Κριτική Δίσκου: The Roots – How I Got Over

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι The Roots είναι τόσο αγαπητοί από το παγκόσμιο μουσικό κοινό και που άνθρωποι διαφορετικών γούστων περιμένουν πώς και πώς τα νέα τους album. Ο πιο απλός λόγος, είναι η ποιότητα που υπάρχει σε αυτό που κάνουν, ηχητικές δημιουργίες που αγγίζουν τον καθένα από εμάς, αλλά και λόγω ενός rapper που τόσα χρόνια έχει μείνει σταθερός όσο ελάχιστοι συνάδελφοι του. Underrated to the fullest όπως θα έλεγαν οι Αμερικανοί για τον συγκεκριμένο MC. 

.

Πώς μας καλωσορίζει ο νέος τους δίσκος? Μα με τον πλέον αναμενόμενο τρόπο:  Όμορφα vocals, ωραία drums και ένα θεσπέσιο πιάνο στην συνέχεια, που δεν γίνετε να μην σε “φτιάχνει” εν όψει της συνέχειας. Οι ήρεμες παραγωγές, που συνοδεύονται από το χαρακτηριστικό τους παραγωγικό στυλ μέσω μουσικών οργάνων, είναι πολύ ατμοσφαιρικές. Το vocal sampling είναι και πάλι στο επίκεντρο, σήμα κατατεθέν των The Roots, που μόνο αν δεν αρέσει σε κάποιον αυτή η ηχητική προσέγγιση θα ενοχλήσει. Από εκεί και πέρα είναι αδύνατον να μην ξεχαστείς και αναπαυτείς στον ρυθμό τους, ειδικά όταν έρχεται το πρώτο highlight: το «Dear God 2.0». Ίσως ένα από τα πιο ολοκληρωμένα τραγούδια της χρονιάς και το μοναδικό που μπορεί να επισκιάσει και μόνο του, ολόκληρο το CD. Φαίνεται ότι το group ήθελε να συνδέσει τα κομμάτια μεταξύ τους όσο το δυνατόν περισσότερο, ακόμα και τα πιο γρήγορα tracks. Να μπορέσουν να μεταφέρουν στον ακροατή μία ομοιογένεια, ότι δουλεύουν σαν ομάδα, κάτι που κατάφεραν στην μεγαλύτερη διάρκεια του album. Τα μόνα κομμάτια που θα θεωρούσα άκυρα, είναι τα δύο τελευταία. Το «Web 20/20» είναι μία καθαρή rap δημιουργία, που προσωπικά δεν μου ταιριάζει στο όλο σκηνικό και το extra tune, το «Hustla», είναι κατά την άποψή μου το χειρότερο. Χρησιμοποίησαν το sample του «Baby» από Major Laser, αλλά δεν λειτούργησε όπως το είχαν φανταστεί.

Λογικό λοιπόν να το παρουσιάσουν ως κάτι που δεν ανήκει 100% στο «How I Got Over» (το «Hustla» αναγράφεται ως Bonus track) , οπότε μικρό το κακό. Αυτό που θα μπορούσαν να διορθώσουν στον τομέα του executive producing, είναι να βάλουν λίγο νωρίτερα ένα από τα πιο δυναμικά και γρήγορα κομμάτια («How I Got Over» ή το «Fire») για να σπάσουν λίγο μία επικείμενη μονοτονία. Ο τρόπος που samplάρουν της φωνές και το πολύ ήρεμο στυλ, μπορεί σε κάποιους να φανεί υπερβολικά αργό. Άλλοι πάλι θα το αγκαλιάσουν αυτό το πακέτο και θα νιώσουν άνετα, όπως ακριβώς και οι rappers του δίσκου. Ο Black Thought δεν χάνει ούτε ένα στίχο, τα rhymes του είναι σοβαρά,με μπόλικο νόημα και με κάνει να αναρωτιέμαι πότε τον άκουσα τελευταία φορά να μεταφέρει κάτι ανούσιο. Είναι στο στοιχείο του, αυτό ακούγεται αμέσως, αφού όλο αυτό που βγαίνει προς τα έξω φαντάζει υγιές. Πολύ καλές και οι συμμετοχές, ιδιαίτερα του Phonte και του Blu, οι οποίοι δικαιολογούν απόλυτα την παρουσία τους σε αυτό το project.

Πρόκειται για μία φοβερή δουλειά, που αποδεικνύει ότι υπάρχουν καλλιτέχνες που μένουν πιστοί στο στυλ τους όσα χρόνια και αν περάσουν, χωρίς να χάνουν αυτή την μαγεία. Γιατί σε μερικές περιπτώσεις, είναι όντως μαγική η δυνατότητα που κατέχουν οι The Roots να σε ταξιδεύουν. Νιώθεις ότι βάζουν ψυχή και σώμα στις δισκογραφικές τους δουλειές και ότι θέλουν να προσφέρουν πράγματα με το οργανικό τους ύφος, που άλλοι δεν μπορούν. Αν είχαν συμπεριλάβει περισσότερες κανονικές φωνητικές συνεργασίες, όπως αυτή με τον John Legend, θα κατάφερναν να προσθέσουν ακόμα περισσότερη εναλλαγή σε αυτόν τον δίσκο. Τους αρέσει να κάνουν πειραματισμούς, δεν καταφέρνουν όλοι να πιάσουν το τέλειο, αλλά είναι μουσική με χαρακτήρα. Αν θέλετε να απολαύσετε ένα σχήμα που ακολουθεί μία γραμμή που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού και έναν ζωηρό Black Thought, που όντως ραπάρει λες και δεν υπάρχει αύριο («Now Or Never»), θα πρέπει να μαρκάρετε στο ημερολόγιό σας την 22 Ιουνίου.

Βαθμολογία

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Dear God 2.0», «Now Or Never», «How I Got Over», «The Fire»

Tracklist:

1. “A Peace of Light” (feat. Amber Coffman, Angel Deradoorian & Haley Dekle of Dirty Projectors)
2. “Walk Alone” (feat. Truck North, P.O.R.N. & Dice Raw)
3. “Dear God 2.0” (feat. Monsters of Folk)
4. “Radio Daze” (feat. Blu, P.O.R.N. & Dice Raw)
5. “Now Or Never” (feat. Phonte & Dice Raw)
6. “How I Got Over” (feat. Dice Raw)
7. “DillaTUDE (The Flight of Titus)”
8. “The Day” (feat. Blu, Phonte & Patty Crash)
9. “Right On” (feat. Joanna Newsom & STS)
10. “Doin’ It Again” (feat. John Legend)
11. “The Fire” (feat. John Legend)
12. “Tunnel Vision”
13. “Web 20/20” (feat. Peedi Peedi & Truck North)
14. “Hustla” (feat. STS)

.

Ακούστε 1:30 λεπτά από κάθε τραγούδι του δίσκου

6 Comments

  1. νομιζω πως θα επρεπε τα τραγουδια οντως να μπουν με διαφορετικη σειρα γιατι σε ενα σημειο σχεδον κοιμηθηκα (:S)

  2. Ναι κτλβαινω ακριβως τι λες. Αντι π.χ. να εβαζαν μαζι στο καπακι Doin It Again και Fire, θα μπορουσαν να το μοιρασουν. Θα βοηθουσε αρκετα κατά την άποψη μου

  3. Soon tha deis kai tin diki mou gnomi. Elpizo na einai toso smooth oso les! 🙂

  4. Ναι είναι, πιστευω θα σου αρεσει 100%

  5. Makran o kalyteros diskos ths xronias. MAKRAN!

  6. KATAPLIKTIKO ALBUM

Trackbacks/Pingbacks

  1. kdiamond - Emena pantws kai etsi pou htan to tracklist, mia xara mou akousthke

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *