, μου άρεσε που αυτή την φορά έλειπαν κάποια τσαπατσούλικα κομμάτια. Σωστές συμμετοχές και αν εξαιρέσω το 8λεπτο «Power Circle» που μπήκε στην αρχή του δίσκου αντί στο τέλος (ήμαρτον), θεωρώ ότι έχει γίνει και μία σωστή κατανομή των μεμονωμένων τραγουδιών. Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε και από την κάπως δεμένη αίσθηση που σου αφήνει το CD αφού έχεις ακούσει tracks με Nas, Bun B, French Montana, T-Pain και πάει λέγοντας. Έχοντας όμως πάντοτε στο μυαλό ότι μιλάμε για ένα Various Artists project.

Το κλικ παραπάνω το έδωσε κατά την άποψη μου η μεταγραφή του Omarion. Μετά από έναν καταστροφικό solo δίσκο ομολογώ ότι εξεπλάγην που τον άκουσα σε τραγούδια σαν το «Let’s Talk». Προσφέρει πολύ καλύτερα RnB hooks απ’ ότι ένας Jeremih ή Masspike Miles και σίγουρα δένει πολύ πολύ καλύτερα απ’ ότι η κατά τα άλλα εξαιρετική φωνητικά Tendra Moses. Και από την στιγμή που ο Rick Ross αποφάσισε να δώσει μία πιο ολοκληρωμένη αίσθηση στο δεύτερο σκέλος της σειράς «Self Made», η σωστή μεταχείριση τέτοιου είδους φωνητικών είναι κατά την άποψη μου απαραίτητη.

Σαν σύνολο, το «Self Made Vol. 2» μου άρεσε περισσότερο από τον προκάτοχό του, είχε καλύτερες rap παρουσίες αλλά και διαφορετικού είδους highlights. Προφανώς και δεν έχει αλλάξει και πολύ τον καλλιτεχνικό του προσανατολισμό, μην τρελαθούμε κι όλας. Απλά έδωσαν βάρος και σε άλλα πράγματα που τα συναντούσαμε περισσότερο σε σόλο προσπάθειες των μελών. Η πλάκα είναι πως το νέο αυτό εγχείρημα θα κερδίσει περισσότερους νέους fans (και καλύτερες κριτικές γενικότερα), αλλά δεν θα ικανοποιήσει όπως παλιότερα τους λάτρεις του χαρακτηριστικού heavy sound. Μπορεί αυτός ο ήχος να γιγάντωσε το εγχείρημα του Rick Ross, αλλά υπενθυμίζω ότι η όλη φάση με τον Maybach brandname ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια μ’ ένα συγκεκριμένο κομμάτι και με μία συγκεκριμένη ατάκα: «What is this? (Maybach music)… I like this Maybach music… »

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Power Circle», «Black Magic», «Actin Up», «Fountain Of Youth», «The Zenith», «Lets Talk»

Tracklist:

01. Power Circle – Gunplay (Feat. Stalley, Wale, Meek Mill, Rick Ross, Kendrick Lamar)
02. Black Magic – Meek Mill (Feat. Rick Ross)
03. This Thing Of Ours – Wale (Feat. Omarion, Rick Ross, Nas)
04. All Birds – Rick Ross (Feat. Frech Montana)
05. Actin Up – Wale (Feat. Meek Mill, Frech Montana)
06. Fountain Of Youth – Stalley (Feat.Rick Ross, Nipsey Hussle)
07. I Be Puttin On – Wale (Feat. Wiz Khalifa, Frech Montana, Roscoe Dash)
08. The Zenith – Wale (Feat. Stalley, Rick Ross)
09. M.I.A. – Omarion (Feat. Wale)
10. Bag Of Money – Wale (Feat. Meek Mill, Rick Ross, T-Pain)
11. Lets Talk – Omarion (Feat. Rick Ross)
12. Black On Black – Gunplay (Feat. Ace Hood, Bun B)
13. Fluorescent Ink – Stalley (Feat. Wale, Rick Ross)
14. Bury Me A G – Rick Ross (Feat. T.I.)

Full Album Stream

Επιμέλεια: Εκτωρ Αποστολόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *