Κριτική Δίσκου: Ill Bill and Vinnie Paz – Heavy Metal Kings

Δύο ικανότατοι rappers και με σοβαρό παρελθόν, αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα full lenght album. Το εξώφυλλο και ο τίτλος του δίσκου αφήνουν να εννοηθεί προς τα πού θα βαδίσουν οι Vinnie Paz και Ill Bill, αλλά συγχρόνως δίνει και υποσχέσεις. Ότι θα ακούσω ένα CD γεμάτο με ενέργεια, σκληρές ρίμες, έξυπνα punchlines και ένα 100% καθαρό Hip-Hop LP. Με λίγα λόγια, αν είσαι ακροατής του underground, τρίβεις αυτή την στιγμή τα χέρια σου…

Οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες έχουν κάνει αξιοσέβαστα πράγματα κατά την διάρκεια της καριέρας τους και δημιούργησαν ένα κοινό που τους ακολουθεί σ’ ό,τι και αν κάνουν. Όχι και άδικα, αφού με κομμάτια όπως το «Keeper of the Seven Keys» και «Children Of God» βάζουν για άλλη μια φορά γερές βάσεις ότι θα κρατήσουν το αυθεντικό, ποιοτικό και επιθετικό rap τους.  Το μοναδικό ερώτημα που γεννάται, είναι κατά πόσο θα μπορέσουν να με εκπλήξουν με κάτι καινούργιο και πιο φρέσκο. Δυστυχώς (ή ευτυχώς για κάποιους άλλους) παρουσιάζουν ακριβώς το ίδιο πράγμα όπως και στο άμεσο παρελθόν τους. Παθιασμένα κείμενα, τα οποία όμως δεν διαφοροποιούνται σε καμία περίπτωση από παλιότερες προσπάθειές τους, και παραγωγές που εν μέρει πωρώνουν, αλλά από την άλλη πάλι, σκέφτομαι «μία από τα ίδια». Οι εκπληκτικές προσπάθειες τύπου «Impaled Nazarene» θα διακριθούν εύκολα και θα λατρευτούν πολύ γρήγορα από το σκληροπυρηνικό (και όχι μόνο) κοινό τους. Φοβερό samplάρισμα, με το όλο σκηνικό να θυμίζει μία καλοκουρδισμένη μηχανή. Το ίδιο εύκολα όμως, διακρίνονται για την ανούσια προσφορά τους, ηχητικά αποτελέσματα τύπου «Leviathan (The Spell of Kingu)», το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση κουράζει απίστευτα πολύ. Για κάθε δυνατό τραγούδι («Splatterfest»), αντιστοιχεί και μία αρκετά προβλέψιμη κυκλοφορία («Oath of the Goat»). Δεν υπάρχει μία δημιουργική πρόοδος ή ένα έξυπνο concept που θα μπορούσε να προσκαλέσει καινούργιο κοινό. Την ικανότητα  για να πραγματοποιήσουν ένα στιχουργικά έξυπνο πλάνο,με ξύπνιες ιδέες, την έχουν και με το παραπάνω.

Απλά, γι’ άλλη μία φορά, έχω να κάνω με rappers οι οποίοι ακολουθούν τον ασφαλή δρόμο και προσπαθούν να κάνουν καλά αυτό που ξέρουν. Το πρόβλημα είναι, ότι αυτό το γνωρίζω από τις προηγούμενες ολοκληρωμένες προσπάθειές τους. Δεν αμφισβητώ ότι έχουν στιχουργικό βάθος, ότι ξέρουν να βγάζουν την οργή τους μέσα από τις παραγωγές τους και ότι προσπαθούν να αφυπνίσουν τον κόσμο μέσα από τους στίχους τους. Χρειάζεται όμως και το κάτι παραπάνω για να έχεις μία σοβαρή αντοχή στον χρόνο. Μερικοί θα κουραστούν από το ραπάρισμα των Paz και Ill Bill, αλλά θα βρουν ελκυστικές κάποιες παραγωγές του «Heavy Metal Kings». Άλλοι πάλι, θα κάτσουν να γράψουν σε χαρτάκι τις μπάρες τους, όμως θα κουραστούν ενδεχομένως από το επαναλαμβανόμενο ύφος κάποιων beats. Η αλήθεια κρύβεται κάπου στην μέση: Oι fans θα γουστάρουν πολύ, οι hip-hop ακροατές θα ξεχωρίσουν τα θετικά του δίσκου και οι υπόλοιποι θα το προσπεράσουν. Πρόκειται για μία αρκετά σοβαρή προσπάθεια από έμπειρους ανθρώπους, η οποία όμως δεν ρόκαρε» στον βαθμό που έπρεπε.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Keeper of the Seven Keys»,  «Children Of God», «Impaled Nazarene», «Splatterfest»

Tracklist:

01. Keeper of the Seven Keys
02. Eye is the King
03. Impaled Nazarene
04. Children of God
05. Blood Meridian
06. Oath of the Goat
07. King Diamond
08. The Vice of Killing feat. Reef the Lost Cauze & Sabac Red
09. Devils Rebels feat. Crypt the Warchild
10. Age of Quarrel
11. Metal in your Mouth feat. Q-Unique & Slaine
12. Terror Network
13. Leviathan (The Spell of Kingu)
14. The Crown is mine
15. Splatterfest
16. The Final Call

.

Children Of God

2 Comments

  1. εγω πιστευω πως ενα 4αρι το αξιζε

  2. δεν ξερω βρε kenny, εμενα δεν με τρελανε και τοσο. δηλαδη, αμα σκεφτω συγκριτικά του reks που ειχα δωσει 4…με τιποτα :/

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *