Κριτική Δίσκου: Foo Fighters – Wasting Light

Η επιστροφή μου στα reviews συνδυάζεται με μία μικρή ελπίδα. Ότι θα νιώσω μέσα απ’ αυτή την κυκλοφορία έστω και για λίγο την εποχή όπου τα rock, metal, nu-metal, punk albums ανέβαιναν κάθε εβδομάδα στα charts, κι ας φαντάζει μακρινή και ξεχασμένη πλέον. Πολλά groups που στηρίχθηκαν μονάχα σε μερικά μεγάλα singles (βλέπε Puddle Of Mud) χάθηκαν πολύ γρήγορα. Πλατινένιοι καλλιτέχνες όπως οι Limp Bizkit δεν λένε να σταθούν με τίποτα στα δυο τους πόδια και πολυαγαπημένα μουσικά σχήματα όπως οι System Of A Down σταμάτησαν για μία πενταετία. Η νέα κυκλοφορία των Foo Fighters μοιάζει με όαση αυτή την περίοδο, από μία μπάντα που ξέρει τι σημαίνει να είσαι «διαχρονικός».

Πολλά ακούστηκαν και άλλα τόσα γράφτηκαν γι’ αυτό το LP. Για την ηχογράφηση του δίσκου στο γκαράζ, για την ανάθεση της παραγωγής στον παλιό γνώριμο Butch Vig (σας λέει τίποτα ο τίτλος… «Nevermind»?) και για την «επιστροφή» του Pat Smear. Όλα αυτά ακούγονται σε αρκετά σημεία διάφορων κομματιών του «Wasting Light». Ο παλιός καλός Dave Grohl, ο οποίος φαίνεται ότι προσπάθησε μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά να επαναφέρουν ένα ύφος που με πάει αρκετά χρόνια πίσω. Το «Bridge Burning» φέρνει μία τρομακτική ενέργεια από το πρώτο κι ολας λεπτό, ανεβάζοντας τις ταχύτητες της κιθάρας όσο περνούν τα λεπτά. Αυτή η σκληρή ενέργεια πηγάζει μέσα από τις καρδιές των Foo Fighters. Όσες φορές κάνει την εμφάνισή της σε παρασέρνει, αλλά συγχρόνως βγάζει και έναν μικρό απροσανατολισμό. Φοβερά τα σολαρίσματα τύπου «Rope» και πολλές φορές αξίζουν περισσότερο και από το ίδιο το κομμάτι. Αυτό είναι και το πρώτο πρόβλημα που συνάντησα σε μερικά σημεία.

Τα τραγούδια σε πωρώνουν και αφήνουν υποσχέσεις για την συνέχεια. Σε γενικές γραμμές όμως, κανένα από τα παρακάτω tracks δεν αγγίζουν το τέλειο μουσικό παράδειγμα που περίμενα. Γι’ αυτό και υπήρχαν περιπτώσεις όπου μου άρεσαν κάποια διαστήματα περισσότερο απ’ ότι ολόκληρο το τραγούδι. Ακόμα και τα ρεφρέν θα μπορούσαν να είναι λίγο περισσότερο προσεγμένα, να φέρνουν πιο κοντά τον ακροατή με το βασικό πλάνο του δίσκου. Κάτι που καταφέρνει, κατά την δική μου άποψη, σ’ έναν μεγάλο βαθμό το «Dear Rosemary», που συνδέει έναν όμορφο ήχο και έξυπνο hook μ’ έναν κρυμμένο ηχητικό δυναμίτη. Τέτοιου είδους καταστάσεις ταιριάζουν πολύ σ’ έναν rock δίσκο γενικότερα και πόσο μάλλον τώρα που κοντοζυγώνει και η καλοκαιρινή περίοδος.

Θα ήταν άδικο βέβαια να μην αναφερθώ και σε κομμάτια που είναι πιο προσωπικά και δημιουργούν μέσα από τους χαρακτηριστικούς ήχους μία εξαίρετη ατμόσφαιρα (βλέπε «I Should Have Known»). Τέτοιου είδους δημιουργίες αποτελούν βέβαια εξαιρέσεις ή αν θέλετε καλύτερα, ευχάριστα διαλείμματα σ’ ένα CD που δεν επέλεξε τυχαία σαν βασικό του single το «White Limo». Ο παρορμητισμός και η θετική ενέργεια που βγάζουν ο Dave Grohl και η παρέα τους προς τα έξω, μπορεί να μην φαίνεται κατευθείαν όπως στα τελευταία τρία LPs του, αλλά δείχνουν τον δημιουργικό χαρακτήρα τους. Έστω και αν τα κομμάτια δεν είναι άριστα ή δεν έχουν απίστευτα μεγάλο replay value, τουλάχιστον είναι ένας δίσκος που εκπέμπει μία ταυτότητα η οποία μοιάζει πάνω απ’ όλα αυθεντική.

Το καλό με τους Foo Fighters είναι ότι ποτέ δεν προσπάθησαν να γίνουν οι νέοι Nirvana. Κάνουν κάτι δικό τους και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσουν να το κάνουν για καμιά δεκαετία ακόμα. Οι υποστηρικτές των Foo θα ξετρελαθούν με αυτόν τον δίσκο, μόνο και μόνο για το old school (αν μπορώ να το πω έτσι) feeling που βγάζει προς τα έξω. Οι υπόλοιποι θα νιώσουν μία ικανοποίηση που έδωσαν το χαρτζιλίκι τους για ένα CD που έχει την δυνατότητα να τους ροκάρει όσα λίγα albums το 2011, ακόμα και αν προβούν σε δυο-τρία skips μετά το τρίτο ολοκληρωμένο άκουσμα του. Το «Wasting Lights» έρχεται να φωτίσει λίγο το μουσικό τοπίο με μία δουλειά που μπορεί να μην μείνει στην σύγχρονη μουσική ιστορία, αλλά θα σας προσφέρει δυνατά απογεύματα για το υπόλοιπο 2011.

Βαθμολογία

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Bridge Burning», «Dear Rosemary», «I Should Have Known»

Tracklist:

1. Bridge Burning”
2. “Rope”
3. “Dear Rosemary”
4. “White Limo”
5. “Arlandria”
6. “These Days”
7. “Back Forth”
8. “A Matter Of Time”
9. “Miss The Misery”
1o. “I Should Have Known”
11. “Walk”

.

White Limo

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *