Κριτική Δίσκου: Beanie Sigel & Freeway – The Roc Boys

Να κάνω ή να μην κάνω review για το «Roc Boys»? Με αυτό το ερώτημα πλανιόμουν εδώ και κάτι μέρες, όποτε κοιτούσα τον συγκεκριμένο δίσκο. Έτσι όπως προώθησαν αυτό το LP, εύκολα καταλάβαινε κανείς ότι δεν πρόκειται για μία 100% official δισκογραφική δουλειά. Όταν είδα και την εταιρία που το κυκλοφορεί στα μαγαζιά ( Sicness Records ) είμουν πια 100% σίγουρος: Άλλο ένα release στα φόντα των «The Broad Street Bully» και «Philadelphia Freeway 2», με τους ίδιους τους καλλιτέχνες να λένε όπου σταθούν και όπου βρεθούν, ότι αυτά τα δύο δεν ήταν κανονικά albums.

Επειδή όμως δεν μπορείς ποτέ να βάλεις το χέρι σου στην φωτιά για την αξία ενός δίσκου πριν τον ακούσεις, του έδωσα μία ευκαιρία. Στο ξεκίνημα έχουμε ένα καλό beatακι από τον Batkave που μας βάζει στο κλίμα του CD. Δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο, συνοδεύει όμορφα τα raps των Freeway και Beanie Sigel, ειδικά τον τελευταίο. Στο «Under Attack», έρχεται η σειρά του Free να ραπάρει με καλό ρυθμό στην μουσική του Main Even West και λίγο πιο πριν εμφανίστηκε ο Young Chris στο «The Last Two», συμπληρώνοντας μία καλή τριάδα από tracks. Οι παραγωγές όμως κρίνονται απλά καλές μέχρι εκείνο το σημείο και σε καμία περίπτωση δεν «τρελάθηκα» από αυτό που άκουσα. Παρ ‘όλα αυτά, μου δημιούργησε μια θετική άποψη, που όμως σιγά σιγά έγερνε προς το αρνητικό. Όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο πιο μέτριες γίνονταν οι προσπάθειες των παραγωγών. Άκρως μονότονα tunes («Bac Ya Boyz Down», «Live in Effect» ) και η αδύναμη αντιγραφή από «I’m A Hustler» ή «Leanin» που δημιούργησε ο Batkave με το «Fresh To Def» σταματούν όποια ελπίδα υπήρχε για μία αξιόλογη δουλειά. Στο τελευταίο δεκάλεπτο του CD, η κατάσταση διορθώνεται κατά κάποιον τρόπο, με τους State Propert και Isiah Salazar να ανεβάζουν κάπως το επίπεδο του ήχου.

Είναι όμως δύσκολο, ακόμα και για ένα ντουέτο όπως αυτό των Freeway και Beanie Sigel να υψώσουν αυτό το album. Όταν είναι μαζί σε ένα τραγούδι, υπάρχει ενδιαφέρον, σε αντίθεση με τα κομμάτια όπου είναι μόνοι τους. Ο λόγος είναι ότι ειδικά αυτά τα δύο άτομα τα έχουμε απολαύσει σε καταπληκτικές μουσικές παραγωγές και είναι αυτονόητο να υπάρχει μία μικρή απογοήτευση όταν εμφανίζονται σε μέτρια tracks. Κατά διαστήματα πετάνε ωραίες μπάρες και  αποδεικνύουν ότι δίκαια αποκαλούνται οι καλύτεροι της Roc-A-Fella εποχής, όσον αφορά το ρόστερ της τότε εταιρίας του Jay-Z. Από την άλλη, δεν συγκρίνονται π.χ. τα μέτρια ρεφρέν του Freeway στο «Word Right» με την εξαιρετική δουλειά που έκανε σε ακριβώς αυτό τον τομέα στο «Stimulus Package». Το πρόβλημα δεν είναι ότι απογοητεύουν, είναι ότι η συνολική εικόνα της μουσικής δεν τους αφήνει να ξεδιπλώσουν το λυρικό ταλέντο τους.

Αν εξαιρέσω τον Young Chris, που θα μπορούσε άνετα να μπει στον τίτλο του δίσκου πλάι στους άλλους δύο με τόσες συνεργασίες στο «The Roc Boys», τα features λένε λίγα πράγματα. Όπως λίγα πράγματα λέει και αυτό το LP. Είναι ένα release που θα το πρότεινα στους πραγματικά hardcore fans των δύο αυτών MCs και που πιο πολύ τείνει να χαρακτηριστεί ως Mixtape, παρά σαν μία κανονική δισκογραφική ηχογράφηση. Μερικοί μπορεί να διαφωνήσουν με το review, επειδή πρόκειται για ικανούς και ταλαντούχους καλλιτέχνες. Ακριβώς γι αυτό τον λόγο, μου είναι αρκετά δύσκολο να χαρώ μία τέτοια δουλειά, όταν έχω στην κυριολεξία στο repeat εδώ και χρόνια το «Philadelphia Freeway» και «The B. Coming».

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «The Last Two», «May They Rest», «Flatline»

Tracklist:

01. Boss
02. The Last Two ( Feat. Young Chris )
03. Under Attack
04. Errrly ( Feat. Tyeena )
05. Serious ( Feat. Young Chris )
06. Bac Ya Boyz Down ( Feat. Jakk Frost )
07. Word Right
08. Live in Effect ( Feat. State Property )
09. Fresh Ta Def ( Feat. Young Chris )
10. Cyphr ( Feat. Whale Young Chris  )
11. May They Rest ( Feat. Young Chris  )
12. Average Cat (Jay-Z Diss)
13. Flatline

The Last Two

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *