Μηχανή του Χρόνου: Ludacris – Theater Of The Mind

«My Last album, they don’t like me to tell this/ Debuted at #1 and sold more records than Elvis». Ένας στίχος είναι αρκετός για να περιγράψει το φαινόμενο που λέγεται Christopher Brian Bridges. O κατά κόσμον Ludacris άρχισε ως Dj σε ραδιοφωνικό σταθμό μαζί με τον Timbaland και πλέον είναι ο Mr. «Top-Seller Of South». Φημισμένος για την τρέλα που τον διακρίνει και τα χιουμοριστικά verses που βγάζει, φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να το πάει στο πιο σοβαρό με το πέμπτο  CD «Release Therapy». Όμως, κάτι του έλειπε. Μάλλον ήταν αυτό που βρήκε στο «Theater Of The Mind». Τι ήταν όμως αυτό το “κάτι» που έλειπε στο προηγούμενο album του; Από ότι είδαμε ήταν το δυναμικό roster. Ας τα πάρουμε ένα ένα όμως.

«Every song in the album is like a movie,so when it’s dropped i guarante it will be nothing else like this».Έτσι δήλωσε σε μια συνέντευξή του. Αυτό που προσπάθησε να κάνει είναι να δώσει μια διάσταση μεταξύ μουσικής και κινηματογράφου/τηλεόρασης χρησιμοποιώντας samples από soundtracks και βάζοντας μέσα στο album τον γνωστό κωμικό Chris Rock και τον μεγάλο σκηνοθέτη Spike Lee. Ακόμα μια exlusive καινοτομία ήταν ότι οι συμμετοχές δεν ήταν δηλωμένες ως «Feat» αλλά ως Co-starring δηλαδή ως συμπρωταγωνιστές.

Το πρώτο επίσημο Single ήρθε αρχές καλοκαιριού για να μας βάλει στο κλίμα του νέου του Cd. «What Them Girls Like» είναι ο τίτλος του κομματιού και έχει συμμετοχές από Chris Brown και Sean Garrett ενώ το beat ήταν δουλειά του Darkchild. Το song, όπως λέει και ο τίτλος, περιγράφει το τι θέλουν οι γυναίκες και το πώς αντιλαμβάνονται τις σχέσεις με το αντρικό φύλο. Κακή αρχή όμως από άποψη απήχησης, καθώς η καλύτερη θέση που πήρε στα Top100 ήταν 33. Σίγουρα έκπληξη, από την άποψη ότι δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοια singles. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτή η έκπληξη που μας επιφύλασσε. Στο τέλος του καλοκαιριού του 2008 έβγαλε το πρώτο street single. Ήταν η επίσημη επανένωση με τον T.I. Μπορεί το single να μην έφτασε ψηλά στα charts, μιας και δεν νομίζω να ήταν αυτός ο απώτερος σκοπός τους, αλλά κέρδισε τους ακροατές και έδωσε ένα μικρό Hype στον δίσκο. Έτσι λοιπόν το «Wish You Would» σε παραγωγή του γνωστού souther παραγωγού DJ Toomp έφτασε την θέση 43 του Top100 των επίσημων iTunes Charts.  Το δεύτερο promo single ήρθε τον Οκτώβριο. Το περίεργο με το «Undisputed» ήταν ότι έβλεπες να συμμετάσχει στο κομμάτι ο Floyd Mayweather(γνωστός boxer). Τι είδους κομμάτι μπορεί να είναι αυτό; Μόνο ο Ludacris μπορούσε να το φανταστεί. Το όλο κομμάτι είναι μια μεταφορά. Καθαρά battle κομμάτι με πολλά punclines παρομοιάζοντας το box με το rap, έχοντας βάλει διάφορους διαλόγους του «συμπρωταγωνιστή» του, έχοντας ένα ωραίο beat από τον Don Cannon. Δυστυχώς για ακόμα μια φορά απέτυχε στα charts χωρίς να καταφέρει να κάνει την είσοδο του στα Top 100. Κανένα από τα singles του εν τέλει δεν ήταν μέσα στα Top 10 ούτε με την βοήθεια του T-Pain ούτε με του Swizz Beatz.

Τα singles σίγουρα δεν ήταν αντιπροσωπευτικά. Αυτό μπορείς να το καταλάβεις και από το roster που είχε στο cd και τελικά πια κομμάτια διάλεξε για να προωθήσει τον δίσκο του. Όπως είπε και ο ίδιος ο Luda ότι τα κομμάτια είναι απλά ένα δείγμα και ότι αν κάποιος δεν ακούσει όλο το album τότε δεν μπορεί να λύσει το pazzle. Και μιλώντας για roster στους «συμπρωταγωνιστικούς ρόλους βλέπουμε τους Jay-Z, Nas, Common, T.I, The Game, Plies, T-Pain, Willy Northpole, Rick Ross, Playaz Circle, Ving Rhames, Chris Rock, Spike Lee, Chris Brown, Sean Garrett, Lil Wayne, Floyd Mayweather Jr. και Jamie Foxx.  Εξίσου μεγάλη ποικιλία έχουμε και στους παραγωγούς με τους DJ Premier, 9th Wonder, Clinton Sparks, Sean Garrett, Wyldfyer, Scott Storch, Trackmasters, Don Cannon, StreetRunner, Swizz Beatz, Darkchild, DJ Toomp, The Runners και τους Three 6 Mafia και Dre & Vidal(στα bonus tracks) να κάνουν ακόμα πιο “θεατρικό» τον δίσκο με τα samples.

Για promotional mixtape διάλεξε τον Dj Drama και κυκλοφόρησε το «The Preview» στην σειρά «Gangsta Grillz». Ώσπου έφτασε η μεγάλη μέρα. Στις 22 Νοεμβρίου του 2008 βγήκε το έκτο προσωπικό album του. Το «Theater Of The Mind» debutαρε στην θέση νούμερο 2, σπάζοντας το no1 σερί που είχε μέχρι και το «Release Therapy». Όπως ήταν αναμενόμενο από την στιγμή που δεν κατάφερε να πάρει την πρωτιά οι πωλήσεις ήταν αρκετά χαμηλές για τα δεδομένα του Ludacris. Την πρώτη βδομάδα είχε κάτι λιγότερο από 215.000 ενώ μετά από μερικούς μήνες έγινε χρυσό, έχοντας μέχρι σήμερα περίπου 670.000.

Μπορεί να μην βρήκε την ανταπόκριση που του άξιζε αλλά μέσα στο cd βλέπουμε τον ποιο άρτιο Luda που έχουμε δει ποτέ, βγάζοντας τον πιο ολοκληρωμένο δίσκο στην καριέρα του. Ένα concept που δύσκολα θα το σκεφτόταν κάποιος, και ήταν αντάξιος των μεγάλων ονομάτων που είχε ο δίσκος. Στο «I Do It For Hip-Hop» σε συμμετοχή Nas και Jay-Z κατάφερε όχι μόνο να μην πάρει τον ρόλο τρίτου αλλά να κλέψει την παράσταση έχοντας το πιο…ορεξάτο couple. Αλλα δεν ήταν μόνο αυτό. Κατάφερε να συνεργαστεί με τον Dj Premier. Όταν πρωτοβγήκε η φήμη για το εν λόγο collab, ήταν το ποιο αμφιλεγόμενο κομμάτι. Η μια εκδοχή ήταν ο Premo να κάνει ένα κομμάτι έξω από τα νερά του, για χάρη του Luda, ή ο Ludacris να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να κλέβει την παράσταση σε ότι και αν του δώσεις. Το «MVP» τελικά κέρδισε τις καρδιές όλων ακροατών και μη-fan του Ludacris με τον Premo να μένει πιστός στο style του και τον πρωταγωνιστή και να μας δίνει ίσως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Όλο το album κυμαίνεται σε τέτοιο επίπεδο. Battle κομμάτια, κομμάτια που μιλάνε για τις γυναίκες, σοβαρά κομμάτια κρατώντας το χιούμορ που τον διακρίνει. Από το Intro, παραγωγή Runners, φαινόταν «hungy as the day i began“. Άλλωστε τα intro είναι ένα από τα δυνατά σημεία του Ludacris.

Συνοψίζοντας, ακούσαμε όλες τις πτυχές του Ludacris μένοντας σε ένα πιο σοβαρό μοτίβο που μπορεί να μην μας έδωσε το 5/5 αλλά έκανε ένα βήμα, ώστε στο επόμενο δισκογραφικό του δείγμα να καταφέρει να βγάλει ένα σύγχρονο διαμάντι. Έτσι λοιπόν, αναμένουμε για το «Ludaversal» που πρόκειται να βγει, αν όλα πάνε καλά, φέτος.

Βαθμολογία:

Κομμάτια που ξεχώρισαν: «I Do It For Hip-Hop», «Call Up The Hommies», «Last of a Dying Breed», «MVP», «Do the Right Thang»

Tracklist:

01. Intro
02. Undisputed (Co-starring Floyd Mayweather Jr.) (Score By Don Cannon)
03. Wish You Would (Co-starring T.I.) (Score By DJ Toomp)
04. One More Drink (Co-starring T-Pain) (Score By Trackmasters)
05. Call Up the Homies (Co-starring The Game & Willy NorthPole) (Score By Clinton Sparks)
06. Southern Gangsters (Co-starring Ving Rhames, Rick Ross & Playaz Circle) (Score By Street Runner)
07. Everybody Hates Chris (Co-starring Chris Rock) (Score By Don Cannon)
08. What Them Girls Like (Co-starring Chris Brown & Sean Garrett) (Score By Darkchild)
09. Nasty Girl (Co-starring Plies) (Score By Swizz Beatz)
10. Contagious (Co-starring Jamie Foxx) (Score By Scott Storch)
11. Last of a Dying Breed (Co-starring Lil Wayne) (Score By Wyldfyer)
12. MVP (Score By DJ Premier)
13. I Do It for Hip-Hop (Co-starring Nas & Jay-Z) (Score By Wyldfyer)
14. Do the Right Thing (Co-starring Common & Spike Lee) (Score By 9th Wonder)

Bonus Tracks

Σημείωση: Τα συγκεκριμένα extra κομμάτια, υπάρχουν μόνο σε επιλεγμένες Ευρωπαϊκές εκδόσεις του δίσκου, όπως π.χ. η Ολλανδική version

15. Let’s Stay Together
16.  Press The Start Button

One More Drink (feat. T-Pain)

.

Do It For Hip-Hop (feat. Jay-Z & Nas)

3 Comments

  1. εγω εχω να πω πως το Theater of The Mind για μενα ειναι το καλυτερο αλμπουμ του Luda. Προσεγμενες παραγωγες, μεγαλο και ευελικτο roster με features, απο Jigga μεχρι T-Pain. Σαφως και τα τραγουδια με πιο easy-listening ηχο εγιναν και singles. Αλλα κατα τη γνωμη μου οποιος ακουσει οοολο το album θα μεινει κατευχαριστημενος 😀

  2. Ναι πιστευω οτι ειναι η πιο οριμη και ολοκληρομενη δουλεια του. Μετα το Release Therapy, ηρθε και έδεσε το Theater Of The Mind. Το περιεργο ηταν οτι με τοοοοοσες συμμετοχες, παρ’ολα αυτα ειχε συνοχη σαν δισκος

  3. ναι…
    το battle of the sexes ηταν πολυ μετριο σε σχεση με το Theater παντως/…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *