Κριτική Δίσκου: Nas & Damian Marley – Distant Relatives

Το τραγούδι «Road To Zion» έφτανε για να κάνει εκατομμύρια ακροατές να αγαπήσουν την συνεργασία των Damian Marley και Nas. Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας ενός ολόκληρου δίσκου με αυτούς τους δύο εξαιρετικούς καλλιτέχνες, έκανε τον κόσμο να φτιάχνει με το μυαλό του ένα τέλειο album. Ένα album που θα βγάζει συναίσθημα, θα έχει εξαιρετική μουσική, θα μπορεί να σου μεταφέρει πράγματα σημαντικά και με νόημα. Όλα αυτά δημιούργησαν προσδοκίες, που χαρακτηρίζονται τεράστιες και που θα φόβιζαν τον οποιοδήποτε καλλιτέχνη. Μετά από πολλές καθυστερήσεις, ήρθε η στιγμή να ακούσουμε αν το 2010 μας επιφυλάσσει ένα άριστο μουσικό έργο.

Nas και Damian Marley ξεκινούν  το ταξίδι με το «As We Enter», ένα κομμάτι που όταν είχε διαρρεύσει στο διαδίκτυο, δεν μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Μέχρι που πάτησα μία δεύτερη και τρίτη φορά το play, εκεί άρχισε να με κερδίζει, να με ξεσηκώνει και να με κάνει να θέλω να συνεχίσω. Η έξυπνη αλλαγή στίχων των Damian και Nas ήταν τελικά μία τέλεια επιλογή για εναρκτήριο τραγούδι κι αυτό το καταλαβαίνεις μόνο όταν βρίσκεσαι σε κατάσταση που ακούς ολόκληρο τον δίσκο. Γενικώς πρέπει να πω ότι τα πάντα φθάνουν το 100% των δυνατοτήτων τους, μόνο όταν ακουστούν όλα μαζί. Μόνο τότε διακρίνεις πώς κυλάει το album, πώς διαδέχεται η μία δημιουργία την άλλη. Το πρώτο single έκανε την δουλειά του, προετοιμάζοντας το έδαφος για μία από τις κορυφαίες στιγμές, τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά.

Το «Strong Will Continue» αγγίζει την τελειότητα όταν μιλάμε για ατμόσφαιρα και περιεχόμενο, κάνοντας τον ακροατή να νιώθει για πρώτη φορά ότι “Ναι, αυτή την στιγμή ίσως έχω στην κατοχή μου ένα διαμάντι”.  Δεν είναι μόνο ο βαρύς και επικός ήχος που ακούγεται, όσο ο συνδυασμός της εμφατικής ατμόσφαιρας με τους στίχους του Nas «It’s a journey, some will get left behind / ’cause in life you can not press rewind  / Get it right, you only have one first chance / To make one first impression that lasts a lifetime» . Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ζεστή και φιλική φωνή του Damian Marley δεν έχει να μεταφέρει σημαντικά και ωραία lines: «The Victory is found in Truth / Like Innocence found in Youth». Ρίμες που ξεκαθαρίζουν ότι σε αυτά τα tracks θα ακούσεις ενδιαφέρουσες απόψεις, όχι μόνο σοβαρά και στενάχωρα θέματα, αλλά και κουβέντες που θέλουν να σε κάνουν να νιώσεις θετικά, να πας μπροστά. Όλο αυτό συναίσθημα μπορεί να επιτευχθεί κατά αρχήν μέσω της μουσικής. Οι μελωδίες είναι αυτές που πάντα δίνουν την πρώτη εντύπωση και εδώ έχουμε μία εξαιρετική δουλειά. Για ποιο να πρωτομιλήσω? Για το χαλαρό «Count My Blessings» που βγάζει μία χαρούμενη αίσθηση και που ενδιάμεσα έχει αρκετή ενέργεια? Ή για το «Patience» που μόλις περάσουν πρώτα 30 δευτερόλεπτα, χάνεσαι στην κυριολεξία στις σκέψεις σου, με μία περίεργη φωνή να δίνει αυτό το κάτι παραπάνω στο κομμάτι?

Δεν είναι μόνο οι εναλλαγές στους παραγωγικούς τρόπους που κάνουν την ακρόαση τόσο ξεχωριστή, είναι αυτή η διαφορετικότητα που υπάρχει ανάμεσα στο κάθε ηχητικό δείγμα, με πολλές επιρροές, τόσο πολιτιστικά, όσο και από τις μουσικές βάσεις του κάθε beat. Αυτό δεν σε αφήνει να βαρεθείς, ακόμα και σε παραγωγές που μπορεί να φαίνονται απλώς καλές.Έτσι, ταιριάζουν σε μέγιστο βαθμό με τον προφορικό λόγο των δύο καλλιτεχνών. Λόγια με τα οποία θέλουν να σε ταξιδέψουν και να σε συνοδεύσουν σε ολόκληρο το project και να σου κινήσουν το ενδιαφέρον να κάτσεις και να τα ακούσεις. Μόνο και μόνο το παράδειγμα του «Afrika Must Wake Up» φτάνει για να καταλάβει κανείς, πόσο εύκολο είναι να κερδίσεις έναν ακροατή με την ποιότητα που βγάζεις σαν καλλιτέχνης και μέσα σε 6 λεπτά να του μεταφέρεις την ιστορία μίας ολόκληρης ηπείρου , πώς ήταν και πώς την κατάντησαν ( «The sleeping giant / Science, Art is your creation / I dreamt that we could visit Old Kemet» (…) «Who are we today?  / The slums, deceases, AIDS  / We need that all to fade  / We cannot be afraid / So who are we today?  / We are the morning after  / The make shift youth  / The slave ship captured» )

Το βαθύ νόημα που υπάρχει σε αυτό το project, δεν είναι κάτι που θα εντυπωσιάσει τους ακροατές που ψάχνονται για ποιοτικές δουλειές, . Τρομερά λυρικά LPs έχουν βγει κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών, μερικά ήταν και καλύτερα. Η διάκριση για το «Distant Relatives» έρχεται με την συνολική παρουσία της ένωσης  μουσική-καλλιτέχνης-λυρισμός. Η δισκογραφική δουλειά καταφέρνει μέσα σε 64 λεπτά να σε ταξιδέψει, να σε ψυχαγωγήσει και πάνω απ’ όλα σε κάνει να νιώθεις ότι αυτή η ηχογράφηση είχε έναν σκοπό και τον πέτυχε. Ακόμα και οι συνεργασίες των K’Naan, Lil Wayne, Joss Stone τους βγήκαν, αλλά χωρίς να δώσουν κάτι το συνταρακτικό ή ανεπανάληπτο.  Από αυτό το CD πηγάζει μία ήρεμη δύναμη και πρόκειται για μία πολύ ώριμη κυκλοφορία, αποδεικνύοντας ότι η συνεργασία τους στο πρώτο τους κομμάτι δεν ήταν τυχαία τόσο καλή. Μπορεί εμένα να με παρέσυραν τα αργά τραγούδια…

… αλλά ακόμα και εκεί, εμφανίζεται η έκπληξη «Nah Mean», μ’ ένα κολλητικό hook και με αστείρευτο hip-hop feeling. Ανάμεσα στις τόσες κυκλοφορίες που υπάρχουν εκεί έξω, αξίζει να αγοράσετε έναν δίσκο που με τον χρόνο έχει την ικανότητα να εξελίσσεται. Δεν θέλω να με παρασύρει ο εντυπωσιασμός και να πω ότι πρόκειται για τον καλύτερο δίσκο της φετινής χρονιάς. Εδώ έχουμε ένα δίδυμο που κάθισε και δημιούργησε έναν άρτιο δίσκο, με πολλές διαφορετικές πλευρές, θίγοντας επίκαιρα, ιστορικά μα πάνω απ’ όλα ενδιαφέροντα θέματα, πακεταρισμένα με θεσπέσια μουσική. Εν έτι 2010, σε μία περίοδο που όλοι κλαίγονται ότι το internet σκοτώνει τις πωλήσεις, εγώ ξέρω πως μετά τις ακροάσεις από αυτό το αριστούργημα, το πρώτο πράγμα που έκανα, ήταν να παραγγείλω αυτό το CD αυθεντικό.


 

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Strong Will Continue’», «Friends», «Nah Mean», «Patience», «Africa Must Wake Up»

Tracklist:

1. ‘As We Enter’
2. ‘Tribal War’ ( Feat. K’naan )
3. ‘Strong Will Continue’
4. ‘Leaders’
5. ‘Friends’
6. ‘Count Your Blessings’
7. ‘Disappear’
8. ‘The Promised Land’ ( Feat. Dennis Brown )
9.  In His Own Words
10. ‘Nah Mean’
11. Patience
12. ‘My Generation’ ( Feat. Lil Wayne and Joss Stone )
13. ‘Africa Must Wake Up’ ( Feat. K’naan )

*Η επίσημη σελίδα του δίσκου κυκλοφόρησε όλα τα lyrics του δίσκου εδώ

.

Strong We Continue

.

Africa Must Wake Up

.

As We Enter


4 Comments

  1. Το “As we enter” θεικό απλα! Δυναμικό και γρήγορο με γεύσεις reggae στα φωνητικά ρε φίλε.. post κατευθείαν στο facebook wall mou 😛

  2. Ετσίιιι! Έγω πάλι εχω ερωτευτεί στην κυριολεξία το Strong We Continue! Το As We Enter οσο ακουω το album, τοσο πιο τελειο opener μου ακουγεται 😉

  3. Αριστούργημα.
    Χρόνια είχε να βγει τέτοιος δίσκος!!

  4. Συμφωνώ απόλυτα Bootman, έχει περάσει άπειρος καιρός από τότε που βγήκε τέτοιος δίσκος

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *