Κριτική Δίσκου: Chief Kamachi – Clock Of Destiny

Ο Chief Kamachi είναι αντικειμενικά ένας αρκετά ικανός rapper. Από τους MCs που είχαν ξεχωρίσει τα τελευταία χρόνια από την underground μουσική σκηνή, έρχεται με τον τρίτο του solo δίσκο «The Clock Of Destiny». Μένει να δούμε αν θα έχει αρκετές ιδέες να μας ενθουσιάσει με την συγκεκριμένη δισκογραφική δουλειά του.

.

.

Πάνω κάτω όσοι είναι μυημένοι με τέτοιου είδους δουλειές ξέρουν και το ύφος και τους ήχους που θα συναντήσουν στα επόμενα 44 λεπτά. Snowgoons,  CSick, ZBeats, Dev Rocka, Tekneek και στο μεγαλύτερο μέρος ο Vherbal-Anno Domini είναι υπεύθυνοι για τις μουσικές παραγωγές, οι οποίες ικανοποιούν μόνο κατά διαστήματα. Τα πρώτα δύο tracks υποδέχονται τους ακροατές με πετυχημένο τρόπο, δύο καλά beats και ένα chorus ( «2nd Lecture» ) που φτιάχνει ατμόσφαιρα. Όμως, όπως είπα και στην προηγούμενη πρότασή μου, υπάρχουν και ένα – δυο αδιάφορα ( «Kamalah»), αρκετά αόριστα ( «Let The Organs Play»), αλλά και ωραία κομμάτια, που θυμίζουν (ευτυχώς ή δυστυχώς ) έντονα παραγωγές του παρελθόντος ( «Prisoners» ). Με λίγα λόγια, δεν υπάρχουν πάνω από δύο-τρία skips, αλλά δεν υπάρχει και η φρέσκια ιδέα που θα προσθέσει το κάτι παραπάνω σε αυτό τον τον δίσκο. Μουσικά δεν είναι σε καμία περίπτωση κακό ή πολύ μέτριο, αλλά δεν με εξέπληξε κι όλας.

Την ίδια κριτική θα μπορούσα να κάνω και στον Chief Kamachi. Καλός MC, με skills, με φωνή που ταιριάζει στο ραπάρισμα, αλλά λείπει η τρομερή λυρική εμφάνιση.  Παρουσιάζει το ίδιο πρόσωπο που ακούμε τα τελευταία χρόνια από τον ίδιο και δεν μπορώ να πω ότι διέκρινα κάτι το καινοτόμο σ’ όλο το album. Είναι ωραίο να μένεις πιστός στο ύφος και στα λεγόμενά σου, όμως ακόμα πιο ωραίο είναι να εμφανίζεις και μία καινούργια πλευρά στο περιεχόμενο του γραπτού σου λόγου. Π.χ. στο «Prince Hall» έπιασα τον εαυτό μου να “γουστάρει» πολύ αυτό που ακούει εκείνη την στιγμή, αλλά υπάρχουν και τα τραγούδια με τις κλασσικές “real hip-hop ατάκες” ( «Clock Of Destiny» ) που τα έχουμε ακούσει 100 φορές. Θα μου πεις, κακό είναι αυτό?

Όχι, δεν είναι κακό. Δεν είναι όμως και κάτι που θα με κρατήσει σε αυτό το LP πολλές εβδομάδες. Ο Chief Kamachi έφτιαξε μία δισκογραφική δουλειά έτσι όπως θα την περίμενε ο μέσος fan, χωρίς να κρύβει εκπλήξεις. Είναι πολύ δύσκολο να ενθουσιάσει νέα άτομα ή να κάνει ακροατές που δεν ενδιαφέρονταν για τις δουλειές του, να συζητάνε ξαφνικά στους κύκλους τους για το «Clock Of Destiny». Αξίζει να το ακούσουν άτομα που ψάχνονται σ’ αυτό το είδος, γιατί είμαι σίγουρος ότι θα κρατήσουν τρεις-τέσσερις δημιουργίες στην συλλογή τους.  Από εκεί και πέρα, σαν δίσκος, προσωπικά δεν νομίζω να εντυπωσιάσει ακόμα και τον πιο σκληροπυρηνικό υποστηρικτή του Kamachi.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «2nd Lecture», «Clock Keep Ticking», «Steel Umbrella», «Clock Of Destiny», «Prince Hall»

Tracklist:

01. 2nd Lecture
02. Clock Keep Tickin’
03. Kamalah
04. Steel Umbrella
05. Clock of Destiny
06. Prince Hall
07. Little African Girl
08. True and Living
09. Crooked Angel
10. 11:59
11. Let the Organs Play
12. Outro

Prince Hall

2 Comments

  1. I think this is Kamachi’s best album to date…. a little something for everyone but,still keeping it true to what he does.. 5 stars in when put up to the other 2010 hip hop releases….

  2. Well I agree that he is original, but to be honest I wasn’t really feeling this release. I think he could make a better effort…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *