Κριτική Δίσκου: Monica – Still Standing

Η Monica δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλο όνομα όπως η Maria Carey, αλλά  μετά την κοινή της επιτυχία με την Brandy, κατάφερε και δημιούργησε ένα δυνατό fanbase. Ακόμα και μετά τις λιγοστές επιτυχίες που είχε στα 00’s, ο κόσμος την στήριξε όσον αφορά τις πωλήσεις ακόμα και εν έτει 2010. Άξιζε τον κόπο?

.

Τέσσερα χρόνια αποχής σίγουρα δεν είναι λίγα, εξίσου και ο τίτλος «Still Standing». Το ομώνυμο κομμάτι που ξεκινάει και τον δίσκο, αφήνει θετικότατες εντυπώσεις, με μία συμμετοχή ( Ludacris) που προσφέρει άμεσα στην δημιουργία. Ένα και καλό το feature στο album, αφού από εκεί και πέρα η τραγουδίστρια προχωράει ολομόναχη. Οι παραγωγές που της έχουν δοθεί είναι κατά διαστήματα πολύ καλές, αφού ονόματα σαν τους Stargate, Missy Elliott, Polow Da Don, Jermaine Dupri κ.α. δείχνουν πως έχουν την θέληση να προσφέρουν. Το πρώτο μισό του δίσκου συμπεριλαμβάνει μπαλάντες γεμάτες ενέργεια ( «One In A Lifetime», πανέξυπνο beat από  Los Da Mystro ), πιο χαλαρές μελωδίες ( «Stay Or Go, φωνάζει ότι ο Ne -Yo είχε συμμετοχή στο μουσικό μέρος) αλλά και ένα πιο μπιτάτο κομμάτι, το «Mirror», με τον Jim Jonsin να φτιάχνει άλλο ένα highlight σε project άλλου καλλιτέχνη. Εκεί που κάπως πέφτει το μουσικό επίπεδο, είναι όταν ο ρυθμός αδυνατίζει υπερβολικά πολύ, μιας και οι μελωδίες δεν έχουν την ίδια φρεσκάδα όπως τα προηγούμενα tracks.

Το καλό είναι ότι την Monica δεν την παίρνει από κάτω όταν ασχολείται με αυτές τις παραγωγές και η αλήθεια είναι ότι φωνητικά τουλάχιστον είναι πολύ ώριμη. Ειδικά στα refrain, δείχνει να τα ελέγχει “για πλάκα” και αν μη τι άλλο φαίνεται η τραγουδίστρια που είναι τόσα χρόνια στην ενεργό δράση. Οι στίχοι των τραγουδιών που γράφτηκαν από πολύ μεγάλα ονόματα ( ο θρυλικός Bryan-Michael Cox, η ταλαντούχα Jazmine Sullivan κ.α. ) είναι σε αρκετές περιπτώσεις αυτό που ακριβώς ήθελε η Monica για να δοκιμάσει τα “γλυκά” τις vocals. Δεν έχει τις δυνατότητες για εκπληκτικές κορόνες τύπου Whitney Houston, γι’ αυτό και κάνει ένα ντεμί – πράγμα, αναδεικνύοντας αυτό που η ίδια θέλει, καλύπτοντας συγχρόνως τις όποιες αδυναμίες. Βέβαια, αυτός είναι και ο λόγος που σε δύο – τρεις περιπτώσεις, όταν οι στίχοι γίνονται υπερβολικά «cheezy», σε βαθμό που δεν αντέχεις άλλα κλισέ, είναι πρακτικά αδύνατον να το σηκώσει με την εμφάνισή της. Ένα παράδειγμα είναι το «Superman», που στο άκουσμα του «Give ya supa supa love, Cause ya supa supa hot»πήγαν να με πιάσουν τα γέλια. Για να μπορέσεις να περάσεις κάτι τέτοιο στον ακροατή χωρίς να ξενερώσει, πρέπει να έχεις ένα ειδικό βάρος τύπου R. Kelly.

Πέραν όμως από τα μικρά λαθάκια και τις όποιες ατέλειες μπορείς να διακρίνεις, δεν παύει να είναι ένας ευχάριστος σαν σύνολο δίσκος. Το «Still Standing» είναι ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα Neo – R&B albums που άκουσα τον τελευταίο καιρό, σε μία εποχή όπου τα νέα ονόματα σε αυτό το είδος ( εξαιρώ τον The-Dream) δεν μπορώ να πω πως πείθουν. Εδώ έχουμε μία ικανή τραγουδίστρια και ένα μουσικό team που την στήριξε σε αρκετά σημεία ουσιαστικά. Δεν θα σας αφήσει με το στόμα ανοιχτό, αλλά είναι μια πολύ σωστή επιλογή για όποιον ψάχνει αυτόν τον καιρό μοντέρνο R’n’B, χωρίς πολλά fillers ( μόνο 10 κομμάτια και 40 λεπτά playtime ) και χωρίς να κουράζει με beats που ακούγονται ανακυκλωμένα.

Βαθμολογία:

Κομμάτια που Ξεχώρισαν:  «Still Standing», ,One In A Lifetime», «Stay Or Go», «Mirror»,

Tracklist:

1. Still Standing ( featuring Ludacris )
2. One In A Lifetime
3.  Stay Or Go
4. Everything To Me
5.  If You Were My Man
6. Mirror
7. Here I Am
8. Superman
9. Love All Over Me
10. Believing In Me

Everything To Me

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *