Κριτική Δίσκου: Nujabes – Spiritual State

Για τον Nujabes δεν χρειάζονται να ειπωθούν και πολλά πράγματα, μιας και όσοι από εσάς κλικάρανε πάνω σ’ αυτό το άρθρο γνωρίζουν λίγο πολύ ποιος ήταν και τι είχε προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια. Επειδή όμως υπάρχουν και αναγνώστες που μπορεί να μπήκαν σε αυτή την κριτική εξαιτίας του πανέμορφου αυτού εξωφύλλου ή επειδή ήταν απλώς περίεργοι για αυτό το άγνωστο όνομα, μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τον Ιάπωνα παραγωγό στο αφιέρωμα που είχαμε κάνει την ημέρα που μάθαμε για τον θάνατο του: http://beat-town.com/2010/03/19/nujabes-19-02-1974-26-02-2010/. Δεν πρέπει να το κάνετε τώρα αμέσως , αλλά ας το έχετε στο στο μυαλό σας για αργότερα.

Το «Spiritual State» δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα απλός μεταθανάτιος δίσκος του Nujabes με σκόρπια κομμάτια που είχαν μείνει ξεχασμένα κάπου στα στούντιο ή στους σκονισμένους σκληρούς του δίσκους. Δεν πρόκειται για ένα LP με leftovers, αλλά για ένα κανονικότατο album με αρχή και τέλος. Ένα μουσικό ταξίδι της γιαπωνέζικης σχολής με μαγευτικές μελωδίες που σε πάνε “αλλού” και στις οποίες ξεχνιέσαι για μία ολόκληρη ώρα. Οι ήχοι του CD σε χαλαρώνουν και σε βάζουν σε μία κατάσταση όπου ξεχνάς για λίγο τα όποια θέματα της καθημερινότητας, αφήνοντας τα κομμάτια να παίζουν το ένα μετά το άλλο στο backround.

Συνηθισμένες σκέψεις, συνηθισμένα συναισθήματα για τέτοιου είδους κυκλοφορίες. Για μία δουλειά που παρουσιάζεται κυρίως μέσω instrumentals δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο να σε κυριεύσει την πρώτη φορά που θα την συναντήσεις. Από την άλλη δεν είναι και εύκολο να σε κρατήσει και την δεύτερη και την τρίτη φορά με το ίδιο ενδιαφέρον κοντά της. Αντικειμενικά, ο Nujabes δεν είχε ποτέ αυτό το πρόβλημα. Σχεδόν όλες του οι δημιουργίες κέρδιζαν από την διαφορετικότητα τους και την μοναδικότητα τους. Το ενδιαφέρον ήταν διαχρονικό, η θέληση του ακροατή να πατήσει άλλη μία φορά το play ήταν δεδομένη. Το «Spiritual State» στηρίζεται στις ίδιες βάσεις χωρίς να επαναλαμβάνεται ή να μπορεί θεωρηθεί από κάποιον προβλέψιμο. Απλώς κάνει αυτό που πρέπει: σε υπνωτίζει και σε παρασέρνει.

Δούλεψε γι’ άλλη μια φορά με το πιάνο του, με το jazzικο στυλάκι του, με τα πνευστά του και με τα voice samples που έρχονται και φεύγουν χωρίς να τα προσέχεις αμέσως, αλλά εκείνα έχουν ήδη αφήσει το στίγμα τους («Prayer»). Ο Uyama Hiroto κάνει μία τριπλή εμφάνιση στην αρχή («Spiritual State», «Gone Are The Days») και στο τέλος («Island) και οι MCs Substantial, Pase Rock και Cise Star προσθέτουν όπως πάντα τα χαρακτηριστικά rap vocals τους. Σε αυτό το σημείο αξίζει να ειπωθεί ότι σίγουρα δεν είναι όλα τέλεια και όλα αψεγάδιαστα.  Οι μικρές ατέλειες όπως π.χ. η λίγο μεγαλύτερη απ’ ότι έπρεπε διάρκεια του intro κομματιού και η όχι και τόσο σούπερ παρουσίαση των συγκεκριμένων rappers φαίνεται και ακούγεται όταν δεν έχεις ξανασχοληθεί ποτέ σου με αυτό των τύπο κυκλοφοριών.

Αυτά όμως τα άτομα μιλούν περισσότερο με τον ενθουσιασμό τους παρά με την τεχνική τους. Υπάρχουν πάμπολλοι MCs που ενδεχομένως να έκαναν καλύτερη δουλειά, αλλά το αποτέλεσμα δεν θα ήταν το ίδιο. Ξέρω ότι ακούγεται περίεργο αυτό που προσπαθώ να πω. Το μυαλό μπορεί λέει ότι δεν ακούω το τέλειο flow, την φοβερή perfomance, αλλά η καρδιά ξέρει ότι αυτό είναι το σωστό, το ηχητικό συναίσθημα που δημιουργεί ο Nujabes με αυτούς τους ανθρώπους.Μπορεί οι Substantial και Pase Rock να μην φτάσουν ποτέ ένα κομμάτι στην τελειότητα, αλλά μαζί με τον παραγωγό δημιουργούν κάτι που ο ακροατής μπορεί να βρει μόνο εδώ και πουθενά αλλού.

Η απώλεια των μουσικών ιδεών του Nujabes είναι μεγάλη και ας μην έκανε τον γύρο του MTV και των ραδιοφώνων ή είδηση του θανάτου του. Αυτό το Jazz-Hop που περιγράφουν εγκυκλοπαίδειες τύπου Wikipedia είναι μία βοήθεια για να περιγράψει κάαααπως το προφίλ του Ιάπωνα καλλιτέχνη. Το «Spiritual State» είναι μία κατηγορία μόνο του, όπως και ο ίδιος ο δημιουργός του. Με τα λάθη του, με τις μικρές αδυναμίες του, με τα δυο-τρία tunes που θα προσπεραστούν στο μέλλον για χάρη κάποιων άλλων. Θα βρείτε instrumentals που μοιάζουν απλά, όχι επειδή είναι εύκολα στην σύνθεσή τους, αλλά επειδή καλλιεργούν γρήγορα την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. Δεν μιλάμε για περίεργα ψευτό – alternative κομμάτια που κάνουν τον κάθε κομπλεξικό ακροατή να χαίρεται επειδή τα γνωρίζει “μόνο΄αυτός και όχι οι φίλοι του και που είναι ΤΟΣΟ περίεργα που δεν μπορεί να προσδιορίσει το ανθρώπινο αυτί περί τίνος πρόκειται. Είναι μουσική βγαλμένη από την καρδιά ενός ανθρώπου που αφήνει πίσω του ένα κενό και μία κληρονομιά, η οποία θα ήταν καλό να διαμοιραστεί σε όσο το δυνατών περισσότερους ακροατές.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Spiral»«Far Fowls», «Waiting for The Clouds», «Prayers», «Island»

Tracklist:

01. Spiritual State (featuring Uyama Hiroto)
02. Sky is Tumbling (featuring Cise Star)
03. Gone Are The Days (featuring Uyama Hiroto)
04. Spiral
05. City Lights (featuring Pase Rock & Substantial)
06. Color of Autumn
07. Down on The Side
08. Yes (featuring Pase Rock)
09. Rainy Way Back Home
10. Far Fowls
11. Fellows
12. Waiting for The Clouds (featuring Substantial)
13. Prayer
14. Island (featuring Uyama Hiroto & Haruka Nakamura)

.

Far Fowls

.

Waiting for The Clouds (featuring Substantial)

Επιμέλεια: Έκτωρ Αποστολόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *