Κριτική Δίσκου: Canibus – Melatonin Magik


Καλύτερο παράδειγμα από τον Canibus για το θέμα: «Τρομερός Rapper πάνω σε χάλια beats» δεν νομίζω πως θα βρείτε. Είναι απίστευτο για όποιον έχει παρακολουθήσει την καριέρα του, πώς τα καταφέρνει και επιλέγει κατά καιρούς τόσο βαρετές παραγωγές, λες και κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να μην ακούγεται. Πραγματικά, είναι κρίμα για τον ίδιο, γιατί όποιος δίνει βάση σε αυτά που λέει και ραπάρει ο συγκεκριμένος MC, καταλαβαίνει πολύ γρήγορα ότι το κατέχει το άθλημα. Στο «Melatonin Magik» είχα την κρυφή ελπίδα ότι έστω και εν έτει 2010 μπορεί να συμμορφώθηκε και να επέλεξε μουσικά κομμάτια που θα ταιριάζουν στο στυλ του ή τουλάχιστον δεν θα με κάνουν να πατήσω το «skip». Εν μέρη δικαιώθηκα…



Το πρώτο κομμάτι συνοψίζει στην κυριολεξία όλο το ύφος και το περιεχόμενο του δίσκου (που είναι και ίσως ο λόγος που μοιράζονται τον ίδιο τίτλο): Μία επιθετική και βαριά μουσική λειτουργεί σαν χαλί για την είσοδο του Canibus, που είναι σίγουρος για τον εαυτό του («Sumerian, Chinese, Egyptian, Latin/ Nobody can match Canibus when rappin»), που θα σε κάνει να πας λίγα δευτερόλεπτα πίσω ώστε να ξανακούσεις τι ακριβώς είπε («Splice Microphones wit uknown chromosomes/ to discover the codes that controls the brains frontal lobes») και που όπως πάντα θα έχει και τα κλασσικά θέματα με τα οποία ασχολείται («Watch who you followin, watch who you praisin’/«Yes We Can» backwards is «Thank You Satan»). Βαρετό και συνηθισμένο? Μάλλον όχι, αφού θα πρέπει να είσαι κουφός για να μην θέλεις να συνεχίσεις την ακρόαση με έναν ραπερ που κατά διαστήματα σε εντυπωσιάζει με τα rhymes του. Γενικότερα σε όλο το LP παρουσιάζεται ψυχωμένος και τρελός, κάτι που αναγνωρίζει και ο ίδιος κατά την διάρκεια του πολύ καλού «The Dragon Of Judah» : «Another one of Canib’s paranoid statements thats why I am famous». Βέβαια όσο και να μου αρέσει η γραφικότητα αυτού του ανθρώπου, με τις λέξεις/ονόματα όπως π.χ. Illuminati, Alex Jones κ.α. να δίνουν και να παίρνουν, δεν μπορώ να μην κατακρίνω την ύπαρξη ενός άσκοπου diss προς τον Eminem. Έχουν περάσει επτά χρόνια, κανείς δεν ενδιαφέρετε πια γιαυτό το θέμα και γενικότερα εμένα μου μοιάζει σαν ένα είδος φθηνής promotion μπας και κλικάρουν στα video portals 15χρονα που διψάνε για beefs.

Πέρα όμως από τα mic skills, που λίγο πολύ ήξερα τι με περιμένει, αυτό που καίει τον κόσμο είναι τα beats. Τα πρώτα τέσσερα θα τα χαρακτήριζα άκρως θετικά, με τα κομμάτια «Post Traumatic Warlab Stress» και «Air Strike (Pop Killer)» να μου κόβουν λίγο την φόρα. Από εκεί και πέρα συνεχίζονται η κατά διαστήματα τρανταχτοί και epic-style ήχοι, που «φτιάχνουν» τον ακροατή κατά την διάρκεια του LP. Το highlight όμως δεν έρχεται ούτε με μεγάλες φανφάρες, ούτε με κάποια τρομερή συμμετοχή. Το «Ripperland» επισκιάζει τα πάντα, με μια φοβερή παραγωγή, με χαλαρό ήχο, που απλά σε κάνει να θες να το απολαύσεις. Δυστυχώς, για άλλη μία φορά δεν μπορούσαν να μη λείψουν και οι μετριότητες από κάποιους producers, αφού τραγούδια σαν το σχεδόν 5λεπτο «Beat Butcha Get ‘Em» δεν υπάρχει περίπτωση να τα ξανακούσω ποτέ μου. Εάν εξαιρέσω τα τελευταία 20 λεπτά που άρχισα να “κουράζομαι”, το μουσικό επίπεδο του album κρίνεται πετυχημένο.

Με τόσα καλά λόγια για τον ίδιο, λέω να κλείσω με τα χτυπητά αδύναμα σημεία της νέας δισκογραφικής δουλειάς του Canibus. Το playtime των 69 λεπτών είναι υπερβολικό και πολύ απλά μειώνει κάθε πιθανότητα να το ακούσει και ο πιο hardcore fan του καλλιτέχνη από την αρχή ως το τέλος. Σε αυτό φταίνε εν μέρει και κάποιες συμμετοχές, που περνάνε απαρατήρητες και που λειτουργούν ως fillers χωρίς να προσφέρουν. Αν είχαν αφαιρεθεί οι τέσσερις-πέντε μέτριες δημιουργίες, με στόχο ένα 50λεπτο δισκάκι, θα μιλούσαμε για ένα super album. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο συγκεκριμένος rapper πείθει 100% και για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό βρίσκω τόσες καλές στιγμές μαζεμένες σ’ ένα δικό του CD.

Βαθμολογία:

Κομμάτια Που Ξεχώρισαν: «Hip-Hop Black Ops», «The Dragon Of Judah»,  «Dead By Design», «Ripperland», «Gold & Bronze Magik»

Tracklist:

01. Melatonin Magik (Intro)
02. Melatonin Magik
03. Kriminal Kindness
04. Hip-Hop Black Ops
05. The Dragon Of Judah
06. Post Traumatic Warlab Stress (Feat. DZK & Warbux)
07. Air Strike (Pop Killer) (Feat. D12 & DZK)
08. Fraternity Of The Impoverished
09. Dead By Design
10. Only Slaves D.R.E.A.M.
11. Ripperland (Feat. The Goddess Psalm One)
12. Stomp On Ya Brain (Feat. Journalist)
13. Beat Butcha Get ‘Em (Feat. Jaecyn Bayne, Son One & Chopp Devize)
14. Do It Live! (Feat. Blaq Poet, Skarlit Rose & Presto)
15. Sharpshootaz Blastin’ Caps (Feat. K-Solo, Born Sun, Willie Dynamite & Maintain)
16. Gold & Bronze Magik (Feat. Bronze Nazareth & Copywrite)

m

4 Comments

  1. Symfwnw me kapoia shmeia arketa… Den xerw ean tha toy edina 3,5, pros to 3 me kovw, alla htan ontws poly kalos diskos.

  2. Poios exei kanei to Ripperland beat????????????????????

  3. Το ακουσα κι εγω με την σειρα μου και το CD ηταν πολυ καλο μεχρι τα τελευταια κομματια…Εκει έπληξα οσο δεν παει….

  4. Είδα ότι την παραγωγή την έκανε ο legendary charlie…να ξεραμε και το sample που πηρε….

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *