Κριτική Δίσκου: Jay-Z and Kanye West – Watch the Throne

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την περσινή πορεία του Kanye West στα μουσικά δρώμενα με έναν από τους δίσκους της χρονιάς; Ή μπορεί κάποιος να ξεχάσει τον περσινό οίστρο του Jay-Z στα couple που έδινε στις διάφορες συμμετοχές που έκανε; Για φανταστείτε αυτούς τους 2 φορμαρισμένους καλλιτέχνες, που πάντα είχαν απίστευτη χημεία μεταξύ τους, να κυκλοφορούν έναν ολόκληρο δίσκο μαζί. Ήταν κάτι που σίγουρα όλοι οι φίλοι του Kanye και του Jay-Z ήθελαν να δουν καιρό τώρα. Έτσι, αποφάσισαν να βγάλουν το «Watch The Throne» και εμείς το ακούσαμε και σας το παρουσιάζουμε.

Το «Watch The Throne» από την αρχή, πριν καν αρχίσεις την ακρόαση, σε έχει βάλει στο κλήμα ότι πρόκειται ο δίσκος της χρονιάς. Πρώτη φορά, που ένας δίσκος την εποχή των leaks και του download δεν υπήρχε σε κανένα site για κατέβασμα. Τι καλύτερο λοιπόν από 16 νέα, ολόφρεσκα κομμάτια έτοιμα για ακρόαση με το αγαπημένο μας δίδυμο να κάνει κουμάντο; Αρχίζοντας με το πρώτο single, «H.A.M»,  η αλήθεια είναι ότι δεν ενθουσιάστηκα ούτε παραγωγικά ούτε στιχουργικά. Ο Jay-Z ήταν καλός αλλά μέχρι εκεί, ενώ η παραγωγή του Lex Luger ήταν μία από τις γνωστές του, με τον Kanye να βάζει κάποια έξτρα στοιχεία. Το δεύτερο single που κυκλοφόρησε αρκετά αργότερα, ήταν πολύ καλύτερο. Μπορεί σε θεματολογία το «Otis» να ήταν το λεγόμενο «money cash hoes» χωρίς κάποιο τρελό νόημα, αλλά μουσικά ήταν το πρώτο δείγμα ότι ο Κύριος West μας έχει ετοιμάσει πράματα και θάματα. Σε όλο τον δίσκο δεν έχει δουλέψει κανένα κομμάτι μόνος του, πέρα από το «Otis». Μάζεψε μία ομάδα που άνετα θα την χαρακτήριζες ως dream team» για να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κάτι τέτοιο συνέβη. Πολλές παραγωγές με Q-Tip ενώ οι περισσότερες είχαν μέσα τον Mike Dean, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί έναν από τους αγαπημένους του συνεργάτες.

Έχοντας χρησιμοποιήσει  κάποια ίσως γνωστά samples, η ομάδα των παραγωγών κάνει εύκολη την δουλειά του Jay-Z. Ένας Jay που έχει μείνει στο 2010 – όταν επισκίασε όσους MCs βρέθηκαν μπροστά του. Γράφει για ρολόγια και ποτά, αλλά δεν είναι λίγα τα κομμάτια που αγγίζει πιο ουσιαστικά θέματα. Το περίφημο «Murder to Excellence», που είναι μια πραγματική δημιουργία από όλες τις πλευρές, οι rappers σε ένα κομμάτι που χωρίζεται σε δύο μέρη. Πως κατάφεραν από το «Murder» να φτάσουν στο «Excellence». Όλα αυτά σε μία έμπνευση του Swizz Beatz και του S1 που μοιράζονται τα δύο κομμάτια στην παραγωγή, κάνοντας διαφορετικές παραγωγές και ταυτόχρονα ίδιες.

Αυτό που προσπάθησαν να κάνουν οι δυο καλλιτέχνες είναι να εστιάσουν όλο το ενδιαφέρον σε εκείνους.Έτσι οι συμμετοχές δεν ήταν από το φάσμα του hip hop, μαζεύοντας τραγουδιστές για να κάνουν τα hooks και να δώσουν μια μελωδικότητα. Τραγουδιστές όπως Frank Ocean, Beyonce, Mr Hudson, ενώ πήρε και φωνητικά από τον  Otis Redding στο ομώνυμο κομμάτι. Τελικά το κατάφεραν και πολύ καλά θα έλεγα. Ο Jay-Z ήταν άψογος στην πλειοψηφία των κομματιών αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ο Kanye West ήταν καλύτερος από ότι συνηθίζει. Έχω πει ότι ο Kanye πρώτα είναι παραγωγός και κατά δεύτερο λόγω rapper. Δεν είναι λίγο να μπορείς να σταθείς σε ένα Α επίπεδο δίπλα από στον Jay-z.

Για μένα ο άνθρωπος του δίσκου πρώτα ήταν ο West και μετά ο Jigga. O Kanye κατάφερε να κάνει πράγματα που πραγματικά δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να κάνει. Στο «Gotta Have It» όταν είδα παραγωγή Pharrell ήμουν σίγουρος ότι το κομμάτι θα είναι το χειρότερο του δίσκου. Όλως παραδόξως το κομμάτι ήταν πολύ καλό. Όπως έχω ξανά πει, πρέπει να έχει ταλέντο για να κάνεις παραγωγούς που είναι εντελώς ντεφορμέ να σου δίνουν το 100% των δυνατοτήτων τους. Όπως έκανε και με τον Swizz Beatz, όπως έκανε με τον RZA, όπως έκανε με όλους.  Και στα 2 πόστα που είχε έδωσε τον καλύτερο εαυτό του, χωρίς να πει ότι ο Jay έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε ένας MC που μπορεί να μιλάει για το ίδιο θέμα και να βρίσκει 100 διαφορετικούς τρόπους να το κάνει; Κλασσικό παράδειγμα το «Illest Mothefucker Alive» που αναφέρει με αυτοπεποίθηση ότι αυτός ο δίσκος θα είναι και πάλι στην κορυφή των Charts, μιλόντας για ένα ατομικό ρεκόρ που κρατάει τα τελευταία χρόνια. «King Hov, I’m exactly what the fuck you think/11 in a row, Bill Russell rings, Michael Jordan swag/Yall think Michael Jordan bad/Nigga I got a 5 more rings than Michael Jordan had/Elvis has left the building now I’m on the Beatles ass/Niggas hear Watch The Throne, yeah it’s like the Beatles».

Με λίγα λόγια από την αρχή ως το τέλος είναι μοναδικό. Πολλά διαφορετικά συναισθήματα με πολλά διαφορετικά κομμάτια. Είτε πιο ανάλαφρα ακούσματα σαν το «Otis» ή σαν το «Thats My Bitch», είτε πιο σοβαρά σαν το «Murder to Excellence» ή το «Made In America». Κομμάτια με μπόλικη δόση τραγουδιού όπως το «When i love you» αλλά και πιο ήρεμα κομμάτια όπως το «The Joy». Δυο καλλιτέχνες με απίστευτη χημεία κάνουν πειράματα και αποδεικνύουν γιατί μερικοί τους θεωρούν κορυφαίους σε αυτό που κάνουν τόσα χρόνια. Από την αρχή μέχρι το τέλος θα βρεις διαμάντια, χωρίς να κάνει κοιλιά σε κάποιο σημείο, έχοντας ίσως και μόνο ένα με δύο fillers τα οποία δεν χαλάνε καθόλου την αισθητική του δίσκου.

Deluxe Edition

Δεν θα πω πολλά γιατί δεν αλλάζει τίποτα από αυτά που είπα για τον δίσκο. Έχοντας έξι επιπλέον κομμάτια το αποτέλεσμα είναι να επεκτείνει την μουσική ευχαρίστηση που σου αφήνει η κανονική έκδοση. Σίγουρα αξίζει τα μερικά έξτρα ευρώ που θα δώσει κάποιος για να την αποκτήσει.

Βαθμολογία:

Deluxe:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «No Church in the Wild», «Who Gon Stop Me»,«Illest Motherfucker Alive», «Why I Love You», «Made in America», «Murder to Excellence»

Tracklist:

01. No Church in the Wild (featuring Frank Ocean)
02. Lift Off (featuring Beyoncé)
03. Niggas in Paris
04. Otis (featuring Otis Redding)
05. Gotta Have It
06. New Day
07. Prime Time
08. Who Gon Stop Me
09. Murder to Excellence
10. Welcome to The Jungle
11. Sweet Baby Jesus (featuring Frank Ocean)
12. Love You So
13. Illest Motherfucker Alive
14. H.A.M.
15. That’s My Bitch
16. The Joy

Standart Version:

01. No Church in the Wild (feat. Frank Ocean)
02. Lift Off (feat. Beyoncé)
03. Niggas in Paris
04. Otis (feat. Otis Redding)
05. Gotta Have It
06. New Day
07. That’s My Bitch
08. Who Gon Stop Me
09. Murder to Excellence
10. Welcome to the Jungle
11. Made in America (feat. Frank Ocean)
12. Why I Love You (feat. Mr Hudson)

,

H.A.M

9 Comments

  1. το πήρε το πεντάρι!

  2. ΔΕΝ γινόταν να μην το πάρει.Αρχίζω να γκρουπίζω με αυτά που ακούω.

  3. μαλάκα, τελείωσε. δε μπορούνε να φτάσουνε πιο ψηλά! ο πήχης είναι στο θεό!

  4. Θα γραψει ιστορια η αλμπουμαρα!!!! Συμφωνω με το αρφρο στο φουλ!!!

    Υ.Γ.

    Μονο εγω εχω καβλωσει τοσο πολυ με το H*A*M που το βαζω καθε μερα με τσιτα τα ηχεια??? 😀

  5. Καλούτσικο 😛
    Όχι εντάξει γάμησε στεγνά.

    Πότε πρόλαβες κιόλας το review? lol

  6. Το μεσημέρι το άκουσα το απόγευμα ήταν έτοιμο.Και δεν είναι και μικρό.Κοντά 1000άρι λέξεις είναι!

  7. Σε 10 χρόνια θα λέμε στα πιτσιρίκια για αυτό τον δίσκο…Μεγάλος Jigga, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Ye!

  8. To masonistiko lobby toy edose to 5ari!

  9. ox ox karne σταματα, γιατι σε ενα παλιο dance/house αρθρο κατηγορουν αυτες τις μερες για “distixos ta kiklomata tis mousikis stin elladitsa de tha papsoun na iparxoun…diaplekomena intrigka apateonies k komplex” 😛

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *