Κριτική Δίσκου: Shaya – Resurrection

Οι πιθανότητες να επιστρέψει κανείς σοβαρά  στην μουσική σκηνή με προϊστορία την συμμετοχή του σ’ ένα casting group, δεν είναι  είναι ιδιαίτερα μεγάλες.  Η Shaya δείχνει ότι αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα από την στιγμή που κατάφερε να συμμετάσχει σε δύο μεγάλες, σοβαρές και εντυπωσιακές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια  («Far Away From Everything» με Mark F. Angelo και  «Πριν σε Γνωρίσω» με Stavento). Φαίνεται πως ή ίδια θέλει να επωφεληθεί  από το buzz του μεγάλου Dance hit της περσινής χρονιάς και με συνοπτικές διαδικασίες κυκλοφόρησε την solo δισκογραφική της δουλειά. Έκανε το βήμα παραπάνω?

.

Δύο θετικότατες συμμετοχές σε τραγούδια άλλων καλλιτεχνών δεν σημαίνει απολύτως τίποτα για ένα προσωπικό album. Η αρχή του «Resurrection» δίνει έναν φρέσκο ηλεκτρονικό αέρα, με το «2night» συγκεκριμένα να ξεχωρίζει για τον δυναμισμό και την ενέργεια του. Αρκετά καλή παραγωγή, η οποία με άφησε με την επιθυμία για παρόμοια beats γιατί αυτό ταιριάζει περισσότερο στην Shaya. Dance παραγωγές που είναι πιο κοντά σ’ ένα house συναίσθημα παρά στα Pop κομμάτια. Αυτό δεν ξέρω αν έχει σχέση με την καλή φωνή της τραγουδίστριας, ή με το γενικότερο στυλ της ή και με την ποιοτική ανωτερότητα των συγκεκριμένων παραγωγών σε σχέση με τις υπόλειπες απόπειρες. Για παράδειγμα, το «Imaginary Lady» είναι απίστευτα προβλεπόμενο και θυμίζει με τον ήχο που έχει δεκάδες άλλα singles άλλων συναδέλφων της. Δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μου βγάζει το ίδιο ευχάριστο feeling όπως στο αμέσως επόμενο «Let’s Dance». Χαρούμενη ενορχήστρωση που δένει πιο αρμονικά με την εικόνα που έχει φτιάξει το τελευταίο διάστημα η Shaya.

Κάποια hooks είναι ωραία και κολλητικά, άλλα πάλι μου ακούγονται αρκετά μέτρια («Remote Control»). Οι στίχοι σε τέτοιους δίσκους δεν παίζουν ιδιαίτερα μεγάλο ρόλο, απλά πιστεύω ότι με δυο-τρεις καλύτερες επιλογές ενδεχομένως να είχαν αποφευχθεί κάποια λάθη. Το μεγαλύτερο όλων είναι μακράν το «Τυχερή»: πρόκειται για μία συμπαθητική παραγωγή, που έχει τα φόντα για ένα καλό τελείωμα του «Resurrection». Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο ελληνικός στοίχος ακουγόταν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, υπογραμμίζοντας με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο ότι τα αγγλικά της πηγαίνουν καλύτερα (σε αυτό τον ήχο). Ειδικά άμα φέρω στο μυαλό μου το πρώτο της single ή το «Feel Me», δεν τίθεται θέμα για το τι κολλάει καλύτερα με αυτόν τον Dance – Pop ρυθμό που έχει καθοριστεί στο μεγαλύτερο μέρος του CD. Σε γενικές γραμμές…

… νομίζω ότι θα ικανοποιήσει το ευρύτερο φάσμα  του κοινού που ψάχνεται για κάτι ανάλαφρο. Ο δίσκος κρίνεται ως καλός περισσότερο λόγω των standout tracks. Εκεί, όπου η Shaya συνεργάζεται με τις καλές παραγωγές καλύτερα απ’ ότι με τα beatακια που δεν βγάζουν και πολλά προς τα έξω. Δεν υπάρχουν ηχητικά παραδείγματα που παίρνουν άριστα, αλλά δεν διέκρινα και κάποιο τραγικό κομμάτι. Τα λάθη σε ντεμπούτο-δίσκους σε τέτοιου είδους τραγουδιστές είναι αδύνατον να αποφευχθούν, ακριβώς επειδή συνήθως η προσπάθεια των υπευθύνων εστιάζετε στον σίγουρο δρόμο και στο να φτάσει στα αυτιά όλων με τον πιο ήπιο τρόπο. Αυτό που μένει είναι μία καλή τραγουδίστρια η οποία έχει την ευκαιρία μετά απ’ αυτό το album να ακολουθήσει ένα σταθερό πλάνο (γιατί όχι, σε πιο βαριές, ηλεκτρονικές και ατμοσφαιρικές δημιουργίες) ώστε να ανέβει ένα σκαλί υψηλότερα.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «2night», «In Your Eyes», «Feel Me», «If Only»

Tracklist:

01. 2night
02. In Your Eyes
03. Imaginary Lady
04. Let’s Dance
05. Feel Me
06. If Only
07. Remote Control
08. On The Video
09. Λενε
10. Τυχερή

.

In your Eyes

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *