Κριτική Δίσκου: Common – The Dreamer/The Believer

Αν τον τελευταίο καιρό περίμενα δύο CD, το ένα φυσικά ήταν του Common. O λόγος; Απλούστατος. Ένας απίστευτος καλλιτέχνης με μοναδικό «μαύρο» στίγμα το «Universal Mind Control». Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να σβήσει όλα αυτά που έχει κάνει και όπως φαίνεται, έχει σκοπό να κάνει. Από την πρώτη φορά που άκουσα το «Ghetto Dreams» περίμενα πώς και πώς την κυκλοφορία του δίσκου.

Πριν μερικούς μήνες ανακοίνωσε ότι θα βγάλει τον νέο του δίσκο με τίτλο «The Dreamer/The Believer», με το «Ghetto Dreams» να είναι το πρώτο επίσημο single. Μαζί με τον Nas, κάνανε ένα κομμάτι που θα ακούγεται για πολύ καιρό. Η συνέχεια, αν και σε διαφορετικό κλήμα, ήταν εξίσου εκπληκτική. Το «Blue Sky» έσκασε ως δεύτερο single. Ένα ταξιδιάρικο τραγούδι υπό της νότες του NO I.D με την Makeba Riddick να σε χαλαρώνει όσο δεν πάει. Κάθε τόσο leakαρε και ένα νέο track και κάθε κομμάτι ήταν ένα και ένα. Το καθένα διαφορετικό από το προηγούμενο, με όλα να έχουν ένα κοινό. Τον Common να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα πάνω σε beats του NO I.D ο οποίος βρίσκεται σε όλο το album καθώς είναι ο μοναδικός παραγωγός. Δεν ήταν όμως δύσκολο για τους δυο καλλιτέχνες να συνεργαστούν καθώς έχουν ξανά δουλέψει επιτυχημένα στο παρελθόν.

«Hip Hop is what I do». Δεν θα μπορούσε να το αποτυπώσει καλύτερα από ότι το αποτυπώνει σε ένα «battle» κομμάτι. Αν και δεν το συνηθίζει ιδιαίτερα, στο «Sweet» με δυο πολύ δυνατά κουπλέ, πάνω στην κατάλληλη παραγωγή, δείχνει ότι το ρεπερτόριο του περιλαμβάνει και αυτή την κατηγορία στίχων. Φροντίζει σε όλο τον δίσκο να αλλάζει κλίμα, αλλά να μην ξεφεύγει από την πορεία του, κρατώντας το στυλ του σε όλη την διάρκεια του δίσκου. Είτε είναι στο «Sweet», είτε σε κομμάτια τύπου «Lovin I Lost» που αναπολεί στιγμές του παρελθόντος.

Ο τίτλος του δίσκου, «The Dreamer/The Believer», έχει ως σκοπό να σε ενθαρρύνει και να σου δώσει ενέργεια. Αυτό είχε σαν concept ο Common. Από την αρχή είχε δηλώσει ότι θέλει να κάνει κάτι για το οποίο θα νιώθει ο ίδιος ότι είναι σωστό. Αυτή είναι η μυστική φόρμουλα καθώς βλέπουμε ότι ο δίσκος το καταφέρνει απόλυτα. Αρχίζει με το «The Dreamer» που ουσιαστικά είναι η αρχή της σκέψης του Common, o οποίος ονειρεύεται ότι θα γίνει κάποιος και θα δώσει κάτι στον κόσμο. Καταφέρνει να περάσει αυτό το μήνυμα με τα ωραία κουπλέ και τα ποιήματα της  Maya Angelou. Το album ουσιαστικά κλείνει με το «The Believer», μαζί με τον John Legend που τραγουδάει. Τι πιο ενθαρρυντικό από στίχους όπως «I believe in the light that shines and will never die/Oh I believe the fire burns, we stay alive»? Το βασικό μοτίβο λοιπό βρίσκεται μεταξύ του «The Dreamer» και του «The Believer».

Έχουμε και λέμε. Ορεξάτος Common στο μικρόφωνο, φορμαρισμένος NO I.D στις παραγωγές, λίγες και ουσιαστικές συμμετοχές… τι είναι αυτό που λείπει από τον δίσκο? Η απάντηση είναι μία. Τίποτα. Πραγματικά με κάλυψε απόλυτα όσο λίγα CD φέτος. Είχε την «ντόπα», είχε ήρεμα ΤΡΑΓΟΎΔΙΑ, δυνατά κομμάτια, τον Common σε διάφορες πτυχές του και το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό. Ένας δίσκος που μπορεί να ηρεμήσει τον ποιο εκνευρισμένο άνθρωπο. Μουσικά αλλά και σαν σύνολο είναι εύκολα μέσα στα CD της χρονιάς.

Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισαν: «Ghetto Dreams», «Blue Sky», «Sweet», «Lovin I Lost»,  «The Believer»

Tracklist:

01. The Dreamer (feat. Maya Angelou)
02. Ghetto Dreams (feat. Nas)
03. Blue Sky
04. So Sweet
05. Gold
06. Lovin’ I Lost
07. Raw (How You Like It)
08. Cloth
09. Celebrate
10. Windows
11. The Believer (feat. John Legend)
12. Pops Belief

Blue Sky

.

Ghetto Dreams (feat. Nas)

Επιμέλεια: Αθανάσιος Λογάρας

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *