Κριτική Δίσκου: Trey Songz – Passion Pain And Pleasure

Προσωπικά την βρίσκω με κυκλοφορίες από R&B καλλιτέχνες, που μπορεί να μην είναι πρώτα ονόματα, αλλά έχουν γνωστούς παραγωγούς στο πλάι τους. Δεν είναι άλλωστε και λίγες οι φορές που τέτοιου είδους τραγουδιστές κατάφεραν να βάλουν τα γυαλιά σε διάσημους ανθρώπους με το στυλ και την επιλογή των ήχων τους. Ο Trey Songz δεν λογαριάζεται πλέον ως artist δεύτερης κατηγορίας , αφού με το «Say Ah Ah» έκανε μία τεράστια επιτυχία , την οποία την συνδύασε με  πάρα πολλές παρουσίες του ίδιου σε γνωστούς δίσκους συναδέλφων του.  Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί , είναι κατά πόσο θα μπορέσει να επαναλάβει την περσινή του έκπληξη, όχι μόνο στο θέμα πωλήσεων, αλλά και από άποψη ποιότητας.

.

Η καλή αρχή που γίνεται με το «Love Faces» προδιαθέτει καλά φωνητικά, έξυπνα hooks και σοβαρές ενορχηστρώσεις. Τέτοιου είδους κομμάτια θα βρείτε σκόρπια στον δίσκο, όπως π.χ. το «Cant Be Friends» ή το «Unfortunate», με το τελευταίο να θυμίζει έντονα Timbaland. Αφού αναφέρθηκα ήδη σ’ έναν producer, καλό θα ήταν να αναφερθώ και στην λίστα των παραγωγών γι’ αυτό το project: Kane Beatz, Tha Bizness, Boi-1da, Noah “40” Shebib και Troy Taylor. Ο τελευταίος έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για τον συνολικό ήχο του CD, μια και πρωταγωνιστεί σε επτά τραγούδια προσπαθώντας να δώσει μία μελωδική soul ατμόσφαιρα. Συγχρόνως όλοι έχουν στο μυαλό τους να περάσουν ένα 2010 συναίσθημα, δηλαδή να πέσει στο στυλ του contemporary R&B εστιάζοντας την προσοχή τους στο ρεφρέν και την ηρεμία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει μία ομογένεια, η οποία χαλάει μόνο από τα δύο club tunes, αλλά απουσιάζει εντελώς η αίσθηση του εντυπωσιασμού. Μπορεί να μην διακρίνονται κραυγαλέα λάθη στις ηχητικές δημιουργίες, όμως δυσκολεύτηκα αρκετά να βρω μία δημιουργία που να με κάνει να θέλω να την ακούω διαρκώς. Οι συνθέσεις ταιριάζουν στο προφίλ του Trey Songz και στην ατμόσφαιρα που πάει να βγει μέσα από τα μεμονωμένα tracks, απλά όταν ακούς π.χ. το «Please Return My Call» σκέφτεσαι: «Ωραίο, αλλά τίποτα το σπουδαίο».

Το κεντρικό πρόσωπο του δίσκου επέλεξε ακόμη λιγότερες συμμετοχές άλλων τραγουδιστών, κάτι που είναι προς τιμήν του. Εκ των υστέρων όμως αυτή η επιλογή αποδείχθηκε ότι ήταν εσφαλμένη, αφού οι δύο συνεργασίες που είχε με Drake και Niki Minaj έδωσαν λίγο χρώμα  στον ρυθμό που γινόταν μονότονος. Βέβαια, δεν μπόρεσαν να συμβάλουν τόσο ώστε να δημιουργηθούν κομματάρες, αλλά πιστεύω ότι η εικόνα του album φώναζε ότι χρειαζόταν δυο-τρεις ακόμη προσθήκες. Θα μπορούσε να κάνει ένα ντουέτο με μία γυναικεία φωνή, που τόσο καλά είχε καταφέρει και στην κυκλοφορία της Mary J. Blige το 2009 με το «Hood Love». Ο Trey έχει ωραία φωνή, ξέρει να παρουσιάζει με έξυπνο τρόπο ένα R&B hit, αλλά σύμφωνα με τις δυνατότητες που διακρίνει κανείς σε εκείνον, είναι πρακτικά αδύνατον να μπορέσει να δαμάσει ένα 56λεπτο CD εντελώς μόνος του. Ακριβώς επειδή δεν είναι παραγωγός – τραγουδιστής, αλλά απλά  ερμηνευτής, πιστεύω πως έπρεπε να του δώσουν ένα πιο συμπαγές υλικό, ή έστω να προσθέσουν τρία ονόματα που θα ανεβάσουν επίπεδο του «Passion Pain And Pleasure». Το καλό για τους λάτρεις της νέας γενιάς της R&B είναι ότι 1) Έχει μία ικανοποιητική φωνή και έναν τρόπο να σε κρατάει στα καλά τραγούδια του 2) Δεν κυβερνάται από φτηνά και κουραστικά jump-off beatακια που παίζονται σε τριτοδεύτερα R’n’B nights.

Το τέταρτο LP του Αμερικανού τραγουδιστή με απογοήτευσε κατά κάποιον τρόπο. Ο λόγος βρίσκεται στο πολύ εντυπωσιακό πέρασμα του περσινού «Ready», το οποίο συνδύασε καλοστημένες παραγωγές με δημιουργίες που προέβλεπαν μεγάλα hits και γενικότερα φάνηκε μία πολύ extravaganza κυκλοφορία. Το φρέσκο album που θα μπορείτε να προμηθευτείτε σε μερικές ημέρες από τα δισκοπωλεία, είχε σαν στόχο να φανεί πιο ώριμο και σοβαρό, χωρίς όμως να καταφέρει να κρατήσει τον ακροατή κοντά του. Είναι ένας ταλαντούχος performer, έχει κάνει εξαιρετικές παρουσίες σε διάφορα κομμάτια τον τελευταίο χρόνο και σίγουρα έχει μερικά highlight η νέα ολοκληρωμένη ηχογράφηση του. Απλά όσο θετική σκέψη και να έχει κανείς, ακόμα και να δεν έχει κακές στιγμές, δεν αλλάζει το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μέτριο CD.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Love Faces, «Cant Be Friends, «Unusual, «Unfortunate

Tracklist:

01. Here We Go Again
02. Love Faces
03. Message
04. Alone
05. Bottoms Up (Feat. Nikki Minaj)
06. -Pain-
07. Cant Be Friends
08. Please Return My Call
09. Made To Be Together
10. -Pleasure-
11. Red Lipstick
12. Unusual (Feat. Drake)
13. Doorbell
14. -Passion-
15. Unfortunate
16. Blind4:06
17. You Just Need Me

.

Bottoms Up (feat. Nicki Minaj)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *