Κριτική Δίσκου: T-Pain – rEVOLVEr

«I’ll be remembered for new album RevolveR». Αχ, αυτές οι δηλώσεις… Πάντοτε ο νέος δίσκος ενός καλλιτέχνη είναι ο πιο σημαντικός μέχρι τον επόμενο και στην περίπτωση του T-Pain τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Η αλήθεια είναι δεν περίμενα και πολλά πριν από την ενασχόληση μου με το «rEVOLVEr». Πρώτον, επειδή ο γνωστός τραγουδιστής προέρχεται από την χειρότερη (καλλιτεχνική) περίοδο της καριέρας του και δεύτερων, ποτέ του δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει έναν διαχρονικό δίσκο, ένα album για το οποίο θα τον θυμάται … ο κόσμος.

Υπήρχαν όμως και τα θετικά σημάδια τους τελευταίους μήνες. Το «5 O’clock» είναι ίσως το καλύτερο single που έχει κυκλοφορήσει ο ίδιος από τότε που μας παρουσιάστηκε ως T-Pain και άρχοντας του autotune, μαζί με τα «I’m Sprung» και «Buy U a Drank (Shawty Snappin’)». Η παραγωγή είναι δική του, το sample της Lilly Allen λειτούργησε τόσο καλά που έγινε feat και ο Wiz Khalifa προσθέτει απλώς τα απαραίτητα rap vocals. Σαν ένα καλοκουρδισμένο ελβετικό ρολόι, το πιο πετυχημένο μέχρι τώρα single του δίσκου είναι συγχρόνως και το καλύτερο τραγούδι ολόκληρου του project.

Τα κομμάτια που ακολουθούν το πιο ήρεμο μοτίβο υπερτερούν σε γενικές γραμμές ως προς την ποιότητα τους. Δεν είναι όλα τέλεια, αλλά μου άρεσε που ο 26χρονος Αμερικανός επέμενε κατά κάποιον τρόπο στα down low beats, με μια ελαφριά δόση από πιο bouncy υφάκι όπως π.χ. «Rock Bottom»«Sho-Time (Pleasure Thang)»«I Don’t Give a Fuck» κτλ. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο τα παραπάνω παραδείγματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως εξέλιξη (rEVOLVEr) στον ήχο του, στην παρουσίαση του και γενικότερα στις ιδέες του T-Pain, ειδικά όταν φέρνω στο μυαλό μου τραγούδια τύπου «Bartender» και «I’m In Luv Wit A Stripper». Συνεπώς, μιλάμε για κομμάτια που είναι πολύ ωραία, που στηρίζονται όμως στις βάσεις που είχε θέσει ο ίδιος πριν από μία πενταετία. Επίσης, αξίζει να αναφερθώ και στο «Drowning Again», μία συμπαθητική autotune μπαλάντα που πράγματι λειτουργεί με τα “μηχανικά” φωνητικά του και που θα την βάφτιζα ως την ευχάριστη έκπληξη του CD.

Το «rEVOLVEr» όμως έχει και το προφίλ του clubber, απαραίτητο την σήμερον ημέρα για τους neo-R&B καλλιτέχνες. Ο T-Pain δεν θα ήταν T-Pain άμα δεν είχε μία συνεργασία με τον Pitbull και μία-δυο ηλεκτρονικές παραγωγές από Chuckie («It’s Not You (It’s Me)») και Dr. Luke («Turn All the Lights On»). Tο πρώτο κρίνεται απλώς ως «καλούτσικο», γιατί σίγουρα περίμενα παραπάνω από την συνύπαρξη αυτών των δύο ανθρώπων. Το δεύτερο track που έχει και συμμετοχή από Ne-Yo δεν είναι αρνητικό, αλλά έχει τοποθετηθεί εντελώς λανθασμένα, επειδή κλείνει τον δίσκο με έναν σούπερ δυναμικό τρόπο μετά από ένα ιδιαίτερα ήρεμο 20λεπτο και μοιάζει λίγο εκτός τόπου και χρόνου.

Όσο για τα πιο βρώμικα hip-hop-like-club-bangers (ωραία λέξη βρήκα), δεν έχω να πω και πολλά. Προβλέψιμα όσο δεν πάει, μ’ έναν Chris Brown που δεν έδωσε τίποτα το τρομερό, αλλά και που πάλι θα κάνει επιτυχία στα charts. Το μόνο που περιμένω να παίξει αρκετά στα νυχτερινά κέντρα και στα R’n’B nights είναι το «Bottlez» που φέρει την υπογραφή των Catalyst και Detail. Αλλά με τον τελευταίο στα rap vocals στην αρχή του τραγουδιού, δεν πας πουθενά. Εντελώς αδιάφορο feat και απορώ γιατί δεν έβαλε κάποιο πιο ενδιαφέρον όνομα τύπου Fabolous, Lloyd Banks, Juelz Santana κτλ.

Όταν ξεκινάει ο δίσκος με το «Bang Bang Pow Pow» , του οποίου το intro θέλει να μοιάσει στον Sisquo, περιμένω ένα album που έχει δυναμικές παραγωγές και ίσως μερικές ηχητικές εκπλήξεις. Το «rEVOLVEr» όμως, δεν παρουσιάζει καμία απολύτως καινοτομία και σίγουρα δεν φέρνει στον φως έναν «καινούργιο» T-Pain. Αντιθέτως, υπενθυμίζει στο κοινό γιατί συμπαθεί (ή αντιπαθεί) αυτά τα χρόνια τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, ο οποίος όμως σώνει την παρτίδα με αρκετά καλά τραγουδάκια. Ειδικά για τους ακροατές που ψάχνουν κυρίως ένα πιο ήρεμο Pop-R’n’B album μαζί με πέντε up tempo στιγμές, τα 14 κομμάτια θα τους καλύψουν 100%. Αρκετά καλύτερο απ’ ότι περίμενα, με μία δόση ηρεμίας που βοηθάει αρκετά τον τέταρτο προσωπικό δίσκο του και ξαναβάζει τον T-Pain στον χάρτη.

Υ.Γ.: Δεν θα βρείτε τίποτα το τρομερό στην deluxe edition. Τα τρία extra κομμάτια είναι σε γενικές γραμμές καλά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα χάσετε κάτι άμα δεν τα έχετε. Σου δίνει κυριολεκτικά την αίσθηση του επιπλέον μουσικού υλικού.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Bang Bang Pow Pow», «5 O’clock», «Rock Bottom»,  «I Don’t Give a Fuck»

Tracklist:

01. Bang Bang Pow Pow (feat. Lil Wayne)
02. Bottlez (feat. Detail)
03. It’s Not You (It’s Me) (T-Pain vs. Chuckie) (feat. Pitbull)
04. Default Picture
05. 5 O’clock (feat. Wiz Khalifa and Lily Allen)
06. Sho-Time (Pleasure Thang)
07. Rock Bottom
08. Look at Her Go (feat. Chris Brown)
09. Mix’d Girl
10. I Don’t Give a Fuck
11. Drowning Again (feat. One Chance)
12. When I Come Home
13. Best Love Song (feat. Chris Brown)
14. Turn All the Lights On (feat. Ne-Yo)

Bonus Tracks
15. Center of the Stage (feat. R. Kelly & Bei Maejor)
16. Regular Girl
17. Nuthin’ (feat. E-40 & Detail)

.

5 O’clock (feat. Wiz Khalifa and Lily Allen)

 Επιμέλεια: Έκτωρ Αποστολόπουλος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *