Κριτική Δίσκου: Kings Of Leon – Come Around Sundown

Νομίζω ούτε οι ίδιοι δεν περίμεναν τις διαστάσεις που πήραν τα τελευταία τους singles. Όλοι μας ταξιδέψαμε, χαλαρώσαμε, σιγοτραγουδήσαμε και αφιερώσαμε τα «Sex On Fire» και «Use Somebody». Τα τελευταία δύο χρόνια δεν νομίζω να έλειπαν οι συγκεκριμένες συνθέσεις από κάποια φορητή συσκευή. Κατανοώ αν κάποιοι έχουν φτάσει στο σημείο να μην αντέχουν πλέων τα συγκεκριμένα κομμάτια λόγω του απίστευτου airplay, αλλά τώρα ήρθε η στιγμή για την επόμενη κυκλοφορία τους. Με μία βαριά κληρονομιά και με την δυσκολία που υπάρχει να επαναλάβουν τα τρία εκατομμύρια CD του προηγούμενου δίσκου τους, ελπίζουν να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις νέες για εκείνους απαιτήσεις.

Η απόφαση που πήραν οι Kings Of Leon να χαμηλώσουν ταχύτητες και να προσπαθήσουν να ανασυνταχθούν φαίνεται από το πρώτο δευτερόλεπτο. Όπως και από το πρώτο κομμάτι ακούγεται η σκιά του «Use Somebody». Δεν ήλπιζα να βρω μία αντίστοιχη επιτυχία ή κάτι που μπορεί να βγάλει προς τα έξω την ίδια ενέργεια με το «Sex On Fire». Αυτά συμβαίνουν στις μπάντες μία φορά και χρειάζεται πάντα να δίνετε πίστωση χρόνου για να επαναληφθεί κάτι ανάλογο. Όλα τα τραγούδια μοιράζονται πάνω κάτω τον ίδιο ρυθμό, στυλ και ύφος, με ελαφριές διαφορές ως προς την δυναμικότητα του κάθε ήχου. Οι προσπάθειες να παρουσιαστούν μπαλάντες («Back Down South») ξεκινούν καλά, αλλά κομπλάρουν στο συναίσθημα. Μπορεί να φταίει το γράψιμο των lyrics που υστερεί κατά την άποψη μου σε σχέση με παλαιότερες δουλειές, αλλά και στην σκοπιμότητα και αποτελεσματικότητα του «Only By The Night». Είναι κρίμα ότι από την αρχή διακρίνω μία αναποφασιστικότητα για το πως ακριβώς θα οδηγήσουν το “καράβι” προς την ηρεμία που οι ίδιοι αναζητούν τόσο πολύ. Αυτό κρατάει τα περισσότερα tracks σχεδόν φυλακισμένα, αφοπλίζοντας τα να δώσουν το 100% στον ακροατή.  Ενώ γίνετε μία πολύ καλή προσπάθεια για να συμβαδίσουν οι παραγωγές μεταξύ τους ρίχνοντας το βάρος καλοκαιρινούς και χαλαρούς ρυθμούς, στο τέλος φάνηκε «λίγο».

Αυτό γίνετε κατανοητό στην τρίτη με τέταρτη ακρόαση. Κάθε φορά που πατούσα το play για να ξεκινήσω την περιήγηση μου στο «Come Around Sundown» ήμουν όλο και λιγότερο ενθουσιασμένος. Έχουν τόσα πολλά κοινά τα κομμάτια μεταξύ τους, που στο τέλος αντί να νιώσω την ομογένεια μου βγήκε μία αδιαφορία. Σίγουρα χάρηκα τα «The End», «Pyro» και «Beach Side», με το τελευταίο να αντικατοπτρίζει τέλεια την εικόνα του εξωφύλλου του album. Θετικό είναι επίσης ότι δεν θα βρεθεί κάποιο τραγικό τραγούδι ή ένα που να μην συμβαδίζει πουθενά με το υπόλοιπο project. Μοιάζουν όμως τόσο πολύ μεταξύ τους, που με την έλλειψη ενός highlight και σε συνδιασμό με την αναζήτηση στην οποία βρίσκεται η Αμερικανική μπάντα, χάνετε η μαγεία και το ονειρικό στυλάκι που θα μπορούσε να βγει. Είναι κρίμα να διακρίνονται τα υλικά για να αξιοποιηθούν από τον Caleb Followill με την (ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη) φωνή του, αλλά να μην υπάρχει η σπίθα η οποία θα ανάψει την φωτιά.  Δεν βγαίνει η ζεστασιά που περίμενα και το ολοκληρωμένο «Kings Of Leon feeling» τόσο εκείνο των προηγουμένων ετών, όσο και το επιτυχημένο τρανταχτό συναίσθημα του 2008.

Με πολύ ανάμικτες αναμνήσεις με αφήνει η νέα κυκλοφορία της τετράδας από το Tennessee. Αυτό που με “σκοτώνει” είναι η χαμένη ευκαιρία για ένα εξαιρετικό (καλοκαιρινό) δίσκο και η παρουσίαση μίας συμπαθητικής δουλειάς, που εν τέλει θα με αφήσει αδιάφορο σαν σύνολο μέχρι το τέλος του μήνα. Έχω την εντύπωση, ότι οι Kings Of Leon ήθελαν να επιστρέψουν στις προ-Sex On Fire εποχές μ’ έναν ομαλό τρόπο κάνοντας κάτι εντελώς δικό τους. Μάλλον, υπήρχε και μία πίεση από την εταιρία τους  για να μην πετάξουν από πάνω τους το ύφος του «Only By The Night» , με αποτέλεσμα να ακούγεται μία ημιτελής απόπειρα. Αναγνωρίζω ότι ήταν πολύ δύσκολο να ευχαριστήσουν και τους παλιούς ακροατές τους, αλλά και τους φρέσκους fans τους συγχρόνως με το ίδιο album. Δεν αντιλέγω ότι έχει τις στιγμές του σαν σύνολο. Κυλάει όμορφα και ίσως ευχαριστήσει αρκετό κόσμο. Απλά δεν αφήνει αρκετές μελωδίες οι οποίες θα αντέξουν στο πέρασμα του χρόνου.  Με το άγχος του «χρειάζομαι ένα chart hit εδώ και τώρα» να έχει φύγει (λογικά) από τα κεφάλια τους, ευελπιστώ ότι με την επόμενη τους κίνηση θα είναι λιγότερο σφιγμένοι και περισσότερο δημιουργικοί.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The End», «Radioactive», «Pyro», «Beach Side»

Tracklist:

1. “The End”
2. “Radioactive”
3. “Pyro”
4. “Mary”
5. “The Face”
6. “The Immortals”
7. “Back Down South”
8. ” Beach Side”
9. “No Money”
10. “Pony Up”
11. “Birthday”
12. “Mi Amigo”
13. “Pickup Truck”

.

Radioactive

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *