Αφιέρωμα στον θρυλικό Guru

Notorious B.I.G, Tupac, Jam Master Jay, Big L, Big Pun, ODB και η λίστα συνεχίζεται. Μια θλιβερή λίστα με ονόματα που σημάδεψαν την Hip-Hop κουλτούρα, αλλά δυστυχώς δεν έμειναν αρκετά στην ζωή. Αναμφισβήτητα θρύλοι με τεράστιο έργο. Για κακή μας τύχη αυτή η λίστα δεν έχει κλείσει. Ο Keith Elam, γνωστός ως GURU, έχασε την μάχη με τον Καρκίνο και έτσι στις 9 Απριλίου του 2010 άλλο ένα κολοσσιαίο όνομα έκανε debut στην κατηγορία «Dead Rappers».

Λίγα πράγματα για την προ-Hip Hop ζωή του:

Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1961 με το όνομα Keith Elam. Μεγάλωσε και τελείωσε το σχολειό στην γενέτειρα του Βοστόνη και ακολούθησαν σπουδές στην Atlanta όπου αποφοίτησε πτυχιούχος του τμήματος “Διοίκηση Επιχειρήσεων” και ακολούθησε μεταπτυχιακό από το Ινστιτούτο Τεχνολογία στο Manhatan.

.

Ένας Rap θρύλος:

“Forget the politics and Who’s supposed to be nice/ I represent what a Mc is supposed to be like” (Step In The Arena Pt 2). Κάτι που είχε πει ο ίδιος και τον αντιπροσωπεύει απόλυτα.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 δημιουργώντας του Gang Starr μαζί με τον Mike Dee έχοντας διάφορους producers. Κυκλοφόρησαν μόλις 3 singles. Το 1989 όμως ο DJ Premier έστειλε demo με παραγωγές του στον Guru, ο όποιος έμεινε κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος. Έτσι δεν άργησαν καθόλου να βγάλουν την πρώτη τους κυκλοφορία. Το «No More Mr. Nice Guy» κυκλοφόρησε την ίδια χρόνια. Μια πρώιμη μεν δουλειά, αλλά καθόλου άσχημη δε. Στον επόμενο δίσκο φάνηκε ότι ήταν πιο ώριμοι και έτοιμοι να προσφέρουν. Το «Step in The Arena» βγήκε το 1991 και έχει γίνει εδώ και καιρό κλασικό έχοντας κερδίσει μια θέση σε πολλές λίστες ακροατών με τα αγαπημένα τους CD.

Step In The Arena

.

Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε το επόμενο δισκίο τους. Το «Daily Operation» θεωρείτε από πολλούς το πιο ολοκληρωμένο cd που βγάλαν στα τόσα χρόνια καριέρας. Πολύ δυνατό υλικό με τον Premier να δίνει έναν πολύ κλασσικό ήχο και τον Guru να λυρικά να βρίσκετε στα καλύτερα του. Λόγο επιρροών όμως δεν μπορούσε να μείνει μόνο στην κλασική φόρμουλα του hip-hop που είχε εκείνη την περίοδο. Έτσι λοιπόν άρχισε μια σειρά από project που έκανε ένα mix hip-hop με Jazz,και το καλό ήταν ότι ήταν επιτυχημένη κίνηση. Το πρώτο Jazzmatazz της σειράς κυκλοφόρησε το 1993 και είχε συμμετοχές από Jazz ονόματα όπως Lonnie Liston Smith, Branford Marsalis, Ronny Jordan, Donald Byrd και Roy Ayers αλλά είχε και συμμετοχή και από τον Γάλλο Rapper MC Solaar. Η παραγωγή ήταν κυρίως από τον ίδιο τον Guru και όλα τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν με live όργανα.

Guru (Ft MC Solaar) – Le Bien, Le Mal

.

.

Στις αρχές του 1994 κυκλοφόρησε το single «Mass Appeal». Δυναμικό single με μια από τις καλύτερες παραγωγές του DJ Premier, όπως λέει ένα μεγάλο μέρος των οπωδών. Εν τέλη στις τελευταίες μέρες του Μαρτίου κυκλοφόρησε το «Hard Το Earn» το οποίο πήρε μέρος επιτυχώς, σύμφωνα με το ακροατήριο, στην λογομαχία περί «Gang Starr’s Best Album». Βέβαια δεν ήταν αυτό το τελευταίο album τους που πήρε μέρος στον διαγωνισμό. Και το επόμενο πήρε την υποψηφιότητα στην διαδικασία εκλογής. Το «Moment of Truth» κυκλοφόρησε 4 χρόνια αργότερα, με τον Guru να είναι στην πιο ώριμη στιγμή της καριέρας του γράφοντας ακόμα πιο σοβαρά, κατά την άποψη μου, και μαζί με τον “φονικό” συνδυασμό του Dj Premier που ήταν έως τότε απανταχού παρόν. Ένας πολύ άρτιος δίσκος ξεφεύγοντας από την κλασική τους formula, όπως λέει και ο ίδιος ο Guru μέσα στο cd, έχοντας περισσότερες επιρροές από Jazz και δημιούργησαν τον πιο επιτυχημένο δίσκο τους, από την mainstream άποψη, μέχρι και σήμερα.

Moment Of Truth

.

.

Μετά το τελευταίο τους CD ακολούθησε ένα break του group και κυκλοφόρησαν ένα best of με τίτλο «Full Clip: A Decade of Gang Starr» έχοντας και 3 νέα κομμάτια μέσα. Το ομώνυμο, «Full Clip», θεωρείτε από τους περισσότερους ως το καλύτερο κομμάτι τους. Το break δεν άργησε να φτάσει στο τέλος του. Το 2003 κυκλοφόρησε το τελευταίο τους Album με τίτλο «The Ownerz» το οποίο από πολλούς λογοκρίθηκε καθώς δεν είχε το γνωστό… χαλαρό ύφος που μας είχαν συνηθίσει. Αντίθετος είχαν έναν πιο σκληρό ήχο, αρκετά διαφορετικό για τα δεδομένα τους. Βεβαία οι κριτικές δεν θα μπορούσαν να μην ήταν καλές καθώς ακόμα και σε αυτό το style απέδωσαν το 100% και με αρκετές καλές συμμετοχές από μεγάλα ονόματα, κυρίως εκείνη την περίοδο, δημιούργησαν ακόμα έναν πολύ καλό δίσκο. Αυτός θα ήταν και το τελευταίο τους Studio Album. Από τότε ο καθένας ακολούθησε τον δρόμο του.

Who Got Gunz Ft Fat Joe & M.O.P

.

.

Ακολουθώντας τα δικά του χνάρια:

Πιο πάνω αναφερθήκαμε στην σειρά Jazzmatazz με το Vol.1 να θέτει τις σωστές βάσεις για να συνεχιστεί αυτή η πρωτοβουλία του Guru. Μεταξύ λοιπόν του «Hard το Earn» και του «Moment Of Truth», ο Guru δεν έκατσε άπρακτος. Έβγαλε στα ράφια το δεύτερο cd της σειράς που τιτλοφορείται με το όνομα «Guru’s Jazzmatazz, Vol. 2: The New Reality». Έχοντας ακούσει το πρώτο ελπίζεις να είναι του ίδιου επιπέδου. Και όμως ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Το «Vol.2» ήταν καλύτερο έχοντας πιο…Jazz αισθητική. Συγκριτικά με την πρώτη κυκλοφορία είχε μεγαλύτερη ανταπόκριση φτάνοντας στην θέση νούμερο 12 στα UK chart και 71 στα Billboard 200. Και μιλώντας για charts και “εμπορική” επιτυχία, το τρίτο cd του sequel με τίτλο «Guru’s Jazzmatazz, Vol. 3: Streetsoul» κατάφερε να βρεθεί νούμερο 32 του Billboard 200. Στα UK βέβαια δεν είχε την ίδια τύχη κάνοντας debut αρκετά χαμηλά, #74. Σε γενικές γραμμές το cd ήταν πολύ καλό, αλλά δεν ξεπέρασε το προηγούμενο.

Lost Soul

.

.

Θέλοντας να ξεφύγει από την Jazz φάση που βρισκόταν στην solo του πορεία αποφάσισε να βγάλει το πρώτο solo του hip-hop δίσκο. Στο «Baldhead Slick & da Click» κυκλοφόρησε το Φθινόπωρο του 2001 το οποίο είχε αρκετές Hip-Hop συμμετοχές. Τόσο στα μικρόφωνα όσο και στα beats. Ed OG, Big Shug, Ice-T, Killah Priest και Hussein Fatal ήταν το ονόματα που ξεχώρισαν από θέμα feat. Τις παραγωγές τις ανάλαβαν οι The Alchemist, Agallah, Pete Rock, Stoupe και DJ premier. Παρά το αρκετά καλό roster που είχε, δεν βρήκε την ανάλογη καλή επιτυχία, τόσο στις πωλήσεις όσο και στις κριτικές που έλαβε. Το δεύτερο solo του κινήθηκε σε άλλη πλεύση. Ελάττωσε τις συμμετοχές του, είχε έναν σταθερό producer και έβγαλε ένα πιο ουσιώδης album. «Version 7.0: The Street Scriptures», αυτός είναι ο τίτλος του δίσκου που κυκλοφόρησε το 2005 από την 7 Grand. Στο CD πειραματίστηκε με τον Solar, ο οποίος δεν έκανε άσχημη δουλειά. Βέβαια φάνηκε λίγος συγκριτικά με τον Premo. Οι συμμετοχές όμως έδωσαν μια άλλη αισθητική. Είδαμε τους B-Real, Talib Kweli, Styles P, Jean Grae, Doo Wop και Jaguar Wright να δίνουν μια ωραία όψη στο δίσκο.

Guru – Step In The Arena 2 (I’m Sayin’)

.

.

Μετά από το δεύτερο hip-hop cd αποφάσισε να κάνει ένα come back στα Jazzmatazz. Αυτή την φορά Executive Producer ήταν ο Solar, που ο Guru πίστευε ότι δένανε. Από ότι φάνηκε δεν δέσανε και το «Guru’s Jazzmatazz, Vol. 4: The Hip Hop Jazz Messenger: Back το the Future» αποδεικτικέ το χειρότερο της σειράς ξεχωρίζοντας κάποια κομμάτια πολύ επιλεκτικά, όπως το «Stand Up» με τον Damian Marley και το «State Of Clarity» σε συμμετοχή Common και Bob James. Το δισκίο δεν κατάφερε να κάνει είσοδο στα Top 200 albums. Μετά ακολούθησε μια χαλαρότητα για τα επόμενα δυο χρόνια κυκλοφορώντας μόλις ένα best of από τα τρία πρώτα Jazzmatazz και ένα mixtape μαζί με τον «Doo Wop» και τον Solar. Έτσι αποφάσισε να βγάλει το επόμενο του solo, που τελικά θα ήταν και το τελευταίο του. Το «Guru 8.0: Lost & Found» λοιπόν κυκλοφόρησε στα μέσα του 2009. Στο «Divine Rule» βλέπουμε την πιο Dance έκδοση του Guru σε ένα αρκετά ανεβαστικό κομμάτι.Το πρώτο single του cd ξεχώρισε από τα υπόλοιπα αλλά δεν ήταν αρκετό καθώς οι κριτικές ήταν λίγες και όχι πολύ ενθαρρυντικές. Φαίνεται η συνεργασία του Solar με τον Guru δεν απέδωσε όσο στο πρώτο τους CD.

Divine Rule


.

.

Το τέλος ενός θρύλου:

Στο τέλος Φεβρουαρίου ο Guru νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο λόγο καρδιακού επεισοδίου πέφτοντας σε κόμμα. Ο συνεργάτης του Solar είπε ότι κάποια στιγμή συνήλθε από το κόμμα, κάτι που διέψευσαν όλοι. Εν τέλη τον φετινό Απρίλιο δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας και βγήκε χαμένος στην μάχη του με τον καρκίνο. Όπως ήταν αναμενόμενο η μεγαλύτερη απώλεια τα τελευταία χρόνια συγκλόνισε το κοινό αυτής της μουσικής και όχι μόνο. Πολλοί καλλιτέχνες εκδήλωσαν την λίπη τους για τον χαμό του. Είτε μέσω των προσωπικών τους myspace/twitter/facebook είτε με κάποιο tribute, όπως αυτό των Looptroop Rockers. Δεν πέρασαν μερικές μέρες από τον θάνατο του και είδαμε ότι κάποιοι προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν. Αλλά πιστεύω ότι δεν αξίζει να αναφερθεί, καθώς σπιλώνει το όνομα του Guru.

Looptroop Rockers & Timbuktu – Guru RIP


.

.

Ένα είναι σίγουρο. Ότι ο Gifted Unlimited Rhymes Universal, είχε ένα ανεξάντλητο ταλέντο στο να γράφει χαρίζοντας μας classic δισκία μαζί με τον Dj Premier έχοντας συμβάλλει στο να διαμορφωθεί η hip-hop κουλτούρα όπως την ξέρουμε.

Rest In Peace Keith Elam

17 Ιουλίου 1961 – 19 Απριλίου 2010

3 Comments

  1. Ωραίο ντεμπούτο απ’τον Waxmaster, στο γήπεδο του Beat-Town. Κeep Up!

  2. Φοβερη δουλεια απο τον Wax!! Αν και σημερα το wordpress πηγε να μας το βγαλει ξινο… απειρα bugs, απειρα κολληματα, δεν ξερω τι παιζει το τελευταιο 24ρο…

  3. Wraio afierwma. Bravo!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *