250 χλμ/ώρα: Curren$y, Limp Bizkit και Pete Rock & Smif N Wessun

Το μοναδικό κοινό στοιχείο που έχουν και οι τρεις κυκλοφορίες που ακολουθούν στην τριπλή κριτική δίσκου, είναι το ραπάρισμα. Ένας φρέσκος τυπάκος (Curren$y), ένα ιερό τέρας που συνεργάζεται με ιστορικούς MCs (Pete Rock & Smif-N-Wessun) και ένα πολυπλατινένιο group (Limp Bizkit) έρχονται στο σημερινό «250 χλμ/ώρα», για να κλείσουν έναν ενδιαφέρον μουσικό μήνα.

Curren$y – Weekend At Burnie’s

Μου φαίνεται ότι θα γίνω φανατικός οπαδός του Curren$y μόνο και μόνο εξαιτίας της απίστευτης σταθερότητας που δείχνει τον τελευταίο χρόνο. Πέρσι έφτασε με δύο δίσκους την ίδια χρονιά να συζητιέται στα hip-hop πηγαδάκια ως rookie της χρονιάς (αν και δεν είναι και τόσο φρέσκος στα χαρτιά). Το 2011 ήθελε να συνεχίσει αυτή την θετική πορεία. Με αρκετές καθυστερήσεις, αλλαγές πλάνου, διαφοροποιήσεις στον τίτλο, εσωτερική μεταγραφή σ’ άλλη δισκογραφική εταιρία και πολλά ακόμα, βγήκε (επιτέλους) η νέα δισκογραφική κίνηση του νεαρού rapper. Η πρώτη μεγάλη διαφορά σε σχέση με προηγούμενα albums, βρίσκεται στις παραγωγές του «Weekend At Burnie’s». Ο Ski Beatz δεν υπάρχει σε αυτό το project και την δουλειά την ανέλαβαν οι Monsta Beatz, Havoc, Rahki, Magnedo7 και Dirk Pate, οι οποίοι έκαναν προσεγμένη δουλειά.  Γενικότερα, ο ήχος που επιλέχθηκε είχε ως βάση να ταιριάζει στο κεντρικό πρόσωπο του δίσκου και εν τέλει το κατάφεραν, ακόμα και χωρίς τον Ski. Για πρώτη φορά ακούω ένα τόσο mainstream και προσωπικό tune από τον Curren$yShe Dont Want A Man») και ομολογώ ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν με χάλασε καθόλου. Τα χαλαρά θέματα είναι ιδιαίτερα διασκεδαστικά και θυμίζουν έντονα τα «Pilot Talk» του 2010. H νέα κυκλοφορία του Curren$y δεν παρουσιάζει κάτι το ολοκαίνουργιο, αλλά καταφέρνει να κρατήσει τα υψηλά σταντάρ ενός rapper που έχει χτίσει σε μία συγκεκριμένη προσωπικότητα. Αν ο καλλιτέχνης αυτός είχε κάνει την εμφάνιση του μια δεκαετία νωρίτερα – τότε που όλοι οι rappers έπαιρναν airplay-, θα είχε δημιουργήσει ένα πολύ μεγαλύτερο όνομα με αυτό το υλικό.

 

Βαθμολογία:


Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Jetsgo», «You See It», «This Is The Life», «On Gs», «Money Machine»

Tracklist:

01. Jetsgo
02. Still (Feat. Trademark And Young Roddy)
03. She Dont Want A Man
04. One Life
05. You See It
06. Televised (Feat. Fiend And International Jones)
07. This Is The Life
08. On Gs (Feat. Young Roddy And Trademark)
09. Money Machine
10. Whats What
11. JLC
12. Get Paid (Feat. Young Roddy And Trademark)

.

Pete Rock & Smif N Wessun – Monumental

Μία «μεγάλη» δισκογραφική κίνηση, με «μικρό» όμως εξώφυλλο. Καλύτερα να μην κρίνω τα πράγματα από το περιτύλιγμα τους και γι’αυτό ξεκινάω κατευθείαν με την ηχητική εντύπωση που μου άφησε. Ότι το «Monumental» θέλει να βγάλει – και τα καταφέρνει – έναν αυθεντικό Hip-Hop ήχο είναι λίγο πολύ γνωστό σ’ όλους. Ο Pete Rock δίνει μερικά εντυπωσιακά beats, αλλά και μερικά που θα τα χαρακτήριζα συμπαθητικά. Δεν είναι ένα μουσικό διαμάντι, ούτε κάτι που εμφανίζεται ως κάτι εντελώς καινοτόμο. Απλά, τα πάντα λειτουργούν ρολόι σ’ ότι αφορά τον ήχο αυτού του collabo LP. Παράπονα δεν θα μπορούσα να έχω και από τους βασικούς MCs του δίσκου, με τους Smif N Wessun να μου αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι οι «παλιοί» είναι διαφορετικοί.  Θα επαναλάβω ότι και στο λυρικό σκέλος του «Monumental» δεν υπάρχει κάτι που θα με αφήσει με ανοικτό το στόμα ή που θα καπελώσει παλιότερες δουλειές του θρυλικού αυτού διδύμου. Μπορεί να ευθύνονται και οι επιλογές στις συμμετοχές του album, οι οποίες μπορεί να βοηθήσουν (Freeway, Raekwon) αλλά συγχρόνως μπορεί και να περάσουν απαρατήρητες (Memphis Bleek). Ο δίσκος χάνει από το γεγονός ότι δημιουργήθηκε από τρία ονόματα που έχουν μία τεράστια ιστορία, αλλά χωρίς να καταφέρουν να του μεταφέρουν αρκετά από τα χαρακτηριστικά τους που θα το έκαναν classic. Όταν όμως αποτελείται από καλά beats και σοβαρά raps, είναι λίγο άδικο να μιλάω για μία απογοήτευση. Θα προτιμήσω να επικεντρωθώ στα καλά αποτελέσματα ενός σοβαρού Hip-Hop δίσκου, ο οποίος με το συγκεκριμένο ύφος του προσθέτει «κάτι» που έλειπε μέχρι τώρα από την φετινή χρονιά.

Βαθμολογία:


Κoμμάτια Που Ξεχώρισαν: «Prevail», «That’s Hard», «Roses», «Fire», «(I’m A) Stand Up Guy»

Tracklist:

01. Intro
02. Monumental Ft. Tyler Woods And Pete Rock
03. Prevail Ft. Raekwon
04. That’s Hard Ft. Sean P And Styles P
05. Top Of The World Ft. Memphis Bleek
06. Feel Me Ft. Rock Of Heltah Skeltah And Bun B
07. Roses Ft. Freeway
08. Fire
09. This One Ft. Top Dog And Jahdan Blakkamoore
10. Do It Ft. Hurricane G
11. Night Time Ft. Pete Rock And Buckshot
12.  (I’m A) Stand Up Guy Ft. Black Rob
13. Go Off
14. Time To Say.

.

Limp Bizkit – Gold Cobra

Φοβόμουν την συγκεκριμένη ακρόαση. Οι μνήμες του απίστευτα κακού «The Unquestionable Truth (Part 1)» είχαν μείνει χαραγμένες στο υποσυνείδητό μου κι ας είχαν περάσει έξι ολόκληρα χρόνια. Αργότερα, είδα όλες αυτές τις θετικές κριτικές σχετικά με το «Gold Cobra» και όλο αυτό ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία να το ακούσω. 49 λεπτά αργότερα, δεν κατάλαβα ως προς τι όλη αυτή η χαρά από διάφορα περιοδικά και sites. Σύμφωνοι, νιώθεις μία μικρή αύρα όπως τις καλές παλιές μέρες των Limp Bizkit. Το «Bring It Back» π.χ. θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δήλωση ότι θέλουν να επαναφέρουν το παλιό καλό τους πρόσωπο στο προσκήνιο. Έμειναν όμως στην μέση αυτής της επιθυμίας. Ακούγεται ένας δυνατός rock ήχος, που έμεινε όμως συνολικά στην μέση με μερικές κουραστικές προσπάθειες. Επανέφεραν το παρορμητικό ραπάρισμα κάνοντας μία προσπάθεια να δημιουργήσουν κολλητικά τραγούδια, όμως ακριβώς αυτό το στοιχείο λείπει από αυτόν τον δίσκο: τα καλά hooks. Το «Douche Bag» μπορεί στην αρχή να μοιάζει σαν hit και ίσως να κατάφερνε να κάνει το μπαμ μ’ ένα καλό video clip, αλλά εμένα προσωπικά μου ακούγεται σαν ένα χειρότερο «Hot Dog». Σίγουρα, πρόκειται για την πιο σοβαρή προσπάθεια των Limp Bizkit από το 2000 και μετά. Όλο αυτό μου δίνει την αίσθηση η φοβερή ικανότητα του Wes Borland, το πωρωμένο ύφος του Fred Durst (ο οποίος παίρνει πάλι κάτω από την βάση στο περιεχόμενο των raps του, αλλά who cares?) και όλη αυτή η θετική ενέργεια χάθηκε μέσα στην υπερπροσπάθεια για να φτάσουν το επικό «Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water».

Βαθμολογία:


Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Bring It Back», «Gold Cobra», «Shark Attack», «Shotgun», «Douche Bag»

Tracklist:

01. Introbra
02. Bring It Back
03. Gold Cobra
04. Shark Attack
05. Get A Life
06. Shotgun
07. Douche Bag
08. Walking Away
09. Loser
10. Autotunage
11. 90.2.10
12. Why Try
13. Killer In You

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *