Κριτική Δίσκου: The Stupendous Adventures Of Marco Polo

Χωρίς να θέλω να ειρωνευτώ, αλλά ο Καναδάς δεν είναι μόνο… Drake. Ένα όνομα από αυτή την χώρα είναι και ο Marco Polo, εξαιρετικός παραγωγός που έχει βγάλει τα τελευταία τρία χρόνια υπερβολικά καλό υλικό. Η αρχή έγινε με το «Port Authority», που με εντυπωσίασε και  συνέχισε να μας δίνει απλόχερα τρομερά κομμάτια με το «Double Barrel», μαζί με τον Torae. Έχει καταφέρει με ένα στυλ που θυμίζει έντονα Pete Rock να φέρει κοντά του αρκετούς hip-hop ακροατές και να τους κάνει να γουστάρουν σε μεγάλο βαθμό την μουσική του.

Το «Stupendous Adventures» είναι κατά κάποιον τρόπο η συνέχεια του ντεμπούτο δίσκου του και ήμουν από την αρχή πολύ περίεργος να δω με ποιον τρόπο θα έφερνε αυτά τα δύο CD πιο κοντά. Έχουν περάσει άλλωστε τρία χρόνια από τότε, με πολλές συνεργασίες και ολοκληρωμένες επιμέλειες δίσκων με άλλους rappers (π.χ. τον Ruste Juxxx στο «The eXXecution») να βρίσκονται ενδιάμεσα. Από τα πρώτα λεπτά γίνετε γνωστό για το πώς θα πορευτεί σε αυτά τα 55λεπτά ο αγαπητός Marco Polo. Για άλλη μία φορά θα έχουμε μπόλικα raw beats,  samples,  και την χαρακτηριστική εναλλαγή ανάμεσα σε σκοτεινό, βαρύ και ήρεμο ύφος. Χωρίς να εντυπωσιάζομαι από το πρώτο track, σιγά σιγά ανεβαίνει το ενδιαφέρον με το «Radar (Remix)» και το θετικότατο «The Bridge».  Παραγωγές που σε πάνε κατά διαστήματα σε μία άλλη εποχή, σ’ έναν ήχο που δεν παίζεται πλέων σε ραδιόφωνα, αλλά και πάλι δεν πέφτει στην παγίδα της γραφικότητας. Αυτού του κουραστικού στυλ, που ακούγεται στα αυτιά μου πλέον «αρχαίο» και που προσπαθεί απεγνωσμένα να μας μεταφέρει στο «αληθινό» hip-hop. Μπούρδες. Το κεντρικό πρόσωπο μας γεμίζει με δυνατούς ήχους και δείχνει κατά κάποιον τρόπο τον δρόμο για το πώς πρέπει να παρουσιάζεις στον ακροατή μία τέτοια δουλειά, κρατώντας και το αυθεντικό ηχητικό στοιχείο, αλλά και την φρεσκάδα. Μόνο έτσι μπορεί να επιβιώσει μία τέτοια δισκογραφική απόπειρα. Οι εναλλαγές που κάνει από χαρμόσυνα και χαλαρά τραγούδια, σε δημιουργίες που δίνουν ένα underground συναίσθημα και το αντίστροφο, βοηθάνε.

Βοηθάνε να μείνεις αφοσιωμένος και προσηλωμένος σε αυτό το CD, χωρίς να υπάρχουν μεγάλα κενά. Γιατί η αλήθεια είναι, ότι δεν είναι όλα τα μουσικά αποτελέσματα «σούπερ» ή «κλασσικά» ή «ντόπες». Κάποια beats που βασίζονται σε λιγότερα ηχητικά στοιχεία και αποφεύγουν τα πολλά πολλά, δεν προκαλούν μεγάλες συγκινήσεις στον ακροατή. Για παράδειγμα,το «Bomb Shit» μπορεί να μην είναι ακριβώς «βόμβα», και εκεί που ίσως θα έχανες το ενδιαφέρον σου, ακολουθεί κατευθείαν το «Whylin’ Out», που προσφέρει περισσότερη ενέργεια. Νομίζω, πως κατά κάποιον τρόπο ήξερε ο παραγωγός ποιο κομμάτι πρέπει να πάει που, αφού σε όλες τις περιπτώσεις όπου θα πατούσα skip κατά την διάρκεια της τέταρτης ακρόασης, ακολουθεί κάτι καλό. Δείχνει ότι ίσως γνώριζε ότι κάποια τραγούδια υστερούν σε κάποιους τομείς, γιαυτό και τα υποστήριξε με αυτόν τον έμμεσο τρόπο. Αυτό που δεν μπόρεσε να καλύψει, ήταν τις συμμετοχές άγνωστων rappers, που δυστυχώς δεν με ενθουσιάσουν. Όχι ότι υπήρχαν τραγικά lyrics ή παρουσίες που μ’ έκαναν να φρίττω. Απλά, σε τέτοιου είδους παραγωγές είναι πολύ βασικό να έχεις MCs που μασάνε σίδερα, επειδή κατά κάποιον τρόπο αυτή η μουσική προβάλει τα rhymes ενός καλλιτέχνη θέλοντας και μη. Καταλαβαίνω ότι είναι ωραίο να βγαίνουν στο προσκήνιο νέα ταλέντα, αλλά όταν έχεις να κάνεις με πολλές συνεργασίες, χωρίς να υπάρχει ένας σταθερός rapper, οι καλούτσικοι, συμπαθητικοί και μέτριοι στίχοι αφαιρούν ουσιαστικά πράγματα από ένα album.

Με αυτή την κυκλοφορία ο Marco Polo γίνετε κάτι σαν την προσωποποίηση της έκφρασης «σταθερή αξία». Ειδικά από την μέση και μετά, συνάντησα πολλά διαμάντια. Δεν θα έλεγα πως είναι καλύτερο από το «Port Authority», αφού μου δίνετε η αίσθηση ότι είναι σε μεγάλο βαθμό ένα απόσπασμα ή η συνέχεια του, χωρίς ν’ ανακαλύπτω κάτι καινούργιο ή κάτι που μ’ έκανε να αναφωνήσω.  Σε κάποια σημεία του έλειψε λίγο η ενέργεια που είχα δει στο «The eXXecution», αλλά πιστεύω ότι με επηρέασε ως ένα βαθμό η παρουσία πολλών MCs που δεν είχαν τις ικανότητες να προικίσουν με τα skills τους τα κομμάτια. Με αρκετά εξαιρετικά beats και με μερικές ατέλειες, αν και βρέθηκα στην αρχή να ζητάω περισσότερα πράγματα, κατάλαβα το εξής: Είναι πολυτέλεια την σήμερον ημέρα να κυκλοφορεί ένας τέτοιος Hip-Hop beatmaker ανάμεσα σε τόσους μέτριους τραγουδοποιούς.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Bridge», «Whylin’ Out», «Think of You Now»«So Basic»«Radio (MP Remix)»

Tracklist:

01. D – Story & Bad Seed-Buggin’ Out
02. Large Professor – The Radar Remix
03. Promise – The Bridge
04. Red Clay – Official
05. Ruste Juxx – Bomb Shit
06. Shylow – Whylin’ Out
07. Saga – Think Of You Now
08. Torae – Combat Drills
09. DJ K.O. – Best To Do It (MP Remix) (Feat. Royce Da 5′9″, Elzhi, Supastition)
10. Skyzoo – Blockshit
11. Diamond District – Who I Be (MP Remix)
12. Skoob – How I Get Down (MP Remix)
13. Surreal – So Basic
14. Grand Daddy I.U. – The Veteran
15. Arcee – Ambition
16. Exile – Radio (MP Remix) (Feat. Ruste Juxx & Torae)

Surreal – So Basic

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *